திருவள்ளுவர் கடவுள் வாழ்த்துப் பாடினாரா, அல்லது அந்த அதிகாரம் பிற்காலச் சேர்க்கையா என்ற விவாதம் நெடுங்காலமாக நீடித்து வருகிறது.
‘அகர முதல’ மற்றும் ‘தெய்வத்தான் ஆகாதெனினும்’ என்ற இரண்டு குறள்களை ஒப்பிட்டுப் பார்த்தால், வள்ளுவரின் மதங்களைக் கடந்த மெய்யியல் அணுகுமுறை தெளிவாக வெளிப்படுகிறது.
.jpeg)
கடவுள் வாழ்த்து: சர்ச்சையும் பின்னணியும்
திருக்குறளின் முதல் அதிகாரமான ‘கடவுள் வாழ்த்து’ திருவள்ளுவரால் பாடப்பட்டதா, அல்லது பின்னாளில் சேர்க்கப்பட்டதா என்ற கேள்வி இலக்கியவாதிகளிடையே தொடர்ந்து விவாதிக்கப்படும் ஒன்றாகும்.
இந்த விவாதத்தை உணர்ச்சிப் பூர்வமாக அல்லாமல், வள்ளுவரின் சொற்களையே வைத்து ஆய்வு செய்தால் ஒரு சுவாரசியமான பார்வை கிடைக்கிறது.
அதற்கான முக்கியமான திறவுகோல், குறள் 1 மற்றும் குறள் 619.
‘அகர முதல எழுத்தெல்லாம்’ – உலகின் தொடக்கத்தைப் பற்றிய பார்வை
“அகர முதல எழுத்தெல்லாம்
ஆதி பகவன் முதற்றே உலகு.”
மேலோட்டமாகப் பார்த்தால், இங்கு ‘ஆதி பகவன்’ என்பது ஒரு கடவுளைக் குறிப்பதாகத் தோன்றலாம். ஆனால் ஆழமாக ஆராய்ந்தால், இந்தக் குறள் மத வழிபாட்டை விட தத்துவ விளக்கத்திற்கே நெருக்கமாக நிற்கிறது.
‘அகர முதல’ என்பது ஒலியியல் சார்ந்த ஒரு இயற்கை விதி. எழுத்துக்களுக்கெல்லாம் அகரம் எப்படியோ, அதுபோல உலகிற்கும் ஒரு தொடக்கம், ஒரு மூல இயக்கம் உண்டு என்ற கருத்தை வள்ளுவர் முன்வைக்கிறார்.
இங்கு வரும் ‘பகவன்’ என்ற சொல் சங்க காலத்தில் ஒரு குறிப்பிட்ட மதக் கடவுளைக் குறிக்கும் சொல்லாக மட்டுமில்லை.
அறிவில் சிறந்தவர், மூல ஆற்றல், உலகின் ஆதார சக்தி போன்ற பொதுவான அர்த்தங்களிலேயே அது பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
அதனால், இது உருவ வழிபாட்டைச் சுட்டுவது அல்ல; ‘பிரபஞ்சத்தின் தொடக்கப் புள்ளி’ என்ற தத்துவக் கருத்தையே உணர்த்துகிறது.
‘தெய்வத்தான் ஆகாதெனினும்’ – உழைப்பை உயர்த்தும் வள்ளுவம்
“தெய்வத்தான் ஆகாதெனினும்
முயற்சிதன் மெய்வருத்தக் கூலி தரும்.”
இந்தக் குறள், முதல் குறளுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும்போது இன்னும் தெளிவாக வள்ளுவரின் நிலைப்பாட்டை வெளிப்படுத்துகிறது.
இங்கு ‘தெய்வம்’ என்பது நாம் இன்று சொல்லும் அதிசய சக்தி அல்லது தனிப்பட்ட கடவுள் அல்ல.
அது ‘ஊழ்’, ‘விதி’, அல்லது மனிதக் கட்டுப்பாட்டுக்கு அப்பாற்பட்ட இயற்கைச் சூழல் எனப் பொருள் கொள்ளக் கூடியது.
அத்தகைய தெய்வம் கூட உதவவில்லை என்றாலும், மனிதனின் முயற்சி—அதாவது உடல் உழைப்பு—அவனுக்கு உரிய பலனைத் தரும் என்று வள்ளுவர் உறுதியாகச் சொல்கிறார்.
இதன் மூலம், கடவுளை விட மனித முயற்சியே உயர்ந்தது என்ற ஒரு தெளிவான பகுத்தறிவு நிலைப்பாட்டை அவர் முன்வைக்கிறார்.
இரண்டு குறள்களின் ஒப்பீடு: கடவுள் வாழ்த்தா, இயற்கை வாழ்த்தா?
இந்த இரண்டு குறள்களையும் இணைத்துப் பார்த்தால், வள்ளுவரின் பார்வை தெளிவாகிறது.
முதலாவது குறளில் அவர் உலகிற்கு ஒரு தொடக்கம் உண்டு என்கிறார்.
ஆனால் அந்தத் தொடக்கம், ஒரு மதக் கடவுளாக இல்லை; ஒரு இயற்கை விதியாகவும், இயக்க சக்தியாகவும் விளக்கப்படுகிறது.
இரண்டாவது குறளில், அந்தத் தொடக்க சக்தியைவிட மனித முயற்சிக்கு அதிக முக்கியத்துவம் அளிக்கிறார்.
“கடவுள் நினைத்தால் எல்லாம் நடக்கும்” என்ற பார்வை வள்ளுவத்தில் எங்கும் இல்லை.
மாறாக, “கடவுளாலேயே முடியாததை மனித உழைப்பு சாதிக்கும்” என்ற துணிச்சலான கருத்தே முன்னிலையில் நிற்கிறது.
வள்ளுவரின் மெய்யியல்: மதங்களைத் தாண்டிய நடை
திருவள்ளுவர் ஒரு படைப்பாற்றலை, ஒரு மூல இயக்கத்தை உணர்ந்திருந்தார் என்பதை ‘அகர முதல’ குறள் காட்டுகிறது.
ஆனால் அந்த சக்தியை அவர் எந்த மதக் கட்டமைப்புக்குள்ளும் அடைக்கவில்லை.
அதனால்தான், திருக்குறளில் சிவன், விஷ்ணு, முருகன் போன்ற எந்த மதக் கடவுளின் பெயரும் நேரடியாக வருவதில்லை.
வள்ளுவரின் கடவுள், வழிபாட்டுக்குரிய உருவம் அல்ல; வாழ்வை ஒழுங்குபடுத்தும் இயற்கை நீதி.
முடிவாக,
திருவள்ளுவர் பாடியது ஒரு மதக் கடவுள் வாழ்த்து அல்ல.
அது ஒரு இயற்கை வாழ்த்து, அல்லது அறிவின் வாழ்த்து.
அவர் குறிப்பிட்ட ‘தெய்வம்’ என்பது நாம் இன்று சொல்லும் ‘விதி’ அல்லது ‘சூழல்’.
அந்த விதியையும் மதியால்—முயற்சியால்—வெல்லலாம் என்பதே வள்ளுவத்தின் மையச் செய்தி.
அதனால்தான் திருக்குறள், காலம் கடந்தும் மதங்களைத் தாண்டியும் மனித சமுதாயத்தின் பொதுநூலாக வாழ்ந்து வருகிறது.
ஊரான்
.jpeg)
.jpeg)
.jpg)
.webp)