இராணிப்பேட்டை தொகுதியின் விடியலுக்கு வாலாஜா ஜெ. அசேன் சட்டமன்ற உறுப்பினராவது 'காலத்தின் கட்டாயம்'!

முன்னுரை

ஒரு ஊரின் வரலாறு சிதைக்கப்படும்போதும், அதன் இயற்கை வளம் நஞ்சாக்கப்படும்போதும், அந்த மண்ணை மீட்டெடுக்க ஒரு தார்மீகக் குரல் தேவைப்படுகிறது. அந்த வகையில், 2026 சட்டமன்றத் தேர்தலில் இராணிப்பேட்டை தொகுதியின் பிரதிநிதியாக முன்னாள் சட்டமன்ற உறுப்பினர் வாலாஜா ஜெ. அசேன் (BA, BL) அவர்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவது வெறும் அரசியல் விருப்பம் அல்ல; அது அந்த மண்ணின் காலத்தின் கட்டாயம்.

1. முதல் நகராட்சியின் பெருமையை மீட்டெடுக்க...

1866-ல் உருவாக்கப்பட்ட தமிழ்நாட்டின் முதல் நகராட்சி என்ற பெருமை வாலாஜாபேட்டைக்கு உண்டு. அந்த வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க நகராட்சியின் தலைவராக (Chairman) சிறப்பாகப் பணியாற்றிய அனுபவம் திரு. அசேன் அவர்களுக்கு உண்டு. நகராட்சி நிர்வாகத்தில் அவர் காட்டிய நேர்மையும், தொலைநோக்குப் பார்வையும் இன்றும் மக்களால் பேசப்படுகிறது. இன்று அந்தப் பெருமை மங்கி வரும் நிலையில், அதை மீட்டெடுக்க அனுபவம் வாய்ந்த ஒரு நிர்வாகி தேவை.

2. கவிஞர், வாசகர், தமிழ் மொழி ஆர்வலர்: ஒரு பண்பாட்டு அடையாளம்

அரசியல் களத்தைத் தாண்டி, திரு.அசேன் அவர்கள் ஒரு சிறந்த கவிஞர், தீவிர வாசிப்பாளர் மற்றும் தமிழ் மொழி ஆர்வலர். "முத்தமிழ் சுவைச் சுற்றம்" என்கிற இலக்கிய அமைப்பின் மூலம் ஆண்டுதோறும் இலக்கிய விழாக்களை நடத்தி, இளம் படைப்பாளிகளை ஊக்கப்படுத்தி வருகிறார். அவரது ஆழமான கவிதைகளை “நீதிக்கான குரல்” வலைப்பக்கத்தில் காணலாம். மேலும், ஆண்டுதோறும் சமத்துவப் பொங்கல் விழாவை முன்னின்று நடத்தி, சமூக நல்லிணக்கத்தைப் பேணி வருகிறார்.

3. ஒரு இளைஞனைப் போன்ற களப் போராட்டங்கள்!

வயது என்பது வெறும் எண் மட்டுமே என்பதை நிரூபிக்கும் வகையில், இன்றும் ஒரு இளைஞனைப் போலத் துடிப்போடு களத்தில் நிற்பவர் திரு. அசேன்.

தேசியப் பிரச்சினைகள்: CAA, NRC மற்றும் ஹிண்டன்பர்க் அறிக்கை போன்ற விவகாரங்களில் ஜனநாயகத்தைக் காக்க வீதியில் இறங்கிப் போராடியவர்.

உள்ளூர் பிரச்சினைகள்: ஊழல் முறைகேடுகள், போக்குவரத்துக்கு இடையூறாக இருக்கும் சாலை மாடுகளைக் கட்டுப்படுத்த நகராட்சிக்கு எதிராகப் போராட்டம் என மக்களின் அன்றாடத் துயர்களுக்காகத் தொடர்ந்து குரல் கொடுப்பவர்.

சுற்றுச்சூழல் போர்: உலகின் 3-வது மாசடைந்த நகரம் - ஒரு அபாய எச்சரிக்கை!

இன்று இராணிப்பேட்டை உலகின் மாசடைந்த நகரங்களின் பட்டியலில் 3-வது இடத்தைப் பிடித்துள்ளது என்பது அதிர்ச்சியளிக்கும் உண்மை. குரோமியக் கழிவுகள் மற்றும் ஆலைகளின் நச்சுக்கழிவுகளால் நிலத்தடி நீர் நஞ்சாகி, மக்களின் ஆரோக்கியம் கேள்விக்குறியாகியுள்ளது.

கடந்த 25 ஆண்டுகளாகச் சமரசமின்றிச் சுற்றுச்சூழல் போரை முன்னெடுத்து வருபவர் திரு.அசேன்.

அமைச்சர்களுக்கும், மத்திய அரசுக்கும் தரவுகளுடன் கடிதம் எழுதியதோடு, நேரடியாக டெல்லிக்குச் சென்று சுற்றுச்சூழல் அதிகாரிகளைச் சந்தித்து, நச்சு ஆலைகளுக்குக் கோடி கணக்கில் அபராதம் விதிக்கக் காரணமாக இருந்தவர்.

இந்தச் சாபக்கேட்டைத் துடைத்தெறிய, ஒரு சட்டமன்ற உறுப்பினராக அவருக்கு அதிகாரம் கிடைப்பது காலத்தின் தேவை.

4. 1989-ல் நிகழ்ந்த ‘மக்களின்’ வெற்றி!

1989 சட்டமன்றத் தேர்தலில், அப்போதைய அரசியல் சூழலில் அவருக்குத் தொகுதி ஒதுக்கப்படாதபோதும், மக்களின் பேராதரவுடன் சுயேச்சையாகப் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்றவர். கட்சிச் சின்னம் இல்லாமலேயே ஒரு மாபெரும் அலையை வென்று காட்டிய அவர், இன்று தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் கமிட்டியின் மாநிலத் துணைத்தலைவராக (State Vice President) உயரிய பொறுப்பில் இருந்து வழிநடத்தி வருகிறார்.

5. ஏன் அவர் திமுக கூட்டணி வேட்பாளராக வேண்டும்?

அதிமுக கூட்டணியில் இத்தொகுதி தமாகா-விற்கு (தாமரை சின்னம்) ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது, மதச்சார்பற்ற வாக்காளர்கள் மத்தியில் ஒரு மிகப்பெரிய வெற்றிடத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. இந்தச் சூழலில், சிறுபான்மையினர் வாக்குகள், திமுகவின் வாக்கு வங்கி மற்றும் அசேனின் தனிப்பட்ட செல்வாக்கு ஆகிய மூன்றுமே இணைந்து ஒரு மிகப்பெரிய வெற்றியை உறுதி செய்யும்.

முடிவுரை

"நல்லவை அல்லவைகளை சீர்தூக்கிப் பார்க்கிற" ஆற்றல் கொண்ட இராணிப்பேட்டை மக்கள், இன்று ஒரு இக்கட்டான சூழலில் இருக்கிறார்கள். வரலாற்றுப் பெருமை கொண்ட ஒரு நகரை, நச்சுக்கழிவுகளின் பிடியிலிருந்து மீட்கவும், பண்பாட்டுச் செழுமையைப் பாதுகாக்கவும் தெரிந்த ஒரே ஆளுமை திரு. அசேன் அவர்களே!

இராணிப்பேட்டையின் விடியலுக்காகவும், வருங்காலத் தலைமுறையின் ஆரோக்கியத்திற்காகவும் திரு.வாலாஜா ஜெ.அசேன் சட்டமன்றத்திற்குச் செல்வதே அந்த மண்ணிற்குச் செய்யும் உண்மையான நீதியாகும்!

பொன்.சேகர், BE. ML. MPhil,

(மேலாளர், பணி ஓய்வு, BHEL, Ranipet)

வழக்கறிஞர்

வீதிகளில் விதைக்கும் புரட்சி… வீடுகளில் வளரும் களைகள்!

"புரட்சி ஓங்குக!”, “சாதி ஒழிக!”, “சமத்துவம் மலர்க!”, “பகுத்தறிவு பெருகுக!”, “ஆணாதிக்கத்தை வேரறுப்போம்!” — வீதிகளிலும் மேடைகளிலும் நம் முழக்கங்கள் விண்ணைப் பிளக்கின்றன.

ஆனால், இந்த வீரியம் நம் வீட்டுக் கதவைத் தட்டுகிறதா என்பதுதான் இன்றைய மிகப் பெரிய கேள்வி. வீதிகளில் பகுத்தறிவு விதைகளைத் தூவிக்கொண்டே, வீடுகளுக்குள் பிற்போக்குத் தனத்துக்கு நீர் ஊற்றி வளர்க்கும் இரட்டை நிலை, உண்மையான சமூக மாற்றத்தை ஒருபோதும் கொண்டு வராது.

1. மேடை முழக்கமும்... மணவறைத் தேடலும்

சாதி ஒழிய வேண்டும் என்று தொண்டை கிழியப் பேசுபவர்கள்கூட, தங்கள் பிள்ளையின் திருமணம் என்று வரும்போது “சொந்த சாதி” மற்றும் “மத” வளையத்திற்குள் சுருங்கிவிடுகின்றனர்.

முரண்:

“சமத்துவம்” பேசும் அதே நாவுகள், திருமணங்களில் சாதியையும், ஜாதகப் பொருத்தத்தையும், மதச் சடங்குகளையும் தேடுவது தார்மீகத் துரோகம் அல்லவா?

சாதியைச் சுமந்து கொண்டே சாதி ஒழிப்பைப் பேசுவது, தீயை அணைக்கிறோம் என்று சொல்லிக்கொண்டு பெட்ரோலை ஊற்றுவதற்கு ஒப்பானது.

2. வீட்டுக்குள் ஒளிந்திருக்கும் சடங்குகள்: மதங்களைக் கடந்த முரண்

இந்த முரண்பாடு ஒரு குறிப்பிட்ட மதத்திற்கு மட்டும் உரியது அல்ல. முற்போக்கு பேசும் இந்து, கிறித்தவ, இஸ்லாமிய மற்றும் பௌத்தப் பின்னணி கொண்ட அனைவரிடமும் இதைக் காணலாம்.

மதச் சடங்குகளின் பிடி:

இந்துக்கள் வாஸ்து, திதி, நல்ல நேரம் என்று பார்ப்பது போலவே, கிறித்தவ, இஸ்லாமிய, பௌத்தப் பின்னணி கொண்ட முற்போக்காளர்களும் தங்கள் வீட்டு நிகழ்வுகளில் அந்தந்த மதச் சடங்குகளை எவ்விதக் கேள்வியுமின்றி பின்பற்றுவது எதார்த்தமாகவே உள்ளது.

கேள்வி:

பகுத்தறிவு பேசும் ஒருவன், ஒருபுறம் மதங்களைச் சாடிக்கொண்டே மறுபுறம் தன் வீட்டுப் பிறப்பு, இறப்பு, திருமணச் சடங்குகளில் அதே மதகுருமார்களை முன்னிறுத்துவது எத்தகைய முற்போக்கு?

இல்லங்களில் சடங்குகள் வேரூன்றி இருக்கும் வரை, மேடை முழக்கங்கள் வெறும் சத்தமாகவே எஞ்சும்.

3. ஊழலுக்கு எதிரான ‘கமுக்கமான’ சமரசம்

லஞ்சம், ஊழல், முறைகேடுகள் கூடாது என்று உரக்கப் பேசுவோர்கூட, தனக்கென ஒரு வேலை முடிய வேண்டும் என்றால் வரிசையை மீறுவதும், ‘கவனிப்பதும்’ அமைதியாக நடக்கிறது. லஞ்ச ஊழல் முறைகேடுகளில் ஈடுபடுபவர்கள்கூட முற்போக்கு பேசும் அவலமும் ஒரு பக்கம் இருக்கத்தான் செய்கிறது.

யதார்த்தம்:

“மற்றவர்கள் செய்தால் அது ஊழல்; நான் செய்தால் அது நடைமுறைச் சிக்கல்” என்ற சுயநலப் போக்கு பொதுவாழ்வில் ஈடுபடுவோரிடம் இருக்கக் கூடாத ஒன்று.

4. முன்மாதிரி இல்லையேல் மாற்றம் இல்லை

ஒரு மாற்றத்தை மக்கள் ஏற்க வேண்டும் என்றால், அதை முன்மொழிபவர் தாமே ஒரு முன்மாதிரியாக இருக்க வேண்டும்.

தர்க்கம்:

தன் வீட்டில் சாதி அல்லது மதச் சடங்குகளைச் செய்துவிட்டு, தன் பிள்ளைகளுக்கும் அதே பழமைவாதத்தைப் புகுத்திக்கொண்டே மேடையில் முற்போக்கு பேசினால், அதைக் கேட்பவர்கள் எப்படி மாறுவார்கள்?

தேவை:

நாம் எதைச் சொல்கிறோமோ அதை முதலில் நம் இல்லங்களில் செயல்படுத்திக் காட்ட வேண்டும்.

வீதிகளில் எழுப்பப்படும் புரட்சி முழக்கங்கள், நம் வீட்டுச் சுவர்களுக்குள்ளும் முட்டி மோதி எதிரொலிக்க வேண்டும்.

ஒரு முக்கியமான எச்சரிக்கை!

இதை வாசிக்கும் முற்போக்கு சிந்தனை இல்லாதவர்கள் உடனே “பார்த்தீர்களா, முற்போக்குகளே இப்படித்தான்!” என்று மகிழ்ச்சியில் திளைக்க வேண்டாம்.

அவர்களாவது சமூக மாற்றத்தைப் பற்றிப் பேசுகிறார்கள். நீங்களோ பின்னோக்கிய சிந்தனைகளில் மூழ்கித் தவிக்கிறீர்கள். இந்தக் கட்டுரையை வாசித்தாவது சுயபரிசோதனை செய்யுங்கள்.

தன் முதுகில் பிற்போக்கு அழுக்கைச் சுமந்துகொண்டு, பிறரின் முதுகில் உள்ள அழுக்கை மட்டும் சுட்டிக்காட்டி எள்ளி நகையாடுவது அறிவுக்குப் பொருந்தாத செயல்.

முடிவுரை

சொல்லுக்கும் செயலுக்கும் இடைவெளி இருக்கும் வரை எந்தப் புரட்சியும் உண்மையாக மலராது. வீதிகளில் விதைக்கும் புரட்சி விதைகளுக்கு வீடுகளில் பிற்போக்கு நீர் ஊற்றினால் அவை கருகிவிடும்.

முற்போக்கு என்பது மேடை அலங்காரம் அல்ல; அது ஒரு வாழ்க்கை முறை. நம் ஒவ்வொரு செயலிலும் பகுத்தறிவும் சமத்துவமும் பிரதிபலிக்க வேண்டும். பிறருக்கு உரைக்கும் முன் நாமே மாற வேண்டும். அப்போதுதான் நம் முழக்கங்கள் உண்மையான பயனைத் தரும்.

ஊரான்

அரசியல்வாதிகள் ஏன் தொகுதி மாறி ஓடுகிறார்கள்?

சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு திருவள்ளூர் மாவட்டம் வெளியகரம் பள்ளியில் ஆங்கில ஆசிரியர் பகவான் இடமாற்றம் செய்யப்பட்டபோது, மாணவர்கள் அவர் கால்களைக் கட்டிக்கொண்டு கதறி அழுதனர்; ஊர் மக்களே திரண்டு வந்து "எங்கள் ஆசிரியர் இங்கேதான் இருக்க வேண்டும்" எனப் போர்க்குரல் எழுப்பினர். 

சில நேர்மையான அரசு அதிகாரிகளுக்கும் இத்தகைய உணர்ச்சிப்பூர்வமான பிரியாவிடைகள் கிடைப்பதை நாம் பார்த்திருக்கிறோம்.

ஆனால், இதே போன்ற ஒரு காட்சியை நமது அரசியல் களத்தில் பார்க்க முடிகிறதா?

1. ஆசிரியரின் 'அடையாளம்' vs அரசியல்வாதியின்  

'அந்நியப்படுதல்'

ஒரு ஆசிரியர் தன் மாணவர்களுக்குப் பாடத்தைத் தாண்டி, அவர்களிடம் வாழ்வியலில் மாற்றத்தை உண்டாக்குகிறார். அதனால்தான் அவர் மாற்றப்படும்போது அது அந்த மாணவர்களின் தனிப்பட்ட இழப்பாக உணரப்படுகிறது.

ஆனால், ஐந்தாண்டு காலம் ஒரு தொகுதியின் பிரதிநிதியாக இருக்கும் ஒரு சட்டமன்ற உறுப்பினர் (MLA), அடுத்த தேர்தல் வரும்போது மிகச் சாதாரணமாகத் தனது தொகுதியைத் துறந்துவிட்டு வேறு தொகுதிக்கு ஓடுகிறார். 

வானதி சீனிவாசன் அல்லது நயினார் நாகேந்திரன் போன்ற முக்கிய முகங்கள் பாதுகாப்பான தொகுதி தேடி ஓடுவதாக வரும் செய்திகள் இதற்குச் சான்று.

இங்கே எழும் கேள்வி இதுதான்: "எங்கள் பழைய சட்டமன்ற உறுப்பினரே எங்களுக்கு மீண்டும் வேண்டும்" என்று ஒரு தொகுதியிலாவது மக்கள் கொந்தளித்தது உண்டா?

2. கட்சி எடுக்கும் முடிவு... மக்கள் காட்டும் மௌனம்

இன்னும் ஒரு படி மேலே போய் பார்த்தால், ஒரு கட்சியின் தலைமை பழைய சட்டமன்ற உறுப்பினருக்கு அதே தொகுதியில் மீண்டும் போட்டியிட வாய்ப்பு மறுத்து, ஒரு புதிய நபரை வேட்பாளராக நிறுத்துகிறது.

அப்பொழுதும் கூட, "எங்களுக்கு புதிய வேட்பாளர் வேண்டாம், பழைய சட்டமன்ற உறுப்பினர்தான் மீண்டும் வேட்பாளராக இருக்க வேண்டும்" என்று எந்த மக்களும் வீதிக்கு வந்து போர்க்குரல் எழுப்புவதில்லை.

ஏன் இந்த மௌனம்?

ஏனெனில், அந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் அந்தப் பிரதிநிதி மக்களுடன் எத்தகைய இதயப்பூர்வமான உறவையும் ஏற்படுத்திக்கொள்ளவில்லை என்பதுதான் நிதர்சனம். மக்கள் பிரதிநிதிகள் என்பவர்கள் இன்று 'மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்கள்' என்பதைவிட, 'கட்சித் தலைமைகளால் திணிக்கப்பட்டவர்களாகவே' இருக்கிறார்கள். 

ஒரு வேட்பாளர் மாறும்போது மக்கள் அதை ஒரு கட்சியின் நிர்வாக மாற்றமாகப் பார்க்கிறார்களே தவிர, உணர்வுப்பூர்வமான இழப்பாகப் பார்ப்பதில்லை.

3. 'பாதுகாப்பான தொகுதி' தேடி ஓட்டம்

தனது தொகுதியில் உண்மையாகவே அடிப்படை மாற்றங்களைக் கொண்டுவந்த ஒரு பிரதிநிதி, ஏன் வேறு தொகுதிக்கு ஓட வேண்டும்? தன் தொகுதி மக்களின் மீது அவருக்கு நம்பிக்கை இருந்தால், அவர் அங்கேயே நின்று மீண்டும் வெல்லத் துணிய மாட்டாரா?

ஒரு சட்டமன்ற உறுப்பினர் தொகுதி மாறுகிறார் என்பதே, அவர் அந்தத் தொகுதிக்குச் செய்த வேலைகளின் மீது அவருக்கே நம்பிக்கை இல்லை என்பதற்கான ஒப்புதல் வாக்குமூலம். 

"நான் இங்கே வேலை செய்யவில்லை, அதனால் மக்கள் எனக்குப் பாடம் புகட்டுவார்கள்" என்ற பயமே அவர்களைப் பாதுகாப்பான வேறு இடங்களைத் தேடி ஓட வைக்கிறது.

4. எங்கே போனது அந்தப் 'போர்க்குரல்'?

ஆசிரியருக்காகக் கண்ணீர் விடும் மாணவர்கள் இருக்கும் அதே சமூகத்தில்தான் நாமும் இருக்கிறோம். ஆனால், அதே சமூகம் தன் பிரதிநிதி மாறுவது குறித்துக் கவலைப்படாமல் இருப்பதற்குக் காரணம் - மக்கள் அவர்களைத் தங்களின் 'நலன் விரும்பிகளாக'ப் பார்ப்பதில்லை; மாறாக, ஐந்து ஆண்டுக்கு ஒருமுறை வரும் 'தேர்தல் ஒப்பந்ததாரர்களாகவே' பார்க்கிறார்கள்.

முடிவுரை

அரசியல்வாதிகள் வெறும் கட்சிப் பிரதிநிதிகளாக' மட்டுமே இருக்கிறார்கள், 'மக்களின் பிரதிநிதிகளாக' மாறுவதில்லை. ஒரு ஆசிரியர் தன் பணியால் மாணவர்களின் இதயத்தில் இடம்பிடிப்பது போல, ஒரு சட்டமன்ற உறுப்பினர் மக்களின் இதயத்தில் இடம்பிடிக்கத் தவறுகிறார்.

ஒரு சட்டமன்ற உறுப்பினரின் இடமாற்றத்திற்காக அந்தத் தொகுதி மக்கள் வீதியில் இறங்கிப் போராடும் நாள் வந்தால்தான் இந்திய ஜனநாயகம் அதன் உண்மையான இலக்கை எட்டியுள்ளது என்று சொல்லலாம். அதுவரை, இந்தத் தொகுதி மாற்றங்கள் அனைத்தும் அரசியல் பிழைப்புவாதத்தின் அடையாளங்களே!

ஊரான்

தேமுதிக-வுக்கு 10 இடங்கள்: திமுக-வின் தேர்தல் வியூகமா அல்லது அரசியல் கட்டாயமா?

தமிழக அரசியல் களம் தற்போது அனல் பறக்கும் விவாதமாக மாறியுள்ளது. தேமுதிக-வுக்கு 10 தொகுதிகளை திமுக ஒதுக்கியது, “வாக்கு வங்கி சரிந்துள்ள ஒரு கட்சிக்கு இத்தனை இடங்களா?”, “இது திராவிட தெலுங்கு லாபியா?” போன்ற விமர்சனங்கள் எழுந்தாலும், அரசியல் என்பது வெறும் உணர்ச்சிகளால் மட்டுமல்ல, நுணுக்கமான கணக்குகளாலும் நகர்த்தப்படுகிறது என்பதை நாம் கவனிக்க வேண்டும்.

1. கூட்டணி அரசியலின் தர்க்கம்

தமிழக அரசியல் பல தசாப்தங்களாக இருமுனைப் போட்டியை (திமுக vs அதிமுக) அடிப்படையாகக் கொண்டது. இந்த இரு பெரும் துருவங்களுக்கு இடையே உள்ள சிறிய மற்றும் நடுத்தரக் கட்சிகளே பெரும்பாலும் வெற்றியின் திசையைத் தீர்மானிக்கின்றன. ஒரு தேர்தலை வெல்வது என்பது உங்கள் பலத்தை நிரூபிப்பது மட்டுமல்ல; எதிரணியின் வாக்குகளைச் சிதறடிக்கும் கலையுமாகும்.

2. தேமுதிக-விற்கான ஒதுக்கீடு: ஒரு 'தடுப்பு அரசியல்' (Pre-emptive Strategy)

தேமுதிக-வுக்கு 10 இடங்கள் வழங்கப்பட்டதன் பின்னணியில் தீர்க்கமான அரசியல் கணக்கு இருக்கலாம்.

எதிரணியைப் பலவீனப்படுத்துதல்: அதிமுக–பாஜக கூட்டணியில் சேரக்கூடிய வலுவான கட்சிகளை தன் பக்கம் இழுப்பது.

'வாக்குச் சிதறலைத் தடுத்தல்': தேமுதிக தனித்துப் போட்டியிட்டாலோ அல்லது எதிரணியில் சேர்ந்தாலோ பிரியும் வாக்குகள், சில தொகுதிகளில் திமுகவின் வெற்றியைப் பாதிக்கலாம். அதைத் தவிர்க்கவே இந்த ‘முன் எச்சரிக்கை’ நடவடிக்கை.

இந்த 10 இடங்கள் தேமுதிக-வின் பலத்திற்காகக் கொடுக்கப்பட்டவை அல்ல, மாறாக அதிமுக-வின் பலத்தைக் குறைப்பதற்காகக் கொடுக்கப்பட்ட விலை.

3. கட்சித் தாவல்களும் தேர்தல் யுக்திகளும்

அதிமுக-வில் இருந்து விலகி திமுக-வில் இணைபவர்களுக்குத் தேர்தல் வாய்ப்பு வழங்குவது ‘நேற்று வந்தவர்களுக்கு சீட்டா?’ என்ற விமர்சனத்துக்கு உள்ளாகலாம். ஆனால், எதிரணியின் உள்ளக வலிமையைச் சிதைப்பது தேர்தல் அரசியலில் பொதுவான யுக்தி. ஒரு கட்சியின் முக்கிய முகங்களை இழுப்பதன் மூலம் அதன் தொண்டர் பலத்தை மனரீதியாகப் பலவீனப்படுத்த முடியும்.

4. கருத்தியல் கூட்டணிகள் vs தேர்தல் கூட்டணிகள்

அனைத்துக் கூட்டணிக் கட்சிகளையும் ஒரே தராசில் நிறுத்த முடியாது.

• கருத்தியல் கூட்டணிகள்: விசிக, இந்திய கம்யூனிஸ்ட், மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் போன்றவை பாஜக எதிர்ப்பு என்ற தெளிவான நிலைப்பாட்டைக் கொண்டவை.

• தேர்தல் கூட்டணிகள்: சில கட்சிகள் குறிப்பிட்ட பகுதிகளில் மட்டுமே செல்வாக்கு பெற்றிருக்கும் அல்லது குறைந்த வாக்கு வங்கி வைத்திருக்கும். ஆனால், அவை தேர்தல் வெற்றி-தோல்வியைத் தீர்மானிக்கும் 'முடிவு சக்தியாக' (Deciding Factor) மாறக்கூடும்.

இந்த ஒப்பந்தத்தைச் சுற்றி சமூக ஊடகங்களில் எழும் பெரும்பாலான விமர்சனங்கள், ‘தனக்குப் பிடிக்காத கட்சிக்கு இத்தனை இடமா?’ என்ற உணர்ச்சி அடிப்படையிலானவையே. அரசியல் என்பது வெறும் பிடித்தம்-பிடிக்காதது அல்ல; வாக்கு சதவீதம், தொகுதி வலிமை, எதிரணியைப் பலவீனப்படுத்தும் உத்தி ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் எடுக்கப்படும் முடிவு என்பதை பலரும் இப்போது மறந்துவிட்டதுபோல் தெரிகிறது.

முடிவுரை

அரசியலில் எந்த முடிவும் தன்னிச்சையாக எடுக்கப்படுவதில்லை. தேமுதிக-வுக்கு 10 இடங்கள் ஒதுக்கீடு என்பது வெறும் ‘பரிசு’ அல்ல; அதிமுக–பாஜக அணியின் பலத்தை பலவீனப் படுத்த முயலும் ஒரு அரசியல் நகர்வு. இந்த வியூகம் பலன் தருமா என்பது தேர்தல் முடிவுகள் வரும்போதுதான் தெரியும்.  

தமிழக அரசியலில் கூட்டணிகள் வெறும் நட்புகளால் உருவாவதில்லை; 'தேர்தல் கணக்குகளாலும், சதுரங்க ஆட்டத்தின் நுணுக்கங்களாலுமே' உருவாகின்றன.

ஊரான்

கூட்டணி பேர சிக்கல்: தனிப் பெரும்பான்மையை உறுதி செய்ய திமுக வியூகம் வகுக்கிறதா?

தமிழக அரசியல் வரலாற்றில் ஒரு விசித்திரமான உண்மை உண்டு: திமுகவும் அதிமுகவும் இதுவரை எந்தத் தேர்தலிலும் நேரடி கூட்டணி அமைத்ததில்லை. இது ஒரு "எழுதப்படாத சட்டம்" (Unwritten Rule). 1972-இல் எம்.ஜி.ஆர் பிரிந்தது முதல் இன்று வரை இந்த இரு துருவங்களும் எதிரெதிர் திசையிலேயே பயணிக்கின்றன.

கொள்கை vs பிழைப்புவாதம்: ஒரு கூர்மையான ஒப்பீடு

1.திமுகவின் கருத்தியல்: திமுக இன்றும் திராவிடக் கொள்கைகளைத் தன் சட்டையாக உறுதியாக அணிந்துள்ள ஒரு கட்சி. திராவிட அரசியல் பற்றுள்ளவர்களும், அது குறித்து ஆழமாகப் பேசக்கூடியவர்களும் இக்கட்சியில் ஏராளம். எனினும், திமுகவில் உள்ளவர்கள் அனைவரும் அப்பழுக்கற்றவர்கள் என்று சொல்லிவிட முடியாது; அங்கேயும் பிழைப்புவாதிகள் நிறையவே உண்டு என்பதை மறுப்பதற்கில்லை.

2.அதிமுகவின் 'திராவிட' லேபிள்: அதிமுக தன் பெயரில் 'திராவிட' என்று வைத்திருந்தாலும், அது ஒரு பிழைப்புவாதக் கட்சியாகவே பார்க்கப்படுகிறது. எம்.ஜி.ஆர் கட்சியைத் தொடங்கிய காலத்திலிருந்தே, கொள்கைப் பிடிப்பை விடப் பிழைப்புவாதத்தை முன்னிறுத்தியவர்களே அதில் அதிகம் இணைந்தனர். எனவே, இன்றைய அதிமுக திராவிட அரசியலின் அடையாளத்தை முழுமையாக பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறதா என்பது குறித்து விமர்சனங்கள் உள்ளன.

பாஜக காரணியும் திமுகவின் வியூகமும்

தற்போதைய அரசியல் சூழலில் மற்றொரு முக்கியமான அம்சம் கவனிக்கத்தக்கது. அதிமுக ஏற்கனவே பாஜகவுடன் நெருக்கமான அரசியல் நிலைப்பாடு கொண்ட கட்சி என கருதப்படுகிறது. ஆனால் திமுக தற்போதைக்கு அப்படி இல்லை. 

• பாஜக எதிர்ப்பும் தனிப்பெரும்பான்மையும்: திமுக தனது பாஜக எதிர்ப்புக் கொள்கையைத் தொடர்ந்து உறுதியாகக் கடைபிடிக்க வேண்டும் என்றால், அது தனிப்பெரும்பான்மையுடன் ஆட்சி அமைக்க வேண்டியது அவசியம்.

• கூட்டணிப் பேரத்தின் இரகசியம்: ஒருவேளை தொங்கு சட்டமன்றம் உருவானால், மற்ற எந்தக் கட்சியையும் முழுமையாக நம்ப முடியாது (அவர்கள் அதிமுக பக்கம் அதாவது பாஜக பக்கம் சாய வாய்ப்புண்டு) என்பதை திமுக தலைமை நன்கு உணர்ந்துள்ளது. அதனால்தான், தற்போதைய கூட்டணிப் பேரங்களில் திமுக மிக உறுதியாக இருப்பதோடு, அதிக இடங்களில் போட்டியிட விரும்புவதாகவும் தெரிகிறது. ஒரு வகையில் அவர்களின் இந்தத் தற்காப்பு அணுகுமுறை தர்க்கரீதியாகச் சரியானது என்றே தோன்றுகிறது.

மேலும், கூட்டணிக் கட்சிகள் சார்பாக ஏற்கனவே வெற்றி பெற்ற சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் தங்கள் தொகுதியை, திமுக சட்டமன்ற உறுப்பினர்களின் தொகுதிகளைவிட ஒரு முன்மாதிரியாக மாற்றி அமைத்திருந்தால் அவர்கள் கூட்டணிப் பேரத்தில் வலிமையாக நிற்க முடியும். ஆனால் அவ்வாறு எதுவும் சிறப்பாக நடந்ததாகத் தெரியவில்லை. இதுவும் திமுகவின் கடுமையான பேரநிலைக்கு ஒரு காரணமாக இருக்கலாம்.

2026-இல் 'கிங்மேக்கர்' யார்?

விஜயின் வருகை மற்றும் சீமானின் அரசியல் ஆகிய காரணங்களுக்காக ஒருவேளை 2026 தேர்தலில் எந்தக் கட்சிக்கும் தனிப்பெரும்பான்மை (118 இடங்கள்) கிடைக்காமல் போனால் என்ன நடக்கும்?

• அணி மாறும் வாய்ப்புகள்: திமுக, அதிமுகவைத் தவிர மற்ற அனைத்துக் கட்சிகளுமே (காங்கிரஸ், இடதுசாரிகள், பாஜக, பாமக, விசிக, தேமுதிக மற்றும் புதிய கட்சிகள்) வரலாற்றில் ஏதோ ஒரு காலகட்டத்தில் மாறி மாறி இரு அணிகளோடும் கூட்டணி வைத்தவைதான்.

• நிச்சயமற்ற தன்மை: நாளை அதிகாரம் யாருக்குக் கிடைக்கும் என்ற சூழல் வரும்போது, இந்த இதரக் கட்சிகள் அனைத்தும் தங்கள் நிலைப்பாட்டை மாற்றிக் கொண்டு அணி மாறுவதற்கான வாய்ப்புகளை மறுப்பதற்கில்லை. பாஜக காரணி இல்லாத சூழலில் மற்ற கட்சிகள் அதிமுகவுடன் கூட்டு சேரும் வாய்ப்பையும் புறந்தள்ளிவிட முடியாது. இந்த ஆபத்தை உணர்ந்தே திமுக  தன்னை வலுப்படுத்திக் கொள்ள முயல்கிறது என்றே கருத வேண்டி உள்ளது. 

முடிவுரை

தமிழக அரசியல் களம் இரு துருவங்களாகவே பிளவுபட்டு நிற்கிறது. ஒருபுறம் கொள்கைப் பின்னணி கொண்ட (ஆனாலும் பிழைப்புவாதிகளையும் உள்ளடக்கிய) திமுக; மறுபுறம் பிழைப்புவாதத்தையும் பாஜகவின் நிழலையும் அஸ்திவாரமாகக் கொண்ட அதிமுக. இவர்களுக்கு இடையே ஊசலாடும் இதரக் கட்சிகள் 2026-இல் யாரை அரியணையில் ஏற்றப் போகின்றன?

தமிழக அரசியல் வரலாற்றில் 2026 ஒரு புதிய திருப்பத்தைத் தருமா? சிந்திப்போம்... விவாதிப்போம்!

ஊரான்