Wednesday, 15 April 2026

ஆண்களுக்கான ‘வயிற்று வார்டு’: ஒரு மகப்பேறு வார்டில் தோன்றிய சிந்தனை

முன்னுரை

மருத்துவமனையின் மகப்பேறு பிரிவு. அங்கே இரண்டு மாதக் கருவைச் சுமப்பவர் முதல், எந்த நேரமும் பிரசவத்தை எதிர்பார்க்கும் நிறைமாதக் கர்ப்பிணிகள் வரை பல பெண்கள் குழுமியிருந்தனர்.

தமிழகத்தின் மரபுப்படி, தலைப்பிரசவம் என்றால் தாய் வீடு, அடுத்தடுத்த பிரசவங்கள் என்றால் புகுந்த வீடு எனப் பிரித்து வைத்திருப்பார்கள். இன்று பெரும்பாலும் புகுந்த வீடுதான் என்ற நிலை உருவாகிவிட்டாலும், பிரசவத்திற்கு மட்டும் ஏன் தாய் வீட்டிற்கு அனுப்பப்படுகிறார்கள் என்பது இன்னும் புரியாத புதிராகவே நீடிக்கிறது. ஒருவேளை, மகளின் வலியைத் தாயால் மட்டுமே பகிர முடியும் என்பதாலா?


விசித்திரமான ஒப்பீடு

மருத்துவமனை வராந்தாவில் இன்று நான் கண்ட காட்சி சற்று வேடிக்கையாகவும், வேதனையாகவும் இருந்தது. கர்ப்பிணிப் பெண்களின் வயிறு முன்னே தள்ளி இருப்பது இயற்கை; அது ஒரு புதிய உயிரின் அடையாளம். ஆனால், அவர்களுக்குத் துணையாக வந்திருந்த ஆண்களின் வயிறுகளும் போட்டி போட்டுக்கொண்டு முன்னே தள்ளி நின்றதைச் சொல்லாமல் இருக்க முடியவில்லை.

ஒரு பக்கம், உயிரைச் சுமந்து நிற்பதற்கே சிரமப்படும் பெண்கள். மறுபக்கம், தேவையற்ற சதையைச் சுமக்கும் ஆண்கள்.
உயிரைச் சுமக்கும் பெண்கள் அமர இடமில்லாமல் நின்றுகொண்டிருக்க, தேவையற்ற சதையைச் சுமக்கும் ஆண்கள் அமர்ந்திருப்பது எவ்வகை அறம்? பாதுகாவலர்கள் வந்து அவர்களைச் சத்தமிட்டு எழுப்பி, பெண்களுக்கு இடம் கொடுக்கச் சொல்ல வேண்டியிருந்தது.

"பெண்களின் வயிறாவது பத்து மாதத்தில் பிரசவத்திற்குப் பின் மறைந்துவிடும்; ஆனால் ஆண்களின் வயிறோ நாளுக்கு நாள் பெருகுமே தவிர வற்றுவதே இல்லை" என்ற உண்மை சுளீரென உறைத்தது.

பொதுவாகப் பெண்கள் கர்ப்ப காலத்தில்தான் பருமனாகத் தெரிவார்கள். மற்ற நேரங்களில் சிலர் சதைப்பிடிப்போடு இருப்பார்களே ஒழிய, பெரும்பாலும் பெண்களுக்குத் தொப்பை விழுவதில்லை. ஆனால், ஆண்களுக்கோ எந்தப் பிரசவ வலியும் இல்லாமல், 'தொப்பை' மட்டும் வாழ்நாள் துணையாகிவிடுகிறது.

ஆண்களுக்கு ஒரு 'வார்டு' தேவை!

கர்ப்பிணிப் பெண்களின் பேறுகால வயிற்றையும், ஆண்களின் பெருத்த தொப்பையையும் ஒரே வரிசையில் கண்டபோது எனக்குத் தோன்றியது இதுதான்:

பெண்களுக்குப் பிரசவம் பார்க்க ஒரு 'லேபர் வார்டு' (Labour Ward) இருப்பது போல, இந்தப் பெருத்த தொப்பை கொண்ட ஆண்களைப் பராமரிக்கவும், அந்தச் சதையைக் குறைக்கவும் ஒரு தனி ‘வயிற்று வார்டு’ (Tummy Ward) அவசியமோ என்று தோன்றியது.

முடிவுரை

பெண்கள் தங்கள் உடலை வருத்தி ஒரு உயிரை உலகிற்குக் கொண்டு வருகிறார்கள். ஆனால், சில ஆண்கள் முறையற்ற உணவு பழக்கத்தாலும், உடற்பயிற்சி இன்மையாலும் தேவையற்ற பாரத்தைச் சுமக்கிறார்கள். அடுத்த முறை மகப்பேறு மருத்துவமனைக்குச் செல்லும்போது, ஒரு கர்ப்பிணிப் பெண்ணிற்கு இடம் கொடுக்கும் மனப்பக்குவமாவது இந்த 'தொப்பை' ஆண்களுக்கு வர வேண்டும். குறைந்தபட்சம், சுமக்கும் உயிரின் கனத்தை உணர்ந்தாவது அவர்கள் எழுந்து நிற்கட்டும்!

ஊரான்

6 comments:

Anonymous said...

வயது முதிந்தோர்க்கும் இதே நிலைதான். இருக்கை கிடைப்பதில்லை. மனம் வருவதில்லை.

இல. சக்திவேல், ஶ்ரீ வில்லி புத்தூர் said...

பிரசவத்திற்கு முந்தைய பெண்கள் வயிற்றையையும் ஆண்கள் தொப்பை வயிற்றையும் அங்கதமாக ஒப்பிட்டபின் அதனை குறைக்க அறிவுறுத்தவும் சொல்கின்றீர்கள். நல்லது . ஆனால் முடிக்கும் போது பெண்கள் மற்றும் தள்ளாத வயது பெரியோருக்கு இருக்கை தர மனமில்லாத அரக்கர் குணம் இக்கால இளையோருககும் இளைஞிகளுக்கும் எப்படி வந்தது. தன்னை பற்றி, தன் சுகத்தை மட்டுமே யோசிக்க இந்த வளர் இளம் பருவத்தினர் எங்கே கற்றனர்.இது குறித்து ஒரு தனி அலசல் மற்றும் ஆலோசனை தேவை.

sekar said...

பேருந்துகளில், தொடர் வண்டிகளில், பொது இடங்களில், மருத்துவமனைகளில் நிலவும் இளம் வயதினரின் இந்தப் போக்கு குறித்து கண்டிப்பாக நாம் பரிசீலிக்க வேண்டும். இது ஒரு சிக்கலான ஆய்வு. இளைஞர்களிடம் அந்யோன்யமாகப் பழகித்தான் அதற்கான உளவியலை நாம் வெளிக் கொணர முடியும். முயற்சிக்கிறேன். உளவியலை அறிந்து கொள்ளாமல் வெறும் உபதேசங்கள் எடுபடாது.

sekar said...

in whatsapp: Radhakrishnan: 😄🙏😄
These tummy persons are all
Ever pregnant and never delivery cases....🙂

sekar said...

in whatsapp: Rajasekaran: Tummy ward 😀 very funny,..But there are special seats for pregnant women in buses in TN. வெளி நாடுகளில் பெண்களுக்கு வழி விடுவது, இருக்கை கொடுப்பது அவர்கள் நாகரிகம், கலாச்சாரம், ஆனால் நம். ??

sekar said...

MSR: நம் கலாசாரமே பெண்களுக்கு எதிரானது தானே? பெண் கடவுள் (காளி)தவிர யாருக்கு தனி கோவில் இருக்கிறது.