அறிமுகம்: ஒரு வியப்புக்குரிய வேட்பாளர் தேர்வு
சமீபத்தில் ஒரு செய்தி பலரது புருவங்களை உயர்த்தியது. திருவண்ணாமலை மற்றும் வேலூர் மாவட்டங்களை மையமாகக் கொண்டு முதலியார் சாதிகளின் அடையாளமாக அறியப்படும் ஏ.சி. சண்முகம் அவர்களின் 'புதிய நீதிக்கட்சி', மதுரை மத்திய தொகுதியின் வேட்பாளராக சுந்தர்.சி அவர்களை அறிவித்துள்ளது.
தொண்டை மண்டலத்தில் செல்வாக்கு கொண்ட ஒரு கட்சி, மதுரையில் வேறு சாதியைச் சேர்ந்தவரை வேட்பாளராக நிறுத்துவது ஏன்? இந்தத் தேடல்தான் இந்தப் பதிவிற்கான தொடக்கம்.
1. பெயரளவில் இணையும் பெருஞ்சாதிகள்
வட தமிழகத்தில் 'முதலியார்' என்ற பொது அடையாளத்தின் கீழ் தொண்டை மண்டல சைவ வெள்ளாளர், அகமுடைய முதலியார், செங்குந்தர் எனப் பல பிரிவினரை ஒருங்கிணைக்கும் முயற்சிகள் நடக்கின்றன.
இது சாதி ஒழிப்பாகத் தோன்றினாலும், உண்மையில் அது ஒரு புதிய “பெருஞ்சாதி” கட்டமைப்பை உருவாக்கும் அரசியல் முயற்சியாகவே பார்க்கப்படுகிறது.
2. பெயர்களில் மறைக்கப்பட்ட கவசங்கள்
இன்றைய அரசியல் சூழலில் சாதிகளைப் பெருஞ்சாதிகளாக அணிதிரட்டும் எவரும் தங்களின் கட்சிக்குச் சாதி அடையாளத்துடன் பெயர் வைப்பதில்லை.
மாறாக நீதி, பாட்டாளி, புலிகள், சிறுத்தைகள், தமிழர், திராவிடர், தமிழகம், புரட்சி, மக்கள், முன்னேற்றம், முன்னணி, வாழ்வுரிமை போன்ற பொதுவான மற்றும் கவர்ச்சிகரமான பெயர்களையே சூட்டிக் கொள்கிறார்கள்.
இது சாதி அடிப்படையிலான அணிதிரட்டலை மூடி மறைப்பதற்காக அவர்கள் போட்டுக்கொண்டுள்ள ஒரு ‘அரசியல் கவசம்’.
பெயரில் ‘பாட்டாளி’ என்று இருந்தாலும், செயல்பாட்டில் அது ஒரு குறிப்பிட்ட சாதி அடையாளத்தையே முன்னிறுத்துகிறது. இந்தப் பெயர்கள் வெறும் முகமூடிகளே தவிர, கொள்கைகள் அல்ல.
இதற்கிடையில், “தமிழ் தேசியம் பேசுபவருக்குத் தரவில்லை”, “திராவிட அரசியல் பேசுபவருக்குத் தரவில்லை” என்ற அங்கலாய்ப்புகள் முற்போக்கு முகாம்களில்கூட எழுகின்றன.
3. ஏப்பம் விடுவதும்... ஏமாற்றமும்!
சொந்த சாதிக்காரன் ஒரு கட்சித் தலைவராகவோ, எம்.எல்.ஏ-வாகவோ அல்லது மந்திரியாகவோ ஆகும்போது, அந்தச் சாதியைச் சேர்ந்த சாமானிய மக்கள் அடையும் மகிழ்ச்சி விசித்திரமானது.
“என் சாதிக்காரன் அதிகாரத்தில் இருக்கிறான்” என்று நினைத்து மகிழ்வது, வயிறு காய்ந்து பசியால் வாடிக்கொண்டிருக்கும் ஒருவன் வயிறார உண்டது போல ‘புளித்தேப்பம்’ விடுவதற்குச் சமமானது.
உண்மையில் சாதி அடிப்படையில் இயங்கும் எந்தவொரு தலைவரும், சுய லாபம் அல்லது கட்சி ஆதாயம் இல்லாமல் தன் சாதிக்காரனுக்குக் கூட எதையும் செய்வதில்லை.
4. ஒடுக்கப்பட்டோரின் அணிதிரட்டலும் ஆபத்தும்
இது மேல்தட்டு சாதிகளுக்கு மட்டுமல்ல. ஒடுக்கப்பட்ட சாதிகள்கூட சாதி அடிப்படையில் அணிதிரள்வதும், தங்களைப் பெருஞ்சாதியாக உருமாற்றிக் கொள்வதும் ஆபத்தானதே.
சாதி ஒருபோதும் விடுதலையைத் தராது; அது பிரிவினையை மட்டுமே கூர்மைப்படுத்தும். இதனால் சாதிகளுக்கிடையிலான முரண்களும் மோதல்களும் இன்னும் தீவிரமடைகின்றன.
5. பொதுவுடைமைப் பயணம்: ஒரே தீர்வு
சாதியக் கட்டமைப்புகளை உடைத்து உண்மையான சமத்துவத்தை உருவாக்க, வர்க்க அடிப்படையிலான பொதுவுடைமை அரசியல் மட்டுமே நிலையான வழியாகும்.
தமிழகத்தில் குறிப்பாக நக்சல்பாரி போன்ற இடதுசாரி இயக்கங்கள் ஏற்படுத்திய மிகப்பெரிய தாக்கம் இதுதான். நிலப்பிரபுத்துவச் சாதியக் கட்டமைப்புகளை உடைத்து மனிதனை மனிதனாகப் பார்க்கும் ஒரு பார்வையை இந்த இயக்கங்கள் முன்வைத்தன.
சாதி அடையாளங்களுக்குப் பின்னால் ஓடுவதை விட, வர்க்க ரீதியாக ஒன்றிணைவதே ஒடுக்கப்பட்டோரின் உண்மையான விடுதலையை உறுதி செய்யும்.
முடிவுரை
சாதி அடிப்படையில் அணிதிரள்வதும், பெருஞ்சாதிகளை உருவாக்குவதும் ஜனநாயகத்தின் பலவீனம்.
“நமது சாதிக்காரன்” என்ற குருட்டுத்தனமான பெருமையை விட, “தகுதியான வேட்பாளர் யார்?” மற்றும் “சமத்துவக் கொள்கை எது?” என்ற விழிப்புணர்வே சமூக மாற்றத்திற்குத் தேவை.
அரசியல்வாதிகள் விரிக்கும் இந்த ‘சாதி வலை’யில் சிக்காமல், பொதுவுடைமைச் சிந்தனையுடன் பயணிப்பதே ஒரு விழிப்புணர்வுள்ள குடிமகனின் கடமை.
இன்றைய தேர்தல் அலப்பறைகள் உணர்த்தும் பாடம் இதுதான்.
ஊரான்
தொடர்புடைய பதிவுகள்
.jpg)
No comments:
Post a Comment