பிரதாப முதலியார் சரித்திரம்: ஒரு சமூகச் சீர்திருத்தக் களஞ்சியம்

மாயூரம் முன்சீப் ச.வேதநாயகம் (பிள்ளை) அவர்களால் 1876-இல் எழுதப்பட்ட தமிழ் மொழியின் முதல் நாவலான "பிரதாப முதலியார் சரித்திரம்", ஒரு நகைச்சுவையான கதையோட்டத்திற்குள் வாழ்வியலுக்குத் தேவையான அறக்கருத்துகளை விதைத்த ஒரு சீர்திருத்தக் களஞ்சியம்.

1. மூடநம்பிக்கைகளைச் சாடுதல்

நாவலின் நாயகி ஞானாம்பாள், அறிவின் சிகரமாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறாள். அக்காலத்தில் நிலவிய பேய், பிசாசு மீதான பயம் மற்றும் போலிச் சோதிடங்களை ஆசிரியர் கடுமையாகச் சாடுகிறார்.

• பயமே பேயாக உருவெடுக்கிறது என்பதைத் தர்க்கரீதியாக விளக்கி, அறிவியலுக்குப் புறம்பான சடங்குகளைக் கேலி செய்கிறார்.

• ஜாதகம் பார்த்துத் திருமணங்களைத் தள்ளிப்போடுவதை விட, ஒருவரின் குணநலன்களே அவர் வாழ்க்கையைத் தீர்மானிக்கின்றன என்பதை ஞானாம்பாள் கதாபாத்திரம் மூலம் நிறுவுகிறார்.

2. தமிழ் மொழியின் முக்கியத்துவம்

வேதநாயகம் பிள்ளை தமிழுக்குத் தனி இடம் வழங்கியவர். "தாய்மொழி தெரியாதவன் தன் தாயை அறியாதவன்" என்ற ஆழமான கருத்தை முன்வைக்கிறார்.

• ஆங்கிலக் கல்வி அலுவலுக்கு உதவலாம்; ஆனால் செத்துப்போன மொழிகளான லத்தீன் மற்றும் சமஸ்கிருதத்தைக் கற்பதால் பயன் ஏதுமில்லை எனச் சாடுகிறார்.

• “தமிழ் படிக்காதவர்களை தமிழ் நாட்டில் வசிக்க யோக்கியர்கள் அல்ல. அவர்கள் எந்த ஊர் பாஷைகளைப் படிக்கிறார்களோ, அந்த ஊரே அவர்களுக்குத் தகுந்த இடமாகையால் சுயபாஷையைப் படிக்காமல் இங்கிலீஷ் மட்டும் படிக்கிறவர்களை இங்கிலீஷ் தேசத்துக்கு அனுப்பி விடுவோம். பிரான்சு மட்டும் படிப்பவர்களைப் பாரிசுப் (Paris) பட்டணத்துக்கு அனுப்புவோம். லத்தீனுக்குஞ் (Latin) சமஸ்கிருதத்துக்குஞ் சொந்த ஊர் இல்லாதபடியால் அந்தப் பாஷைகளைப் படிக்கிறவர்களை அநாமகரணத் தீவுக்கு அனுப்புவோம்” என்கிறார் நூலாசிரியர். 

• இந்தியையும் சமஸ்கிருதத்தையும் திணிக்க முயற்சிக்கும் இந்தக் காலத்தில்கூட இப்படி ஒரு சிந்தனைப் போக்கு எவருக்கும் எழவில்லை என்பதை நாம் கவனிக்க வேண்டும்.

• தமிழ்நாடு, திராவிட தேசம் போன்ற சொற்களை 150 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே கையாண்டு, தமிழ் தேசிய மொழியாக இருக்க வேண்டும் என வலியுறுத்தியது வியப்பிற்குரியது.

3. நீதித்துறையில் நேர்மை

நீதிமன்றத் துறையில் (முன்சீப்பாக) பணியாற்றிய அனுபவத்தால், சட்டத் துறையில் நடக்கும் முறைகேடுகளை ஆசிரியர் தோலுரித்துக் காட்டுகிறார்.

• வழக்கறிஞர்கள் பொய் சாட்சிகளை உருவாக்கக் கூடாது; நீதியை விலைபேசுவது மகாபாவம் என்கிறார்.

• ஒரு வழக்கில் திருடனுக்கு எதிராகவும், மற்றொரு வழக்கில் அதே திருடனுக்கு ஆதரவாகவும் வாதாடும் வழக்கறிஞர்களின் அறமற்ற தன்மையைக் கேள்வி கேட்கிறார்.

• நீதிமன்றங்கள் எளிய மக்களுக்கானதாக இருக்க வேண்டும்; வழக்குகளைத் தாமதப்படுத்துவது அநீதிக்குச் சமம் என 'வாய்தா' கலாசாரத்தைக் கண்டிக்கிறார்.

4. கனகபுரி ஆட்சி: ஒரு நல்லரசின் அடையாளம்

நாவலில் வரும் 'கனகபுரி' நாட்டின் ஆட்சி முறை, தற்கால ஜனநாயகத்திற்கு ஒரு முன்னோடி.

• மக்கள் நலம்: அரசு என்பது மக்களின் வரிப்பணத்தை அவர்களுக்கே செலவிட வேண்டும். பெண் கல்வி, ஏழைகளுக்கு உதவி, பாரபட்சமற்ற நீதி ஆகியவையே நல்லரசின் அடையாளம்.

• நிர்வாகச் சீர்திருத்தம்: ஊதியம் பெற்றுக்கொண்டு வேலை செய்யாத அதிகாரிகளை நீக்க வேண்டும்; அதிகாரிகளின் சம்பளத்தைக் குறைத்து அந்தப் பணத்தை மக்கள் பயன்பாட்டுக்குச் செலவிட வேண்டும் என்ற இவரது 'சோசலிச' சிந்தனை அக்காலத்திலேயே எழுந்தது ஆச்சரியம்.

5. வேளாண்மையில் கூட்டுறவு முறை

விவசாயமே நாட்டின் முதுகெலும்பு என்பதை நாவல் பல இடங்களில் பறைசாற்றுகிறது.

• தனிமனித விவசாயத்தை விட, 'கூட்டுறவு' (Co-operative) முறையில் பயிர் செய்வதும் விளைச்சலைப் பகிர்ந்து கொள்வதும் லாபகரமானது என்ற சிந்தனையை விதைத்துள்ளார்.

• அரசு நீர்ப்பாசன வசதிகளைச் செய்து தர வேண்டும் என்பதையும், விவசாயிகள் கடன்படாமல் வாழ வேண்டிய அவசியத்தையும் வலியுறுத்துகிறார்.

6. காலரா தொற்றும் கொரோனா பேரிடரும்: ஒரு ஒப்பீடு

ஞானாம்பாள் காலரா நோயால் பாதிக்கப்படும் சூழல், இன்றைய கொரோனா (COVID-19) காலத்தோடு பல விதங்களில் ஒத்துப்போகிறது:

அச்சமும் பீதியும்: அன்று காலராவுக்கு மருந்து இல்லாதபோது மக்கள் அடைந்த அதே கையறு நிலையை நாம் கொரோனா தொடக்கத்தில் கண்டோம்.

தனிமைப்படுத்துதல் (Quarantine): ஞானாம்பாள் நோயுற்றபோது அவளைப் பிரித்து வைக்கும் சூழல், இன்றைய 'Isolation' முறையை அன்றே நினைவுபடுத்துகிறது.

சமூகத் தாக்கம்: தொற்று பரவும்போது மக்கள் ஊரை விட்டு ஓடுவதும், வாழ்வாதாரம் பாதிக்கப்படுவதும் இன்றைய ஊரடங்கு (Lockdown) காலத்துத் துயரங்களை அப்படியே பிரதிபலிக்கிறது.

நிலையாமை: செல்வாக்கு மிக்கவர்களையும் தொற்றுநோய் விட்டுவைக்காது என்பதை ஞானாம்பாள் கதாபாத்திரம் மூலம் உணர்த்தி, மனித வாழ்வின் நிலையாமையை ஆசிரியர் பதிவு செய்துள்ளார்.

முடிவுரை

"வசன காவியங்களால் (உரைநடை) ஜனங்கள் திருந்த வேண்டுமே அல்லாது, செய்யுட்களைப் படித்து திருந்துவது அசாத்தியம்" எனக் கூறி, தமிழில் முதல் உரைநடை நாவலைப் படைத்து வரலாறு படைத்தார் வேதநாயகம் பிள்ளை.

"பிரதாப முதலியார் சரித்திரம்" வெறும் கற்பனையல்ல; அது பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் சமூக மாற்றத்திற்கான ஒரு அறைகூவல்.

இந்த நாவலை நீங்கள் வாசித்திருக்கிறீர்களா? அல்லது ஞானாம்பாள் போன்ற ஒரு கதாபாத்திரத்தை இன்றைய இலக்கியங்களில் காண்கிறீர்களா? உங்கள் கருத்துகளைப் பகிருங்கள்!

ஊரான்

(நூல்: மாவட்ட கிளை நூலகம், வாலாசாப்பேட்டை)