‘ஆட்சியில் பங்கு... அதிகாரத்தில் பங்கு’: ஆசையா? அல்லது அரசியல் அறியாமையா?

தமிழக சட்டமன்றத் தேர்தல் முடிவுகள் தொங்கு சட்டமன்றத்தை (Hung Assembly) உருவாக்கியுள்ள நிலையில், சமூக ஊடகங்களில் ஒரு விசித்திரமான விவாதம் முன்னெடுக்கப்படுகிறது. “தமிழக வெற்றிக் கழகத்துக்கு ஆதரவு அளித்து அமைச்சரவையில் பங்கேற்றால் அதிகாரம் கிடைக்கும்”, “முதலமைச்சர் பதவி கிடைத்தால் முழு அதிகாரமும் கைக்கு வரும்” என்ற பிம்பங்கள் தீவிரமாகக் கட்டமைக்கப்படுகின்றன.

அதிகாரத்தை வெறும் பதவியாக மட்டும் பார்க்கும் இந்த அரசியல் மாயையை உடைக்க வேண்டிய நேரம் இது.

தமிழக அரசியலில் “ஆட்சியில் பங்கு, அதிகாரத்தில் பங்கு” என்ற முழக்கம் சமீபகாலமாக அதிகம் ஒலிக்கிறது. குறிப்பாக விடுதலை சிறுத்தைகள் கட்சி இதனை வலியுறுத்தி வருகிறது. ஆனால் இந்திய ஜனநாயகத்தின் உண்மையான அதிகாரக் கட்டமைப்பை உற்று நோக்கினால், இந்த முழக்கம் பலவீனமான தர்க்கத்தின் அடிப்படையில் எழுப்பப்படுவது புரியும்.

1. அரசாங்கம் வேறு — அரசு வேறு

இந்திய நிர்வாக முறை இன்றும் ஆங்கிலேயரின் இரட்டை ஆட்சி (Diarchy) முறையின் எச்சமாகவே செயல்படுகிறது.

அரசாங்கம் (Government): தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அரசியல்வாதிகள் — முதலமைச்சர், அமைச்சர்கள், எம்.எல்.ஏ., எம்.பி.க்கள். இவர்கள் 5 ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை மாறக்கூடியவர்கள். கொள்கை வகுக்கும் அதிகாரம் இவர்களிடம் உண்டு.

அரசு (The State): ஐ.ஏ.எஸ்., ஐ.பி.எஸ். உள்ளிட்ட நிரந்தர அதிகாரிகளைக் கொண்ட நிர்வாக இயந்திரம். கொள்கைகளை நடைமுறைப்படுத்தும் உண்மையான நிர்வாக அதிகாரம் இவர்களிடமே பெரும்பாலும் உள்ளது.

மந்திரி சபை, வரவு செலவு, காவல்துறை நிர்வாகம், பணி இட மாற்றங்கள், வேலை வாய்ப்புகள், சட்டம் இயற்றுதல் மற்றும் அரசு இயந்திரத்தைக் கண்காணித்தல் என கொள்கை ரீதியான அதிகாரங்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மக்கள் பிரதிநிதிகளுக்கு அதாவது மந்திரி சபைக்கு இருந்தாலும், நிர்வாக அதிகாரத்தின் தொடர்ச்சியும் கட்டுப்பாடுகளும் நிரந்தர அதிகார அமைப்புகளிடமே அதிகமாகக் குவிந்துள்ளன.

அரசாங்கம் மாறலாம். ஆனால் அரசின் நிர்வாக இயந்திரம் தொடர்ந்து நிலைத்திருக்கும்.

அரசியல்வாதிகள் நிர்வாகத்தின் மீது அரசியல் அழுத்தம் செலுத்த முடியும்; ஆனால் நிர்வாக அதிகாரத்தின் சட்டபூர்வமான கட்டமைப்பை முழுமையாக தங்களிடம் கொண்டு வர முடியாது.

2. ஆட்சியில் பங்கு: ஏற்கனவே இருப்பதை மீண்டும் கேட்பதா?

“ஆட்சியில் பங்கு” என்பது அமைச்சரவையில் இடம் கேட்பதுதான். ஆனால் விடுதலை சிறுத்தைகள் கட்சியினரும், பட்டியல் சாதி பிரதிநிதிகளும் ஏற்கனவே சட்டமன்றத்திலும் நாடாளுமன்றத்திலும் இடம் பெற்றுள்ளனர். பல கட்சிகளில் பட்டியல் சாதியினர் அமைச்சர்களாகவும் இருந்து வருகின்றனர்.

அமைச்சர் பதவி கிடைத்துவிட்டால் மட்டும் அதிகாரம் வந்துவிடாது. அமைச்சர்களும் கொள்கை முடிவுகளை எடுக்க மட்டுமே முடியும். அதை நடைமுறைப்படுத்துவதில் அதிகாரிகளையே சார்ந்திருக்க வேண்டும்.

3. அதிகாரத்தில் பங்கு: உண்மையான பாதை

“அதிகாரத்தில் பங்கு” என்ற கோரிக்கை ஒருபோதும் மக்கள் பிரதிநிதிகளுக்கு முழுமையாகக் கிடைக்காதது. ஏனெனில், நிர்வாக அதிகாரம் சட்டப்படி அதிகாரிகளுக்கே வழங்கப்பட்டுள்ளது.

ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் உண்மையில் அதிகாரத்தைப் பெற வேண்டுமென்றால், பெருமளவில் ஐ.ஏ.எஸ்., ஐ.பி.எஸ். உள்ளிட்ட நிர்வாகப் பதவிகளில் இடம்பெற வேண்டும். ஒரு அரசியல்வாதி அதிகாரிகளை அழுத்தம் கொடுக்கலாம் அல்லது இடமாற்றம் செய்யலாம். ஆனால் அவர்களின் சட்டபூர்வ அதிகாரத்தை முழுமையாகத் தன்னிடம் எடுத்துக்கொள்ள முடியாது.

4. இருக்கும் அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தாதது ஏன்?

சட்டமன்றம் மற்றும் நாடாளுமன்றத்தில் உள்ள பிரதிநிதிகளுக்கு ஏற்கனவே கணிசமான அதிகாரங்கள் உள்ளன:

• தவறான திட்டங்களை முடக்கும் உரிமை

• புதிய திட்டங்களை முன்மொழியும் வாய்ப்பு

• மக்களின் பிரச்சினைகளை சட்டரீதியாக எழுப்பி தீர்வு காணும் பொறுப்பு

இந்த அதிகாரங்களை எந்த அளவுக்கு பயன்படுத்தினோம் என்பதைப் பரிசீலிக்காமல் “கூடுதல் அதிகாரம்” கேட்பது உணர்ச்சி முழக்கமாக மட்டுமே முடியும்.

5. யாருக்காக இந்தப் பங்கு?

இந்தக் கோரிக்கை இறுதியில் யாருக்காக?

• விசிக பிரதிநிதிகளுக்கு அமைச்சர் பதவியா?

• அல்லது அவர்கள் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் பட்டியல் சாதி மக்களின் வாழ்வாதார முன்னேற்றத்திற்கா?

ஏற்கனவே அரசாங்கத்தில் பங்கு பெற்ற பல பிரதிநிதிகள் தங்கள் மக்களுக்காக என்ன உருப்படியான மாற்றத்தைப் பெற்றுத் தந்தார்கள் என்பதை மக்கள் இப்போது கேட்கத் தொடங்கியுள்ளனர்.

முடிவுரை

அரசியல் புரிதல் என்பது உணர்ச்சிவசப்பட்ட முழக்கங்களில் இல்லை; அதிகாரத்தின் உண்மையான கட்டமைப்பைப் புரிந்துகொள்வதில்தான் இருக்கிறது.

சட்டமன்ற உறுப்பினராகவோ அமைச்சராகவோ ஆவது ‘அரசாங்கத்தில்’ இடம் பெறுவதே தவிர, உண்மையான ‘அதிகாரத்தை’ப் பெறுவதல்ல. இருக்கும் அதிகாரத்தையே சரியாகப் பயன்படுத்த இயலாதவர்கள், அதிக அதிகாரம் கேட்பது ஒரு பரிதாபகரமான அரசியல் நகைச்சுவை.

ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் உண்மையில் ஆட்சி மற்றும் அதிகாரத்தில் முழு பங்கு பெற வேண்டுமென்றால், தற்போதுள்ள இரட்டை ஆட்சி முறையை ஒழித்து, தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிரதிநிதிகளுக்கு சட்டம் இயற்றும் மற்றும் நடைமுறைப்படுத்தும் ஒற்றை ஆட்சி முறையை அதாவது, தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மக்கள் பிரதிநிதிகளின் ஜனநாயகக் கட்டுப்பாட்டுக்குள் நிர்வாக அமைப்புகளை கொண்டுவரும் மாற்றங்கள் தேவை.

ஊரான்

‘காம்ரேடுகளின்’ காமெடி!

"அரசியல்ல இதெல்லாம் சாதாரணமப்பா!" என்று கவுண்டமணி பாணியில் சிரிப்பதா? இல்லை, "என்னா ஒரு புத்திசாலித்தனம்!" என்று வடிவேலு பாணியில் வியப்பதா என்று தெரியவில்லை.

அன்று ‘தற்குறி’... இன்று ‘காம்ரேட்’!

நேற்று மாலை வரை "அவருக்கு என்ன தெரியும்? வெறும் சினிமாக்காரர், தற்குறி" என்று டீக்கடை பெஞ்சில் விஜய்யைத் தீயாய் விமர்சித்த அதே 'தோழர்கள்' தான், இன்று இரவு 8 மணி நியூஸில் அவரை "புரட்சிப் போராளி, எங்களின் இனிய காம்ரேட் விஜய்" என்று உச்சி முகர்கிறார்கள். அடேங்கப்பா... 24 மணி நேரத்துக்குள்ள இப்படி ஒரு ஞானோதயம்! கொள்கைங்கிறது என்ன, காலையில் போட்டுக் கொள்ளும் உள்ளாடையா? நினைத்த நேரத்துக்கு மாத்துவதற்கு?

பாம்பும் - நுனிவாலும் - ராகுலும்!

இந்தியா முழுவதையும் பாஜக எனும் பாம்பு கிட்டத்தட்ட விழுங்கி ஏப்பம் விட்டுவிட்டது. இப்போது தமிழ்நாட்டின் நுனிவால் மட்டும் வெளியே தெரிகிறது. அதை மட்டும் பிடித்து இழுத்துக் காப்பாற்றிவிடலாம் என்று ராகுல் காந்தி நினைக்கிறார் போல! ராகுல் அவர்களே, பாம்பின் வயிற்றைக் கிழித்தால்தான் உள்ளே இருப்பவன் உயிர் பிழைப்பான். அதை விட்டுவிட்டு, பாம்போடு ‘டீல்’ பேசிக் கொண்டு வாலோடு விளையாடினால் எப்படி?

ஒரே இரவில் சுக்குநூறான ‘ஜென்’ ராகுல்!

"நான் அன்பைப் பகிர வந்தவன்", "அறம் சார்ந்த அரசியலே என் வழி" என்று பாரத் ஜோடோ யாத்திரையில் பஞ்ச் பேசிப் பில்டப் கொடுத்த ராகுலின் பிம்பம், ஒரே இரவில் சல்லி சல்லியாய் நொறுங்கிப் போய்விட்டது. 22 வருஷக் கூட்டணியை (திமுக) ஒரே போனில் கட் பண்ணிட்டு, ‘பவர் ஷேரிங்’ எனும் அல்வாவுக்காகப் புது இடத்துக்குத் தாவிய காங்கிரஸின் வேகத்தைப் பார்த்தால், ஒலிம்பிக் ஓட்டப் பந்தய வீரர்களே தோற்றுவிடுவார்கள்!

நீதி

"கொள்கையை அடகு வைப்பவன், ஒருநாள் தன் தன்மானத்தையும் அடகு வைப்பான்" - இது நேற்று சொன்னது.
இன்று: "அதிகாரத்துக்காகத் தன்மானத்தை அடகு வைத்தவன், நாளை அதைப் பணத்துக்காக ‘செகண்ட் ஹேண்ட்’ விற்பனைக்கும் கொண்டு வருவான்!"

ஊரான்

‘பாஜகவைத் தடுக்கிறோம்’ எனும் போர்வையில் விஜயை ஆதரிப்பதால் காற்றில் பறக்கும் அரசியல் அறம்!

தமிழ்நாடு சட்டமன்றத் தேர்தல் முடிவுகள் ஒரு தொங்கு சட்டமன்றத்தை (Hung Assembly) உருவாக்கியிருக்கின்றன. இது வெறும் எண்ணிக்கை விவகாரம் அல்ல; மக்களின் தீர்ப்பின் வெளிப்பாடு. ஆனால், இந்தத் தீர்ப்பை மதிக்க வேண்டிய அரசியல் கட்சிகள், அதிகாரப் பங்கீட்டுக்காகத் துடிக்கும் வேகத்தைப் பார்க்கும்போது, “வாக்காளரின் ஆணை” (Voter’s Mandate) எங்கே போனது என்ற கேள்வி எழுகிறது.

“பாஜகவைத் தடுக்கிறோம்” – என்கிற போலி நியாயம்

இன்று ஒரு கூட்டணியிலிருந்து பிரிந்து, மக்கள் புறக்கணித்த தரப்போடு கைகோர்ப்பவர்களின் ஒரே ‘காக்கை வாதம்’ இதுதான்: “பாஜகவை உள்ளே நுழைய விடக்கூடாது என்பதற்காகவே இந்த முடிவு.”

இது எவ்வளவு பெரிய அரசியல் மோசடி என்பதை உணர வேண்டும். மக்கள் ஒரு கட்சிக்கு வாக்களித்தது, அந்தக் கட்சி எந்தக் கொள்கையின் அடிப்படையில், எந்தக் கூட்டணியில் நின்றது என்பதற்காகத்தான். தேர்தலுக்கு முன்பு அளித்த வாக்குறுதிகளைத் தூக்கியெறிந்துவிட்டு, தேர்தலுக்குப் பின் “பாஜகவைத் தடுக்கிறோம்” என்கிற போர்வையில் அணி மாறுவது, மக்களின் தீர்ப்புக்கு இழைக்கப்படும் நேரடித் துரோகம்.

‘பாஜகவைத் தடுப்பது’ கொள்கை சார்ந்த நிலைப்பாடாக இருந்தால், அதைத் தேர்தலுக்கு முன்பே செய்திருக்க வேண்டும். தேர்தலுக்குப் பின் அதிகாரத்துக்காக அணி மாறுவது, மக்களின் நம்பிக்கையை விற்று அதிகாரத்தை வாங்கும் வியாபாரம் மட்டுமே. இத்தகைய வியாபாரத்தை முதன்முறையாகத் தமிழ்நாடு காண்கிறது.

நாளை என்ன உத்தரவாதம்?

“இன்று கூட்டணி தர்மத்தை மீறி அணி மாறுபவர்கள், நாளை பாஜக அவர்களை மிரட்டியோ, விலை பேசியோ தங்கள் பக்கம் இழுக்காது என்பதற்கு என்ன உத்தரவாதம்?”

அரசியல் வரலாறு இந்த எச்சரிக்கையை உண்மையாக்குகிறது. அதிகாரத்துக்காக இன்று கொள்கையைத் தியாகம் செய்பவன், நாளை தன் தன்மானத்தையும் தியாகம் செய்யத் தயங்க மாட்டான்.

1. அச்சத்தின் நிழல்

கொள்கை ரீதியான தெளிவான நிலைப்பாடு இல்லாதவர்கள், அதிகாரத்துக்காக வளைந்து கொடுப்பவர்கள், எந்த நேரத்திலும் மத்திய அரசின் அமலாக்கத்துறை, வருமான வரித்துறை போன்ற அதிகாரக் கரங்களுக்கு முன் மண்டியிடுவார்கள். இந்தியாவின் பல மாநிலங்கள் இதற்கு சாட்சி.

2. விலைபேசப்படும் அரசியல்

தேர்தலுக்குப் பிந்தைய அணிமாற்றம் பெரும்பாலும் ‘பொருளாதாரப் பரிமாற்றங்கள்’ அல்லது ‘பாதுகாப்பு உத்தரவாதங்கள்’ சார்ந்ததாகவே இருந்து வந்திருக்கிறது. கொள்கையை அடகு வைப்பவர்கள், தங்களை மிரட்டுபவர்களுக்கும் எளிதில் அடிபணிவது காலத்தின் நியதி.

மக்களின் தீர்ப்பு என்ன சொல்கிறது?

தமிழக மக்கள் பலமுறை தெளிவான ஆணையை வழங்கியிருக்கிறார்கள். ஒரு கூட்டணியைத் தேர்ந்தெடுத்தால், அந்தக் கூட்டணிதான் ஆட்சி அமைக்க வேண்டும் என்பதே மக்களின் விருப்பம். தொங்கு சட்டமன்றச் சூழலைப் பயன்படுத்தி, தனிப்பட்ட அதிகாரப் பசிக்காக அணி மாறுவது, தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிரதிநிதிகளை ‘விலைப்பொருளாக’ மாற்றுவதற்குச் சமம்.

முடிவுரை

ஒரு உண்மையான ஜனநாயகத்தில், அணி மாற விரும்புபவர்கள் மக்கள் முன் சென்று தங்களது புதிய நிலைப்பாட்டை விளக்கி, மீண்டும் மக்களின் அங்கீகாரத்தைப் பெற வேண்டும். பதவியை ராஜினாமா செய்துவிட்டு, மக்களிடம் மீண்டும் வாக்கு கேட்பதே நேர்மையான வழி.

அதைச் செய்யாமல், அறைக்குள் அமர்ந்து அரசியல் சதுரங்கம் ஆடுவது மக்களாட்சியை அவமதிப்பதாகும். 

இன்று அதிகாரத்துக்காகக் கொள்கையை அடகு வைப்பவர்கள், நாளை பாஜகவின் அழுத்தத்துக்கு முன் தாங்கள் எதை எதிர்க்கிறோம் என்று சொன்னார்களோ அதற்கே துணை போகும் நிலைக்குத் தள்ளப்படலாம். இந்த எச்சரிக்கையை வாக்காளர்கள் உணர வேண்டும்.

கொள்கையை அடகு வைப்பவன், ஒருநாள் தன் தன்மானத்தையும் அடகு வைப்பான்.

ஊரான்

இவ்வுலகு கொடியோர் சூழ் உலகா?

லஞ்சம், ஊழல், முறைகேடு, ஏமாற்று, பித்தலாட்டம், கொலை, கொள்ளை, வன்புணர்வு, திட்டமிட்ட சமூகப் பிளவு — இவை வெறும் செய்திகள் அல்ல. இவை ஒரு சமூகத்தின் ஆழமான கொடுமைகளின் அபாய அறிகுறிகள்.

இவை தற்செயலானவை அல்ல. அறத்தைவிட 'அதிகாரமும்', நேர்மையைவிட ‘வெற்றி’யும், மனிதநேயத்தைவிட 'சுயநலமும்' முன்னிலை பெறும் போது, இந்த உலகம் மெல்லக் கொடியோரின் பிடியில் சிக்குகிறது என்பதன் அடையாளம்.

1. கொடுமை – ஒரு மௌன ஒப்பந்தம்

இன்று ஊழல் ஒரு குற்றமல்ல; அது ஒரு ‘நடைமுறை’. லஞ்சம் ஒரு அவமானமல்ல; அது ஒரு ‘குறுக்கு வழி’. இதைச் செய்பவர்கள் சிலர் மட்டுமே. ஆனால் அதைச் சகித்துக் கொள்பவர்கள் நாம் அனைவருமே!

கொடுமை செய்பவன் ஒருவன். ஆனால் அதை அனுமதிக்கும் மௌனம் ஆயிரம் பேருடையது. கொடுமையை எதிர்க்காமல் சகித்துக் கொள்வது, தீயவர்களுடன் நாம் செய்துகொள்ளும் மௌன ஒப்பந்தம். இந்த மௌனம் கலையும் இடத்திலிருந்துதான் உண்மையான அறம் தொடங்குகிறது.

2. கயமை எனும் போலி நியாயங்கள்

மதம், சாதி, மொழி, இனம் என மக்களைப் பிரித்து, வன்முறையைத் தூண்டி அரசியல் ஆதாயம் தேடுபவர்கள் சமூகத்தின் மிகப் பெரிய எதிரிகள். வன்முறையைவிட ஆபத்தானது, அதை அவர்கள் நியாயப்படுத்தும் விதம்.

தேவர் அனையர் கயவர் அவருந்தாம் மேவன செய்தொழுக லான். (குறள் எண்: 1073) 

தான் செய்யும் கொடுமையை ‘அவசியம்’, ‘தர்மம்’, ‘பாதுகாப்பு’ என்று முத்திரை குத்தும் இந்தத் தன்னிச்சை மனநிலையே கயமை. இந்தப் போலி நியாயங்களை அம்பலப்படுத்துவதே அறத்தின் முதல் பணி.

3. வன்முறை – அதிகாரத்தின் கோரமுகம்

கொலை, கொள்ளை, வன்புணர்வு போன்றவை கட்டுப்பாடற்ற ‘அதிகாரத்தின்’ விளைவுகள். சட்டம் பலவீனமடையும் இடங்களில் அதிகாரம் கொடுமையாக உருமாறுகிறது. 

இங்கு உண்மையான அறம் என்பது, கொடுஞ்செயல் புரிபவனைத் தடுத்து நிறுத்துவதும், பாதிக்கப்பட்டவனுக்கு ஆதரவாக உரக்கக் குரல் கொடுப்பதும்தான்.

4. அறம் – ஒரு போராட்ட வாழ்க்கை

அறம் என்பது தனிமனித ஒழுக்கம் மட்டுமல்ல; ஒதுங்கி வாழ்வதோ, துறவு வாழ்க்கையோ அல்ல. 

அறம் என்பது அநீதியைக் காணும்போது கொதித்தெழும் ஆவேசமான எதிர்க்குரல். சுயநலத்துக்காக சமூகத்தை வஞ்சிக்கும் ஒருவனை எதிர்த்து, அந்த வஞ்சகத்தை வேரறுக்கப் போராடும் வாழ்க்கையே உண்மையான அறவாழ்க்கை. 

மௌனம் அறமல்ல. அது அநீதிக்கு நாம் அளிக்கும் மறைமுக ஆதரவு.

5. கொடியவரை வீழ்த்தும் ஆயுதம்

உலகம் கொடியோரால் நிரம்பிவிட்டதா? இல்லை. கொடியோர் கையில் அதிகாரம் இருக்கிறது. கொடியவர்கள் தங்களுக்குள் ஒன்றுபட்டிருக்கிறார்கள். ஆனால் அறத்தை நேசிப்பவர்கள் சிதறிக் கிடக்கிறார்கள்; மௌனமாக இருக்கிறார்கள்.

மௌனம் களை

• லஞ்சம் வாங்குபவனை கேள்விகளால் துளைத்தெடுப்பது — அறம்.  

• பிரிவினையைத் தூண்டுபவனை மேடையிலிருந்து இறக்குவது — அறம்.  

• கொடுமை நடக்கும் போது பார்த்துக் கொண்டு நிற்காமல் தலையிடுவது — அறம்.

முடிவுரை

இவ்வுலகு கொடியோர் சூழ்ந்த உலகல்ல. கொடுமையை எதிர்க்கத் தெரியாமல், அறத்தை வெறும் தத்துவமாக வைத்திருக்கும் நல்லவர்கள் சூழ்ந்த உலகம்.

அறவாழ்க்கை என்பது அநீதியைக் காணும் போது நீங்கள் எழுப்பும் முதல் குரலில் தொடங்குகிறது. கொடுமை செய்பவர்கள் உங்கள் அச்சத்தை அல்ல; உங்கள் மௌனத்தையே தங்களது பலமாக நம்பியிருக்கிறார்கள்.

அறம் என்பது அமைதியான வாழ்க்கை அல்ல. தேவையான இடத்தில் நடத்த வேண்டிய துணிச்சலான போராட்டம்.

அறக் குரல்கள் ஒன்றிணையும் போது, கொடியவர்களின் அதிகாரம் சரிவது உறுதி.

ஊரான்

நான் யாருக்காகவும் இவ்வளவு கண்ணீர் வடித்ததில்லை!

மக்கள் கலை இலக்கியக் கழகத்தின் மாநிலப் பொருளாளராக இருந்த களப்பணியாளர் தோழர் சீனிவாசன் மறைந்த நாள் (05.05.2012) இன்று. அவரது மறைவின் போது நான் எழுதிய இதய அஞ்சலி. 

***

சுமார் 14 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு முகநூலில் எழுதிய பதிவை இன்று வாசித்தபோதும் எனது கண்கள் கலங்கின. 

தோழர் சீனிவாசன்

தோழர்கள் மருதையன், காளியப்பன், கதிரவன், சீனிவாசன், தமிழ்மணி ஆகிய ஐந்து பேர் கொண்ட அன்றைய மக்கள் கலை இலக்கியக் கழகத்தின் மாநில செயற்குழு செயல்பட்ட காலமே மகஇக-வின் பொற்காலம். 

தோழர் சீனிவாசனோடு பழகிய காலங்கள் என்றும் பசுமையாய் நினைவில்.

தோழர் சீனிவாசன் மறைவின் போது நான் எழுதிய நினைவஞ்சலி.

"எனது 54 ஆண்டு வாழ்நாளில் நான் யாருக்காகவும் இவ்வளவு கண்ணீர் வடித்ததில்லை. இரண்டு மாதங்களுக்கு முன்பு அவர் மரணப் படுக்கையில் கிடந்த போது தோழரை சந்திக்கச் சென்றேன். அன்று அவரைப் பார்த்து அதிர்ச்சியடைந்து நான் ஒரு அரை மணிநேரம் பேசாமல் இருந்தேன். பேசும் ஆற்றல் அன்று எனக்கில்லை. கண்ணீரால் கைக்குட்டை நனைந்ததே தவிர என் கண்களை திறக்க முடியவில்லை. ”தமிழ்மணியா இது?” என அவர் கேட்ட பிறகும் எனக்கு பேச நா எழவில்லை. அவரது முகத்தைப் பார்க்க முயலும் முன்மே என் கண்கள் குளமாகிவிடும். பிறகு எப்படி அவரை நான் பார்ப்பது?

இரண்டு வாரம் கழித்து மீண்டும் அவரைப் பார்த்தேன். தைரியத்தை வரவழைத்துக் கொண்டு துயரத்தை மறைத்து ஒரு சில வார்த்தைகள் பேசினேன்.

அவர் மரணமடைந்த செய்தி கேட்டு வழியத் தொடங்கிய கண்ணீர் இன்னும் நிற்கவில்லை. அவர் மரணம் உறுதி செய்யப்பட்டதால் ஏற்கனவே குடும்பத்தினர் மற்றும் தோழர்களின் கண்ணீர் வற்றிப் போய்விட்டதாக இறுதி அஞ்சலி நிகழ்ச்சியில் தோழர் மருதையன் குறிப்பிட்டார். ஆனால் எனக்கு இன்னும் வற்றவில்லை. கண்ணீர் வழிந்தோடி கொண்டுதான் இருக்கிறது.

ஒரு முப்பது ஆண்டு காலம் உற்ற தோழனாய், நண்பனாய், உறவாய் என என்னுள் அமைப்பு வேலைகளில், எமது உடல் நலனில், எமது குடும்ப உறவில் இரண்டறக் கலந்தவர் தோழர் சீனிவாசன். பொதுக்கூட்டங்களில் பேசும் பொழுது ”ஏன்னு சொல்ச்சுனா” என்று அவர் பயன்படுத்திய சொற்றொடர் எப்படி என் நினைவிலிருந்து அகலாதோ அது போல என் கண்களிலிருந்து எவ்வளவுதான் கண்ணீர் வழிந்தாலும் அது ஒரு போதும் வற்றாது.

ஆனாலும் வெறும் கண்ணீர் மட்டும் அவர் விட்டுச் சென்ற புரட்சிப்பணியை நிறைவேற்ற உதவாது என்பதை உணர்ந்தே இருக்கிறேன். அவரைப் போல வீருகொண்டு எழுவதே அவருக்கு நான் செலுத்து நினைவஞ்சலியாக இருக்க முடியும்.

தோழர் சீனிவாசனுக்கு வீர வணக்கம்!"

தமிழ்மணி