ஒற்றை விரல் புரட்சியும்... ஓயாத நமது ஜனநாயகக் கடமையும்!

தேர்தலில் வாக்களித்து விட்டு, விரலில் படிந்த மை காயும் முன்பே, "எனது ஜனநாயகக் கடமை முடிந்தது" என்று சமூக ஊடகங்களில் பலரும் பதிவிடுவதைக் காண்கிறோம். ஒரு சாதனையைச் செய்து முடித்த திருப்தி அவர்களிடம் தெரிகிறது. ஆனால், உண்மையில் ஜனநாயகம் என்பது ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை ஒரு பொத்தானை அழுத்துவதோடு முடிந்துவிடும் ஒரு சடங்கா?

ஜனநாயகம் என்பது என்ன?

சுதந்திரம், சமத்துவம், சகோதரத்துவம் - இந்த மூன்றையும் ஒரு சமூகத்தின் இரத்த நாளங்களில் ஓடச் செய்வதுதான் ஜனநாயகம். இவை மூன்றையும் அன்றாடம் காப்பதுதான் ஒரு உண்மையான குடிமகனின் கடமையே தவிர, வாக்களிப்பது மட்டுமே அல்ல.

• சுதந்திரம்: நமது அன்றாட வாழ்வில் எண்ணற்றோரின் சுதந்திரம் பறிக்கப்படுவதை நாம் மௌனமாகப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.

• சமத்துவம்: சாதி, மத, பொருளாதாரப் பாகுபாடுகளால் சமத்துவம் இங்கே ஒவ்வொரு நாளும் மறுக்கப்படுகிறது.

• சகோதரத்துவம்: சக மனிதனைத் தோழமையுடன் பார்க்கும் சகோதரத்துவம் இன்று கானல் நீராகி வருகிறது.

அன்றாடக் கடமை

ஜனநாயகக் கடமை என்பது அன்றாட வாழ்வின் போராட்டங்களில் இருக்கிறது.

1. களமாடுதல்: அநீதி இழைக்கப்படும் இடங்களில் நேரில் நின்று போராடுவது.

2. குரல் கொடுத்தல்: நேரடியாக நிற்க முடியாவிட்டாலும், அநீதிக்கு எதிராகக் குரலை உயர்த்துவது.

3. துணை நிற்றல்: எதையும் செய்ய முடியாவிட்டாலும், போராடுபவர்களுக்குத் தார்மீக ரீதியாகத் துணை நிற்பது.

இந்தக் கடமையை நாம் ஒவ்வொரு நாளும் ஆற்ற வேண்டியுள்ளது.

இது சொர்க்க பூமி அல்ல!

ஒரே ஒரு நாள் வாக்களித்துவிட்டால் எல்லாப் பிரச்சினைகளும் தீர்ந்துவிடும் என்று நினைப்பதற்கு இது ஒன்றும் சொர்க்க பூமி அல்ல. இது முரண்பாடுகளும் சிக்கல்களும் நிறைந்த ஒரு சமூகத் தளம். ஒற்றை விரலில் மை வைப்பதால் மட்டும் ஜனநாயகம் மலர்ந்துவிடாது.

ஜனநாயகம் என்பது அரசாங்கம் போடும் பிச்சை அல்ல; அது மக்களாகிய நாம் போராடிப் பெற வேண்டிய உரிமை.

முடிவுரை

வாக்குச்சாவடியில் அழுத்தும் ஒற்றை விரல் ஒரு அடையாளம்தான். ஆனால், அதிகாரத்தின் அநீதிகளுக்கு எதிராக ஒரு சேர நமது கைகள் உயரும் போது மட்டும்தான் ஜனநாயகம் உண்மையிலேயே காக்கப்படும். மை அழிந்த பிறகும் உங்கள் மனசாட்சி விழித்திருக்கட்டும். அதுதான் உண்மையான ஜனநாயகக் கடமை!

ஊரான்

சாதி ஒழிப்பா, புரட்சியா? – எது முதலில்?

இந்தியச் சமூகத்தைப் பற்றிய அரசியல் மற்றும் சமூக விவாதங்களில் நீண்டகாலமாக ஒரு கேள்வி மீண்டும் மீண்டும் எழுப்பப்படுகிறது: 

“முதலில் சாதி ஒழிப்பா? அல்லது வர்க்கப் புரட்சியா?”

“முதலில் புரட்சிதான்” என்று வாதிடுபவர்கள் பெரிய அளவில் புரட்சியை நோக்கி முன்னேறவில்லை; அதேபோல் “முதலில் சாதி ஒழிப்புதான்” என்று வலியுறுத்துபவர்கள் கூட அதற்கான தெளிவான செயல்முறைத் திட்டத்தை முன்வைக்கவில்லை. 

இந்தச் சூழலில், சமூக ஆய்வாளர் Anand Teltumbde முன்வைக்கும் வாதங்களையும், இந்திய சமூகத்தின் நடைமுறை அனுபவங்களையும் இணைத்துப் பார்க்க வேண்டியது அவசியமாகிறது.

1. அக்கம் பக்கமாக நிகழ வேண்டிய மாற்றம்

“எது முதலில்?” என்ற கேள்விதான் சில நேரங்களில் தவறான வழிநடத்தலுக்கு இட்டுச் செல்கிறது. உண்மையில், சாதி ஒழிப்பும் வர்க்கப் போராட்டமும் ஒன்றுக்கொன்று எதிரானவை அல்ல; அக்கம் பக்கமாக முன்னேற வேண்டிய சமூக மாற்றங்களாகவே அவை பார்க்கப்பட வேண்டும்.

Karl Marx கூறுவது போல, மதம் என்பது வெறும் தனிப்பட்ட நம்பிக்கை அல்ல; அது சமூக துன்பங்களின் வெளிப்பாடாகும். அடிப்படை சமூக-பொருளாதார நிலைமைகள் மாறும்போது மதமும் அதனோடு தொடர்புடைய பிற்போக்குச் சடங்குகளும் பலவீனமடையும்.

இந்தியச் சூழலில் சாதி அமைப்பு, குறிப்பாக இந்துமதத்தின் வரலாற்றுப் பண்பாட்டு அமைப்போடு ஆழமாக இணைந்துள்ளது. அதனால் இந்து மத அடிப்படையிலான சமூக கட்டமைப்பு சவாலுக்குள்ளாகாமல் சாதி ஒழிப்பு முழுமையாக சாத்தியமில்லை என்ற வாதமும் முன்வைக்கப்படுகிறது.

2. அரசியல் சட்டமும் தேர்தல் முறையும்: சாதியின் மறைமுகத் தொடர்ச்சி

ஆனந்த் தெல்தும்டே தனது ஆய்வுகளில் இரண்டு முக்கிய அம்சங்களை சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் முரண்பாடு

இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டம் “சமூக ரீதியாகவும் கல்வி ரீதியாகவும் பிற்படுத்தப்பட்டவர்கள்” என்ற வரையறையின் அடிப்படையில் பல நலத்திட்டங்களை வழங்குகிறது. சமூக நீதி நோக்கில் அமைக்கப்பட்ட இந்த ஏற்பாடுகள், நடைமுறையில் சாதியச் சிக்கலை இது பலவீனப்படுத்தியுள்ளதா அல்லது மறைமுகமாக பலப்படுத்தியுள்ளதா என்பதையும் நாம் ஆய்வு செய்ய வேண்டியுள்ளது. 

சாதி என்பது இந்திய சமூகக் கட்டமைப்போடும், மதப் பண்பாட்டோடும் ஆழமாக இணைந்த ஒரு அமைப்பு. எனினும் இன்றைய சமூக சூழலில், “சமூக ரீதியாகவும் கல்வி ரீதியாகவும் ஒடுக்கப்பட்ட பிரிவினர்” என்பதற்கு மாற்றாக சாதிவாரி விகிதாச்சார இடஒதுக்கீடு போன்ற நடைமுறைகள், ஓரளவுக்கு சாதி அடிப்படையிலான அதிகாரச் சமநிலையை மாற்ற உதவக்கூடும். 

எனவே, தற்போதுள்ள வரையறைகளை மேலும் தெளிவான சமூக நீதிக் கோணத்தில் மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டிய தேவை இருப்பதாகவும் வாதிடப்படுகிறது. 

அதற்கு ஏற்ப சாதிவாரி மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பு நடத்த வேண்டிய அவசியமும் இங்கே உணரப்படுகிறது.

தேர்தல் முறையில் சாதியின் தாக்கம்

இந்தியாவில் நிலவும் First-Past-The-Post தேர்தல் முறையில், பல இடங்களில் சாதிதான், தேர்தல் வெற்றிக்கான அடித்தளமாக அல்லது “எரிபொருளாக” செயல்படுகிறது. 

ஒரு தொகுதியில் எந்தச் சாதியினர் அதிகமாக உள்ளார்களோ, அவர்களே பெரும்பாலும் அரசியல் ஆதிக்கத்தைப் பெறும் வாய்ப்பு அதிகமாகிறது. பலமுனைப் போட்டிகளில் 20 சதவீத வாக்குகள் பெற்றால்கூட வெற்றி பெறும் சூழல் உருவாகுவதால், தற்போதைய தேர்தல் முறை சாதி அடிப்படையிலான அரசியலை மேலும் உறுதிப்படுத்துகிறது.

இதற்கு மாற்றாக தெல்தும்டே முன்வைக்கும் விகிதாச்சார பிரதிநிதித்துவம் (Proportional Representation) முறை, சமூக பிரதிநிதித்துவத்தை வேறுவிதமாக அமைக்கக்கூடிய ஒரு மாற்று வாய்ப்பாக கருதப்படுகிறது. 

3. பண்பாட்டுப் புரட்சி: மாற்றத்தின் சமூக அடித்தளம்

சாதி என்பது வெறும் சட்ட அல்லது அரசியல் பிரச்சனை மட்டும் அல்ல; அது ஒரு பண்பாட்டு மற்றும் சமூக பழக்கவழக்கங்களின் அமைப்பு.

அதனால் சமூக மாற்றம் பண்பாட்டு தளத்திலும் நிகழ வேண்டியது அவசியமாகிறது. இந்த மாற்றம் வெறும் கருத்தரங்குகளிலோ புத்தகங்களிலோ மட்டுமே நிகழாது; அது சமூகப் போராட்டங்களின் அனுபவங்களின் மூலம்தான் உருவாகும்.

ஒரு மனிதன் பொதுவுடைமைச் சமூகப் போராட்டங்களில் ஈடுபடும்போது, அவர் இயல்பாகவே பல மதச் சடங்குகளிலிருந்தும், சாதிய- சமூகப் பிரிவினைகளிலிருந்தும் வெளியே வர ஆரம்பிக்கிறார். அந்தப் போராட்டக் களமே அவருக்குப் புதிய பண்பாட்டை உருவாக்குகிறது.

அங்குதான் சாதி அடையாளங்கள் மெதுவாக கரைந்து, வர்க்க அடையாளம் முன்னிலைப்படத் தொடங்குகிறது. சாதி மறுப்புத் திருமணங்கள் போன்ற சமூக மாற்றங்களும் அத்தகைய சூழல்களில் இயல்பான வாழ்வியல் மாற்றங்களாக தோன்றுகின்றன.

4. பொருளாதார மாற்றமும் சமூக மாற்றமும்

சாதி அமைப்பு ஒரு பண்பாட்டு அமைப்பு மட்டுமல்ல; அது பொருளாதார உறவுகளோடும் இணைந்துள்ளது. நிலம், தொழில், உழைப்பு மற்றும் வளங்களின் கட்டுப்பாடு ஆகியவை பல இடங்களில் சாதி அமைப்புடன் பின்னிப் பிணைந்துள்ளன.

சமூகத்தின் பொருளாதார அடிக்கட்டுமானத்தை மாற்றும் அரசியல் சக்தியாக பொதுவுடைமை இயக்கங்கள் தங்களை முன்வைக்கின்றன. உடைமை உறவுகள் (Property relations) மாற்றப்படும் இடத்தில்தான் சாதி அதிகார உறவுகளும் சவாலுக்குள்ளாகும்.

அதனால் சாதி ஒழிப்பையும் வர்க்கப் போராட்டத்தையும் முற்றிலும் பிரித்துப் பார்க்காமல், இரண்டையும் ஒன்றோடொன்று தொடர்புடைய சமூக மாற்றங்களாக அணுக வேண்டிய தேவை இருக்கிறது.

முடிவுரை

இன்று பலவீனமாக இருக்கும் பொதுவுடைமை இயக்கங்கள் கூட இந்தியச் சமூகத்தின் சாதி அம்சங்களை கணக்கில் எடுத்துக்கொண்டு தங்களை மறுசீரமைத்துக் கொள்ள வேண்டிய கட்டாயம் உள்ளது.

பண்பாட்டுப் புரட்சியும் பொருளாதாரப் புரட்சியும் இணையும் புள்ளியில்தான் சாதியற்ற சமூகம் உருவாகும். அந்த இணைப்பை உருவாக்கும் அரசியல் மற்றும் சமூக முயற்சிகள்தான் எதிர்கால மாற்றத்தின் மையமாக அமையும்.

வர்க்கப் புரட்சியைப் பேசாத வேறு எந்தச் செயல்பாடும் சாதி ஒழிப்பை சாத்தியப்படுத்தாது. 

***

குறிப்பு: இக்கட்டுரையின் சமூக ஆய்வுக்கான அடிப்படை சாரம் Anand Teltumbde அவர்களின் “A Society Built as Caste Cannot Be Reformed Into Equality” என்ற கட்டுரையிலிருந்து பெறப்பட்டது. இருப்பினும் இக்கட்டுரையில் முன்வைக்கப்படும் தீர்வுக் கண்ணோட்டம் பொதுவுடைமை இயக்கங்களின் பண்பாட்டு மற்றும் வர்க்கப் போராட்ட அனுபவங்களின் அடிப்படையில் அமைந்ததாகும்.

ஊரான்

லெஃப்ட்ல ப்ரிட்ஜ்… ரைட்ல சிலிண்டர்… நேரா போனா ஆட்சி! தமிழக தேர்தலின் ‘அன்லிமிடெட் இலவச ஆஃபர்

ஆண்ட கட்சியும் ஆளும் கட்சியும் 'இலவசப்' போட்டியில் மல்லுக்கட்டுவது தமிழக அரசியலில் காலங்காலமாக நடக்கும் ஒரு குஸ்தித் திருவிழா.

ஆனால், சமீபத்தில் களம் இறங்கிய தம்பியின் கட்சி, சீனியர்களுக்கே செக் வைக்கும் வகையில் இலவசங்களை அள்ளி வீசியிருப்பதைப் பார்த்தால், "வாழ்க வசந்தகாலம்" என்று பாடத் தோன்றுகிறது.

கட்சிகளின் தேர்தல் அறிக்கையைப் பார்த்தால், அது மேனிஃபெஸ்டோ மாதிரியே இல்லை; ஏதோ ஆடியில் வரும் 'மெகா டிஸ்கவுண்ட்' சேல்ஸ் நோட்டீஸ் போல இருக்கிறது!

பட்டியலைப் பாருங்களேன்

பெண்களுக்குப் பேருந்து இலவசம், சிலிண்டர் இலவசம், மாணவர்களுக்கு ஸ்காலர்ஷிப், முதியோருக்குப் பென்ஷன், 

இலவச மின்சாரம், கல்யாணத்துக்குக் காசு, 

குழந்தை பிறந்தால் காசு... ஒரு கட்டத்தில் மூச்சு வாங்குகிறது. போதாக்குறைக்கு 'இலவச பிரிட்ஜ்' வேறு!

நிஜமாவே கேக்குறேன் தம்பிகளா... எதுக்கு இவ்வளவு பெரிய லிஸ்ட்டு? இந்த லிஸ்ட்டை மக்களே ஞாபகம் வெச்சுக்க முடியாது. அதுக்காகவே ஒரு கமிட்டி போட வேண்டியிருக்கும் போல!

மக்கள் சார்பில் ஒரு சின்ன வேண்டுகோள்:

அரசியல்வாதிகளே... ரொம்ப ரிஸ்க் எடுக்காதீங்கப்பா. நீங்க இவ்வளவு பெரிய பட்டியலைக் கொடுத்து நிறைவேத்த முடியாம திண்டாடுறதுக்கு பதிலா, ரொம்ப எளிமையான ஒரு 'பேக்கேஜ்' கொடுத்துடுங்க.

எங்களுக்கு மூணே மூணு விஷயம் போதும்:

1. வயிற்றுக்குச் சோறு (மூணு வேளையும் அன்லிமிடெட்!)

1. உடம்பை மறைக்கத் துணி (நிச்சயமா விஜய் படம் போட்டது வேணாம்!)

1. நிம்மதியாத் தூங்க ஒரு இடம்.

இந்த மூணையும் மட்டும் நீங்க கச்சிதமா 'இலவசமா' பண்ணிக் கொடுத்துட்டீங்கன்னு வைங்க...

எங்களுக்கு எதுக்கு இலவச பஸ்? நாங்க எதுக்கு கேஸ் வாங்கப் போறோம்? 

எதுக்கு சிலிண்டர், பிரிட்ஜ், கூப்பன்லாம்?

இவ்வளவு ஏன்... நாங்க எதுக்கு விவசாயம் பண்ணப் போறோம்? எங்களுக்கு எதுக்கு கடன் தள்ளுபடி? 

நாங்க எதுக்குக் கஷ்டப்பட்டுப் படிச்சு வேலை இல்லாத பட்டதாரியா ஆகப்போறோம்? எங்களுக்கு எதுக்கு வேலை இல்லா ஊக்கத்தொகை?

சிம்பிளாச் சொல்லப்போனா:

நீங்க அந்த மூணு கோரிக்கைய மட்டும் இலவசமா செஞ்சுடுங்க...

நாங்க பாட்டுக்குச் சாப்பிட்டோமா…

அப்படியே அந்த இடத்துல படுத்துத் தூங்குனோம்னா போதும்.

“சிவனே!”ன்னு நிம்மதியா இருப்போம்.  

நீங்க ஆட்சியைப் பிடிச்சு அள்ளப்போறது என்னமோ குறையப்போறது இல்ல. அப்புறம் எதுக்கு இந்த மெகா சீரியல் மாதிரி நீண்டுகிட்டே போற இலவசப் பட்டியல்?

வாக்குறுதிகளை 'சிம்பிளா' முடிங்கப்பா... நாங்க 'கண்ணை மூடிக்கிட்டு' ஓட்டுப் போடுறோம் (ஏன்னா முழிச்சிருந்தா இந்த லிஸ்ட்டைப் பார்த்து கண்ணே வேர்க்குது!).

ஊரான்

சிந்தனையா? கோட்பாடா? ‘இயல்’ (Ism) என்ற சொல்லின் தத்துவப் பொருள் குறித்த ஒரு சுருக்கமான ஆய்வு

சமூக விடுதலைக்காகப் போராடிய ஆளுமைகளைக் கொண்டாடும் அதே வேளையில், அவர்களின் கருத்துக்களை நாம் எவ்விதம் வகைப்படுத்துகிறோம் என்பதில் பெரும் குழப்பம் நிலவுகிறது.

குறிப்பாக மார்க்சியம் என்ற கோட்பாட்டிற்கும், பெரியார்-அம்பேத்கர் ஆகியோரின் சிந்தனைகளுக்கும் இடையே உள்ள அடிப்படை தத்துவ வேறுபாட்டைப் புரிந்துகொள்வது அவசியம்.

'இயல்' (Ism) என்பதன் அடிப்படைத் தகுதி

ஒரு கருத்தாக்கம் எப்போது 'இயல்' அல்லது 'கோட்பாடு' என்ற நிலையை எட்டுகிறது?

• ஒரு சிக்கலை அடையாளம் காண்பது மட்டும் கோட்பாடு அல்ல.

• அந்தச் சிக்கலைத் தீர்ப்பதற்கான படிமுறை வழிமுறைகளை (Process/Methodology) ஒரு தத்துவார்த்த விதியாக (Formula) முன்வைக்க வேண்டும்.

• ஒரு கருத்தாக்கம் “இயல்” என அழைக்கப்பட வேண்டுமானால், அது ஒரு சமூகப் பிரச்சினையை விளக்குவதோடு மட்டுமல்லாமல், அதை மாற்றுவதற்கான ஒரு தத்துவ ரீதியான விளக்கமும் வழிமுறையும் முன்வைக்க வேண்டும்.

மார்க்சியம் என்பது வர்க்கப் போராட்டத்தையும், அதன் மூலம் நிகழும் சமூக மாற்றத்தையும் ஒரு வரலாற்றியல் மற்றும் இயக்கவியல் விதியாக முன்வைக்கிறது. அதனால்தான் அது 'இயல்' என்ற தகுதியைப் பெறுகிறது.

லெனினியம்: தத்துவத்தின் செயல்வடிவம்

மார்க்சியம் என்பது ஒரு சமூக இயக்க விதி என்றால், அந்த விதியை ரஷ்யாவின் எதார்த்தச் சூழலுக்கு ஏற்ப ஒரு வெற்றிகரமான புரட்சியாக மாற்றிய 'செயல்முறைத் திட்டமே' (Methodology) லெனினியம் ஆகும். மார்க்சியத்தின் தத்துவார்த்த விதிகளோடு, 'புரட்சிகரக் கட்சி' (Vanguard Party) என்ற அமைப்பியல் விதியையும், ஏகாதிபத்தியம் குறித்த புதிய பொருளாதார ஆய்வுகளையும் லெனின் இணைத்தார். அதனால்தான், அது வெறும் சிந்தனையாக நீடிக்காமல், ஒரு சிக்கலைத் தீர்ப்பதற்கான அறிவியல் பூர்வமான 'இயலாக' (Leninism) அங்கீகரிக்கப்பட்டது.

பெரியார் - அம்பேத்கர்: லட்சியமும் வழிமுறையும்

பெரியாரும் அம்பேத்கரும் சாதி ஒழிய வேண்டும் என்று தீவிரமாக விரும்பினார்கள், அதற்காகப் போராடினார்கள். ஆனால், சாதியை ஒரு தத்துவ ரீதியான கோட்பாடாக வரையறுத்து அதன் மீது கடுமையான விமர்சனங்களை பெரியாரும் அம்பேத்கரும் முன்வைத்தனர். சாதி ஒழிப்புக்கான பல வலுவான சமூக-அரசியல் முன்மொழிவுகளையும் அவர்கள் கூறினர். இருப்பினும், மார்க்சியம் போல ஒரு முழுமையான சமூக இயக்க விதியாக அது தொகுக்கப்படவில்லை என்பதே சிலரின் வாதமாக உள்ளது.

சாதி ஒழிப்பு என்பது ஒரு விருப்பமாகவும் ஒரு லட்சியமாகவும் முன்வைக்கப்பட்டதே ஒழிய, அது ஒரு முறையாக அமைந்த கோட்பாடாக மாற்றப்படவில்லை. வழிமுறை வகுக்கப்படாத ஒரு கருத்தாக்கத்தை 'இயல்' என்று அழைப்பது, பொருத்தமற்றதாக மாறிவிடுகிறது.

'வழி' நிற்பவர்களா? 'இயல்' கொண்டவர்களா?

மார்க்சியத்தைப் பின்பற்றுபவர்கள் தங்களை 'மார்க்சிஸ்டுகள்' என்று அழைப்பது சரி. ஏனெனில் அவர்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட கோட்பாட்டு விதியைப் பின்பற்றுகிறார்கள். 

ஆனால், பெரியார் மற்றும் அம்பேத்கரைப் பின்பற்றுபவர்கள் தங்களை 'பெரியாரிஸ்டுகள்' (Periyarists) என்றோ 'அம்பேத்கரிஸ்டுகள்' (Ambedkarists) என்றோ அழைப்பது தத்துவ ரீதியாகப் பொருத்தமற்றது.

அவர்கள் தங்களை "பெரியார் வழிச் சிந்தனையாளர்கள்" அல்லது "அம்பேத்கர் வழி நடப்பவர்கள்" என்று அழைப்பதே முறையானது. ஏனெனில் அவர்கள் பின்பற்றுவது ஒரு மனிதரின் சிந்தனைகளையே தவிர, ஒரு வரையறுக்கப்பட்ட கோட்பாட்டை அல்ல.

சமமற்ற ஒப்பீடு

பெரியாரியம், அம்பேத்கரியம் என்று அழைப்பதன் மூலம், அவை மார்க்சியம் போன்ற ஒரு முழுமையான தத்துவத்திற்குச் சமமானதாகத் தோன்றும் நிலை உருவாகிறது. இதனால் மார்க்சியம் போன்ற கோட்பாட்டு அமைப்புகளுக்கும், சமூக சீர்திருத்த சிந்தனைகளுக்கும் இடையிலான வேறுபாடு மங்கிவிடும் அபாயம் உள்ளது. அதே சமயம் பெரியார்-அம்பேத்கரின் சிந்தனைகளுக்கு ஒரு 'கோட்பாட்டு' தோற்றத்தை அளிப்பதாகவும் அமையும். 

முடிவுரை

சாதி ஒழிப்பு என்பது இன்னும் ஒரு தேடலாகவே இருக்கிறது. அதனை ஒரு தத்துவமாக வளர்த்தெடுக்கும் வேலை இதுவரை எவராலும் செய்யப்படவில்லை. 

எனவே, சமூக சிந்தனைகளையும் தத்துவ கோட்பாடுகளையும் வேறுபடுத்திப் புரிந்துகொள்வதும், சிந்தனைகளை ஒரு முழுமையான கோட்பாடாகக் கருதி குழப்பிக் கொள்ளாமல் இருப்பதும் அறிவுடமையாகும்.

ஊரான்

இராணிப்பேட்டை தொகுதி வாக்காளர்களுக்கு ஒரு வேண்டுகோள்: கொள்கையா? தகுதியான வேட்பாளரா?

முன்னுரை

தமிழக சட்டமன்றத் தேர்தல் களம் இறுதிக்கட்டத்தை எட்டியுள்ளது. பாஜக எதிர்ப்பு என்ற கொள்கை அடிப்படையில் திமுக கூட்டணிக்கு வாக்களிப்பதே சரியானது என்ற ஒரு பொதுவான பிம்பம் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால், கொள்கை என்ற பெயரில் தகுதியற்றவர்களை மக்கள் மீது திணிப்பது ஜனநாயகத்திற்கு இழைக்கப்படும் அநீதி.

நிராகரிக்கும் உரிமை நமக்கிருக்க வேண்டும்!

பாஜக எதிர்ப்பு என்பது ஒரு அரசியல் தேவை. ஆனால், அதற்காக திமுக கூட்டணியில் உள்ள மிக மோசமான, மக்களுக்குத் துரோகம் இழைக்கும் வேட்பாளர்களை நாம் ஏன் சுமக்க வேண்டும்? கொள்கை என்ற திரை மறைவில் ஒளிந்து கொண்டு மக்கள் பணத்தைச் சுருட்டும் தன்னலவாதிகளை நிராகரிக்கும் துணிச்சல் நமக்கு வேண்டும்.

மலம் அப்பிய சந்தனம்!

பாஜக ஆதரவு கூட்டணியில் ஒருவேளை நல்ல வேட்பாளர் இருப்பதாக யாராவது கருதினாலும், அவர்களையும் நாம் நிராகரிக்க வேண்டும். மலம் அப்பிய சந்தனம் எவ்வளவு நறுமணம் கொண்டதாக இருந்தாலும், அதை யாரும் தன் நெற்றியில் பூசிக்கொள்ள விரும்ப மாட்டார்கள். அதேபோல், மதவாதக் கூட்டணியில் இருக்கும் எந்த ஒரு நல்ல வேட்பாளரும் நமக்குப் பயன்தரப் போவதில்லை.

இராணிப்பேட்டையின் மாற்று: "வைரம்"!

இத்தகைய இக்கட்டான சூழலில், பாஜக அரசியலைத் தீவிரமாக எதிர்ப்பதும், அதே சமயம் மக்களின் நலனில் உண்மையான அக்கறை கொண்டிருப்பதுமே ஒரு வேட்பாளருக்கான தகுதி. இராணிப்பேட்டை சட்டமன்றத் தொகுதியில் திமுக கூட்டணி வேட்பாளர் நம் எதிர்பார்ப்பிற்குத் தகுதியானவராக இல்லை.

எனவே, பாஜக எதிர்ப்பு மற்றும் மத நல்லிணக்கத்தில் எக்காலத்திலும் சமரசம் செய்து கொள்ளாத, நீண்ட கால அரசியல் அனுபவம் கொண்ட முன்னாள் சட்டமன்ற உறுப்பினர் திரு. வாலாஜா ஜெ. அசேன், BA, BL., அவர்களுக்கு “வைரம்” சின்னத்தில் வாக்களிப்பதே இராணிப்பேட்டை மக்களின் சிறந்த முடிவாக இருக்கும்.

முடிவுரை

நமது வாக்கு ஒரு கட்சிக்கு அடிபணிவதல்ல; அது நம் தொகுதியின் முன்னேற்றத்திற்கான சாவி. நேர்மையான, துணிச்சலான மாற்றத்தை ஆதரிப்போம்! ‘வைரத்துக்கு’ வாக்களித்து வெற்றி பெறச் செய்வோம்!

ஊரான்

தொடர்புடைய பதிவு 

தேர்தல் 2026: தன்னலவாதிகளைப் பாதுகாக்கும் 'கொள்கை’ அரசியல்!