தேர்தல் தேதி அறிவிக்கப்பட்டுவிட்டால் போதும், தமிழகத்தின் தார்ச் சாலைகளில் ஒரு விசித்திரமான மாற்றம் நிகழும். அதுவரை ஏதோ ஒரு குளிரூட்டப்பட்ட அறையிலோ அல்லது அதிகாரத் திமிரிலோ அமர்ந்திருந்தவர்கள், திடீரென கொளுத்தும் வெயிலையும் பொருட்படுத்தாமல் தெருக்களில் இறங்கிவிடுவார்கள்.
கொடைக்கானல் வெயிலைக் கூடத் தாங்க முடியாதவர்கள், அக்னி நட்சத்திரத்தின் உக்கிரத்திலும் "மக்களுக்காக உழைக்கிறேன்" என்ற போர்வையில் வியர்க்க விறுவிறுக்க ஓடுவதைப் பார்க்கும்போது, இதுவல்லவோ உலக விந்தை என்று சொல்லத் தோன்றுகிறது.
இந்தக் கடும் வெயிலிலும் அவர்கள் காட்டும் அசுர உழைப்பைக் கண்டு மக்கள் ஏமாந்துவிடக் கூடாது. தங்களின் உயிரையும் பொருட்படுத்தாமல் அவர்கள் உழைக்கிறார்கள் என்றால், அதன் பின்னால் ஒரு பெரிய கணக்கு இருக்கிறது. இன்று அவர்கள் செலவு செய்யும் ஒவ்வொரு ரூபாயும், நாளை அதிகாரத்திற்கு வந்தவுடன் வட்டியுடன் அறுவடை செய்யப்பட வேண்டிய முதலீடாகவே மாறுகிறது.
.png)
தன்னலத்தின் முகமூடிகள்
கோடிக்கணக்கில் பணத்தைச் செலவு செய்து ஒருவன் உழைக்கிறான் என்றால், அதன் பின்னணியில் இருப்பது அப்பட்டமான தன்னலம். வசதி குறைந்தவன் தன் நிலையை உயர்த்திக் கொள்ளவும், ஏற்கனவே வசதி படைத்தவன் தன் அதிகாரத்தைத் தக்கவைத்துக் கொண்டு சமூகத்தில் ஒரு கௌரவமான பிம்பத்தை (Status) உருவாக்கிக் கொள்ளவுமே இந்தத் தேர்தல் வேள்வி நடக்கிறது.
விதிவிலக்காக பொதுவுடைமை இயக்கங்களிலும், சில தனிநபர்களிடமும் மக்கள் நலன் எஞ்சி இருக்கலாம். ஆனால், பெரும்பாலான இடங்களில் அரசியல் என்பது ஒரு லாபகரமான வணிகமாகவே மாறிவிட்டது.
இரவோடு இரவாக மாறும் கொள்கைகள்
நேற்று மாலை வரை ஒரு கட்சியின் கொடியைப் பிடித்துக் கொண்டு, மாற்றுக் கட்சியைச் சாடிய ஒருவன், 'சீட்டு' கிடைக்கவில்லை என்றவுடன் நள்ளிரவு 12 மணிக்குக் கட்சி மாறுகிறான். அதிசயம் என்னவென்றால், அதிகாலை 6 மணிக்கு அந்தப் புதிய கட்சியின் வேட்பாளர் பட்டியலில் அவன் பெயரும் இடம்பெறுகிறது.
தனக்கு வாய்ப்பு கிடைக்கவில்லை என்றால் கட்சி மாறுவது ஒரு வகை என்றால், தனக்கு வேண்டிய உள்ளூர் தலைவருக்கோ, நண்பனுக்கோ அல்லது தன் சாதிக்காரனுக்கோ வாய்ப்பு மறுக்கப்பட்டால் உடனே 'கொள்கை முரண்பாடு' பேசுவது வேடிக்கையானது.
சாதியும் மதமும் எனும் 'குப்புறத் தள்ளும்' காரணிகள்
எல்லாவற்றையும் உணர்ந்த பொதுமக்களுக்குக் கூட, "யாரை ஆதரிப்பது?" என்கிற குழப்பம் வரும்போது, அங்கே சாதியும் மதமும் குறுக்கே வந்து நிற்கின்றன. "நம்ம ஆளு" என்கிற உணர்வு, அறிவார்ந்த சிந்தனையை மழுங்கடித்து நம்மைப் பள்ளத்தில் குப்புறத் தள்ளிவிடுகிறது.
இத்தகைய பலவீனங்களைப் பயன்படுத்தித்தான் தேர்தல் அரசியல் நம்மைத் தொடர்ந்து வீழ்த்திக்கொண்டிருக்கிறது.
இரு வேறு கடமைகளின் போர்
இன்னொரு பக்கம், நாட்டைப் பிளவுபடுத்தும் சனாதன சக்திகள், மக்களின் ஒற்றுமையை சீர்குலைத்து, உள்ளூர் கட்சிகளைச் சேர்த்துக்கொண்டு அதிகாரத்தைச் சுவைக்கத் துடிக்கின்றன.
அவர்களின் வருகை என்பது வெறும் ஊழலோடு முடிந்துவிடாது; அது சமூகத்தில் குருதிக்களரியையும், நீண்டகாலப் பிரிவினையையும் ஏற்படுத்தக்கூடியது. அத்தகைய சக்திகளை வீழ்த்துவது ஒரு தலையாய கடமையாக மாறிவிடுகிறது.
இந்தக் கட்டத்தில்தான் ஒரு வாக்காளன் பெரும் மனப்போராட்டத்திற்கு உள்ளாகிறான். சனாதனப் பேய்களை விரட்ட வேண்டும் என்பதற்காக, உள்ளூர் மட்டத்தில் இருக்கும் ஊழல்வாதிகளையோ அல்லது மோசடிக்காரர்களையோ கூடத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு நாம் தள்ளப்படுகிறோம்.
குருதியும் சாக்கடையும்: நமது முன்னுரிமை
நமது ஜனநாயகம் இன்று குருதியும் சாக்கடையும் கலந்த ஒரு கலங்கிய நிலையில் உள்ளது. இங்கே நமக்கு முன்னால் இரு பெரும் கடமைகள் உள்ளன:
1. முதலில் சனாதன மற்றும் பிரிவினைவாத சக்திகளால் படர்ந்திருக்கும் குருதியை அகற்ற வேண்டும்.
2. அதைத் தொடர்ந்து, ஊழல் மற்றும் அதிகார முறைகேடுகள் நிரம்பி வழியும் அந்தச் சாக்கடையைச் சுத்தம் செய்ய வேண்டும்.
முதலில் உயிரைக் காக்க வேண்டும், பிறகுதான் உடலைச் சுத்தம் செய்ய முடியும் என்பது போன்றதுதான் இதுவும்.
குருதியைத் துடைக்கும் பணியில் இறங்கும்போது, சில அழுக்குக் கரங்களையும் நாம் துணைக்குச் சேர்க்க வேண்டியிருப்பது காலத்தின் கட்டாயம். ஆனால், குருதியைத் துடைத்து முடித்தவுடன், அந்தச் சாக்கடையையும் சுத்தம் செய்யும் பொறுப்பு மக்களாகிய நமக்கே இருக்கிறது என்பதை நாம் மறந்துவிடக் கூடாது.
தேர்தல் முடிந்தவுடன் அரசியல்வாதிகள் குளுகுளு அறைக்குள் ஓய்வெடுக்கச் சென்று விடுவார்கள். ஆனால் நாமோ சாக்கடைகளைச் சுத்தம் செய்வதற்கும், சனாதன சக்திகள் மீண்டும் தலையெடுக்காமல் தடுப்பதற்கும் வேர்த்து விறுவிறுக்க வீதிகளில் இறங்க வேண்டும்.
இதுவே இந்திய ஜனநாயகத்தின் சாபக்கேடு!
ஊரான்
தொடர்புடைய பதிவுகள்
