மார்க்சியம் என்பது வெறும் நூல்களில் மட்டும் விவாதிக்கப்படும் தத்துவம் அல்ல; மாறாக, உலகை மாற்றி அமைப்பதற்கான ஒரு நடைமுறை ஆயுதம். ஆனால், 20-ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் உருவான ‘பின்னை மார்க்சியம்’ (Post-Marxism) மற்றும் பின்-நவீனத்துவச் சிந்தனைகள், மார்க்சியத்தில் “போதாமை” இருப்பதாகக் கூறி அடையாள அரசியலை முன்நிறுத்தின. கடந்த முப்பது ஆண்டு கால இந்திய அரசியல் அனுபவத்தில், இந்த அடையாள அரசியல் பாட்டாளி வர்க்க ஒற்றுமையை சிதறடித்து, முதலாளித்துவத்திற்கு எதிரான போராட்டத்தைப் பலவீனப்படுத்தியிருக்கிறது என்பதே கசப்பான உண்மை.
இத்தகைய சூழலில், இந்திய சமூகத்தின் தனித்துவமான சாதிய-சனாதனக் கட்டமைப்பையும், கார்ப்பரேட் சுரண்டலையும் ஒரே நேர்கோட்டில் வைத்து எதிர்க்கும் “கார்ப்பரேட் – காவி பாசிச எதிர்ப்பு அரசியல்” எவ்வாறு முழுமையான மார்க்சியப் புரிதலாக அமைகிறது என்பதை விளக்கும் விரிவான கட்டுரை இது.
பின்னை மார்க்சியமும் ‘ஏட்டுச் சுரைக்காய்’ அரசியலும்
மேலைநாடுகளின் பல்கலைக்கழக அறைகளில், களப்போராட்டப் பின்னணி இல்லாத பேராசிரியர்களால் உருவாக்கப்பட்டதுதான் ‘பின்னை மார்க்சியம்’. காரல் மார்க்ஸ் முன்வைத்த வர்க்கப் போராட்டத்தையும், உற்பத்திச் சக்திகள்-உற்பத்தி உறவுகள் சார்ந்த பொருளாதார அடித்தளத்தையும் ஓரங்கட்டிவிட்டு; சாதி, இனம், பாலினம், பெண்ணியம், சூழலியம், நுகர்வுப் பண்பாடு போன்ற அடையாளங்களை மட்டுமே முதன்மைப் போராட்டப் புள்ளிகளாக இவர்கள் மாற்றினர்.
கோட்பாடும் நடைமுறையும் இணைந்த களப் போராட்டம் இல்லாத தத்துவம்: களப்போராட்ட அனுபவமும், உழைக்கும் மக்களின் அன்றாட வாழ்வியல் துயரங்களோடு தொடர்பும் இல்லாதவர்கள் மேலைநாட்டுக் கோட்பாடுகளை அப்படியே இறக்குமதி செய்து தமிழ்நாட்டில் பரப்பத் தொடங்கினர்.
வர்க்க ஐக்கியத்தின் வீழ்ச்சி: இதன் விளைவாக, கடந்த 30 ஆண்டுகளில் வர்க்க அடிப்படையில் ஒன்றுபட வேண்டிய உழைக்கும் மக்கள் சாதி, பிராந்தியம், இனம், மொழி என குறுங்குழுவாத அமைப்புகளாகத் துண்டாடப்பட்டனர்.
யாருக்கு லாபம்?: “அனைத்து ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் பொது எதிரி முதலாளித்துவமும், அதைத் தாங்கும் பார்ப்பன பாசிசமும்தான்” என்ற உணர்வு மழுங்கடிக்கப்பட்டு, உழைப்பாளர்கள் தங்களுக்குள் சண்டையிட்டுக் கொள்ளும் நிலையை இந்த அடையாள அரசியல் உருவாக்கியது. இதன் விளைவாக நவதாராளமய கார்ப்பரேட் முதலாளித்துவமே பயனடைந்தது.
இந்தியச் சூழல்: சனாதனம், சாதி, பாலினம், பெண்ணியம் மற்றும் வர்க்கம்
இந்தியாவில் சாதியையும் பாலின ஒடுக்குமுறையையும் வர்க்கப் போராட்டத்திலிருந்து பிரித்துப் பார்க்க முடியாது. அவை உற்பத்திக் கட்டமைப்போடு இயங்கியல் ரீதியாகப் பிணைக்கப்பட்டுள்ளன.
வர்ணமும் வர்க்கமும்: இந்தியாவில் நிலப்பிரபுத்துவக் காலத்தில் உற்பத்திச் சாதனமான நிலம் ஆதிக்கச் சாதிகளிடம் முடங்கிக் கிடப்பதற்கும், உழைக்கும் மக்கள் அடிமைப்படுத்தப்படுவதற்கும் சனாதன வர்ணாசிரம அமைப்பே சித்தாந்தக் கருவியாகச் செயல்பட்டது. அம்பேத்கர் கூறியது போல, சாதி என்பது வெறும் “உழைப்புப் பிரிவு” அல்ல; அது “உழைப்பாளர்களின் பிரிவு”.
பெண்கள் மீதான ஒடுக்குமுறை: சாதியத் தூய்மையையும் வர்ணக் கட்டமைப்பையும் காப்பாற்ற ‘அகமணமுறை’ (Endogamy) அவசியமானது. சாதிப் படிநிலை உடையாமல் இருக்கவே பெண்களின் சுதந்திரமும், உடலும் சனாதனப் பிடிக்குள் ஒடுக்கப்படுகின்றன.
சித்தாந்த மேல்கட்டுமானம்: எனவே, சனாதனம் என்பது வெறும் மதம் சார்ந்த நம்பிக்கை அல்ல; அது வர்க்கச் சுரண்டலைப் பாதுகாக்கவும், பாட்டாளி வர்க்க உணர்வு உருவாகாமல் தடுக்கவும் ஆளும் வர்க்கத்தால் பயன்படுத்தப்படும் சித்தாந்த மேல்கட்டுமானம் (Ideological Superstructure) ஆகும்.
‘கார்ப்பரேட் – காவி பாசிச எதிர்ப்பு’ தான் முழுமையான மார்க்சியப் புரிதல்!
மரபார்ந்த வறட்டுச் சூத்திரவாதிகள் போலச் சாதியைப் புறக்கணிக்காமலும், பின்-நவீனத்துவவாதிகள் போலச் சாதியை வர்க்கத்திலிருந்து தனியாகப் பிரித்து “அடையாள அரசியலாக” மாற்றாமலும் அணுகுவதே சரியான மார்க்சிய-லெனினியக் கண்ணோட்டமாகும்.
மார்க்சியத்தின் அடித்தளம் (Base) மற்றும் மேல்கட்டுமானம் (Superstructure) ஆகிய இரண்டு தளங்களையும் ஒரே நேரத்தில் தாக்கும் உத்தியாகவே “கார்ப்பரேட் – காவி பாசிச எதிர்ப்பு” அரசியல் அமைகிறது.
பொருளாதார அடித்தளத்தில் (Base), கார்ப்பரேட் முதலாளித்துவமானது நாட்டின் இயற்கை வளங்களைச் சூறையாடி, தொழிலாளர்களின் உரிமைகளைப் பறித்து, நவதாராளமயச் சுரண்டலை நிகழ்த்துகிறது. இதை எதிர்த்துப் போராடுவதன் மூலம் பொருளாதார அடித்தளத்தின் மீதான தாக்குதல் நேரடியாக முன்னெடுக்கப்படுகிறது.
அதேநேரத்தில், சித்தாந்த மேல்கட்டுமானத்தில் (Superstructure), சனாதன மற்றும் காவி பாசிசமானது உழைப்பாளர்களிடையே பாட்டாளி வர்க்க உணர்வு உருவாகாமல் தடுத்து, சாதி-மத மோதல்களை மூட்டிவிட்டு உழைக்கும் மக்களைத் துண்டாடுகிறது. இந்த சங் பரிவார் பாசிசச் சித்தாந்தத்தைக் கடுமையாக எதிர்ப்பதன் மூலம் மேல்கட்டுமானத்தின் மீதான தாக்குதல் நிகழ்த்தப்படுகிறது.
கார்ப்பரேட் முதலாளித்துவத்திற்குத் தன் சுரண்டலை மறைக்கவும், தொழிலாளர்களின் வர்க்க ஒற்றுமையை உடைக்கவும் “காவி பாசிசமும் சனாதனமும்” தேவைப்படுகின்றன. அதேபோல, காவி பாசிசத்திற்குத் தன் அதிகாரத்தைத் தக்கவைக்க “கார்ப்பரேட் பண பலம்” தேவைப்படுகிறது. இவ்விரண்டும் ஒரே நாணயத்தின் இரு பக்கங்கள்!
களப் போராட்டமே நிஜமான கோட்பாடும் நடைமுறையும் இணைந்த செயல்பாடாகும்.
மார்க்சியம் என்பது உலகை விளக்குவது மட்டுமல்ல, அதை மாற்றுவதுமாகும். நூல்களை மட்டும் படித்துவிட்டு மேலைநாட்டுக் கருத்துகளை இங்கிருக்கும் சூழலுக்குப் பொருத்தமில்லாமல் பேசுவது மார்க்சியத்தைக் காயடிக்கும் செயலாகும்.
இந்திய மண்ணில் உண்மையான புரட்சிகர மார்க்சியம் என்பது:
கார்ப்பரேட் எதிர்ப்புப் போராட்டத்தையும், சனாதன / சாதிய எதிர்ப்புப் போராட்டத்தையும்
ஒரே நேர்கோட்டில் இணைத்து, பாசிசத்திற்கு எதிராக அனைத்து ஒடுக்கப்பட்ட உழைக்கும் மக்களையும் திரட்டுவதே ஆகும்.
அடையாள அரசியலின் பிளவுகளையும், ஏட்டுச் சுரைக்காய் பின்-மார்க்சியத்தையும் புறந்தள்ளி, கார்ப்பரேட் – காவி பாசிசத்தை ஒரே நேரத்தில் எதிர்த்து நிற்கும் அரசியலே – கோட்பாடும் களப் போராட்டமும் இணைந்த – முழுமையான, உண்மையான மார்க்சிய-லெனினிய வழிமுறையாகும்!
தமிழ்மணி
.jpg)
