தோல் நோய்கள் உணர்த்தும் உள்ளார்ந்த உண்மை என்ன?

நமக்கு ஒரு நோய் வரும்போது, அது ஏன் முதலில் தோலில் தடிப்புகளாகவோ அல்லது அரிப்பாகவோ வெளிப்படுகிறது என்று நாம் எப்போதாவது யோசித்ததுண்டா?

இந்தக் கேள்விக்கு பல்வேறு மருத்துவ முறைகள் பல்வேறு விளக்கங்களை வழங்குகின்றன. அவற்றில் ஒன்றாக ஹோமியோபதி ஒரு தனித்துவமான கோணத்தை முன்வைக்கிறது.

1. உடல் எனும் தற்காப்பு அரண்

உடல் ஒரு புத்திசாலித்தனமான அமைப்பு.

இதயம், மூளை போன்றவை உயிர் காக்க அத்தியாவசியமானவை. இவை பாதிக்கப்பட்டால் உயிருக்கு நேரடி ஆபத்து ஏற்படும்.

மாறாக, தோல் என்பது உடலின் வெளிப்புற உறுப்பு. அங்கே ஏற்படும் பாதிப்பு உடனடி உயிர் ஆபத்தை ஏற்படுத்தாது.

ஹோமியோபதி கோட்பாட்டின் படி, ஒரு நோய் தாக்கும்போது உடல் தனது “உயிர் சக்தி” (vital force) மூலம் அந்தப் பாதிப்பை முக்கிய உறுப்புகளிலிருந்து விலக்கி, தோல் போன்ற குறைவான ஆபத்து உள்ள பகுதிகளில் வெளிப்படுத்தும் என்று கருதப்படுகிறது.

இதை, வீட்டின் அஸ்திவாரத்தை காப்பாற்ற வரவேற்பறை திரையைத் தியாகம் செய்வதற்கு ஒப்பிடலாம்.

2. ‘அழுத்துதல்’ (Suppression) – ஒரு கோட்பாட்டு பார்வை

தோலில் அரிப்பு அல்லது தடிப்பு தோன்றும்போது, நாம் அதை வெளிப்புற மருந்துகளால் விரைவாக மறைக்க முயற்சிப்போம்.

ஹோமியோபதி இதை ‘குணப்படுத்துதல்’ என்று பார்க்காமல், ‘அழுத்துதல்’ (Suppression) எனக் குறிப்பிடுகிறது.

அதாவது, வெளிப்புற அறிகுறி மட்டும் மறைக்கப்படும்போது, உடலின் அடிப்படைச் சிக்கல் தீராமல் இருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது.

இது Hering's Law of Cure போன்ற கோட்பாடுகளின் ஒரு பகுதியாகக் கூறப்படுகிறது.

ஆனால், இந்தக் கருத்தை நவீன மருத்துவம் (அலோபதி) அறிவியல் ஆதாரமாக ஏற்றுக்கொள்வதில்லை என்பது கவனிக்கப்பட வேண்டும்.

3. நவீன மருத்துவத்தின் பார்வை

நவீன மருத்துவம் இந்த நிகழ்வுகளை வேறு விதமாக விளக்குகிறது.

பல நோய்கள் — குறிப்பாக Psoriasis — ஒரு உடல் மண்டலச் சிக்கலின் (உதா: நோய் எதிர்ப்பு மண்டல கோளாறு) வெளிப்பாடாகக் கருதப்படுகின்றன.

இதேபோல், Asthma போன்ற நோய்களும் சில நேரங்களில் அதே உட்கூறு காரணிகளுடன் தொடர்புடையதாக இருக்கலாம்.

அதாவது, தோல் மற்றும் உள் உறுப்புகள் பாதிக்கப்படுவது
“நோய் உள்ளே தள்ளப்பட்டது” என்பதற்கான ஆதாரம் அல்ல;
மாறாக, பாதிப்பு பல இடங்களில் ஒரே நேரத்தில் வெளிப்படுவது என்றே பார்க்கப்படுகிறது.

4. ஒரு உடல் – இரண்டு கோணங்கள்

ஒரே உடலைப் பற்றி இரண்டு மருத்துவ முறைகள் வெவ்வேறு விளக்கங்களை வழங்குவது இயல்பாகவே குழப்பமாகத் தோன்றலாம்.

இதைக் கீழ்க்கண்ட ஒப்புமையால் புரிந்துகொள்ளலாம்:

ஒரு கட்டிடத்தில் விரிசல் விழுகிறது என்று வைத்துக்கொள்வோம்.

• நவீன மருத்துவம்: விரிசலை உடனடியாக சரிசெய்யும் பொறியாளரைப் போன்றது —சேதத்தை கட்டுப்படுத்தி, பாதிப்பை குறைக்கிறது.

• ஹோமியோபதி: அஸ்திவாரத்தை ஆய்வு செய்யும் அணுகுமுறையை முன்வைக்கிறது — “இந்த விரிசலின் அடிப்படை காரணம் என்ன?” என்று கேட்கிறது.

இரண்டும் வெவ்வேறு அணுகுமுறைகள்; ஒன்றை ஒன்று முழுமையாக மாற்றுவதில்லை.

முடிவுரை

மருத்துவத்தை ஒரே கோணத்தில் பார்க்க முடியாது.

நவீன மருத்துவம் —
அவசர சிகிச்சைகள், உயிர் காப்பு, அறிவியல் ஆதாரங்கள் ஆகியவற்றில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது.

ஹோமியோபதி உள்ளிட்ட சில மாற்று மருத்துவ முறைகள் —
உடலின் முழுமையான சமநிலையைப் பற்றிய சிந்தனையை முன்வைக்கின்றன.

எந்த அணுகுமுறையையும் முழுமையான உண்மையாகவோ அல்லது முற்றிலும் தவறானதாகவோ பார்க்காமல்,
அறிவோடு அணுகுவது தான் முக்கியம்.

உடல் தரும் அறிகுறிகள் —
அவை வெறும் பிரச்சனைகள் மட்டுமல்ல;
ஒரு வகையில் எச்சரிக்கைச் சிக்னல்கள்.

அறிகுறிகளை மட்டும் அல்ல, அதன் பின்னால் உள்ள காரணத்தையும் புரிந்துகொள்ளும் அணுகுமுறையே ஆரோக்கியமான சிந்தனை.

குறிப்பு:
இந்தக் கட்டுரை ஒரு கோட்பாட்டு புரிதலை மட்டுமே விளக்குகிறது.
இது மருத்துவ ஆலோசனை அல்ல. எந்த உடல்நலப் பிரச்சனைக்கும் தகுந்த மருத்துவ நிபுணரை அணுகுவது அவசியம்.

ஊரான்

யாருடைய உழைப்பு உயர்வானது?

93 வயதிலும் ஓயாது தேர்தல் பிரச்சாரம் செய்யும் ஒரு தலைவர், நூறு வயதைக் கடந்தும் வாழ்ந்து காட்டிய ஒரு கம்யூனிஸ்ட், 99 வயதிலும் வாக்களித்த ஒரு முன்னாள் அரசியல்வாதி எனத் தலைவர்களின் நீண்ட ஆயுளையும், அவர்களின் ஓயாத உழைப்பையும் நாம் பெருமையுடன் பேசுகிறோம். அவர்களின் சமூகப் பங்களிப்பு பேசப்பட வேண்டியது என்பதில் மாற்றுக் கருத்தில்லை. 

ஆனால், இந்தப் புகழுரைகளுக்கு நடுவே, நம் கண்கள் கவனிக்கத் தவறிய ஒரு கூட்டம் உண்டு - அது, நூறு வயதிலும் தன் வயிற்றுப் பசிக்காக வளைந்து உழைக்கும் ‘பெயரற்ற’ உழைப்பாளிகளின் கூட்டம்.

அறுபதைத் தொடுவதே அரிய சாதனை!

ஒரு குடியானவன் அல்லது ஒரு தினக்கூலித் தொழிலாளி, தன் வயிற்றுக்கு ஒரு வேளை ஈரம் பாய்ச்ச வேண்டும் என்றால் கூட, பல நூறு முறை தன் உடல் உழைப்பைச் செலுத்த வேண்டியிருக்கிறது. அவனுக்கு ‘ஓய்வு’ என்பது என்னவென்றே தெரியாது. 

வேலை செய்யும் இடத்தில் அதிகாரம், குடும்பத்தில் வறுமை, சமூகத்தில் அங்கீகாரமின்மை என அவன் செல்லும் இடமெல்லாம் சுயமரியாதைப் பிரச்சனைகளும், பொருளாதாரச் சிக்கல்களும் அவனைத் துரத்துகின்றன.

உள்ளுக்குள் புழுங்கும் மன உளைச்சலும், இடைவிடாத உடல் உழைப்பும் அவனது ஆயுளைக் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அரித்து விடுகின்றன. 

ஒருவர் 90 வயதில் மேடையில் நிற்பது செய்தி; மற்றொருவர் 60 வயதில் உடல் சோர்ந்து விழுவது நிதர்சனம்.

ஆயுளைக் கூட்டும் புகழ் வெளிச்சம்!

சமூகச் செயல்பாடுகளில் மட்டும் ஈடுபடுபவர்களுக்கு வயிற்றுப் பாட்டுக்காகவோ, குடும்பத்தைப் பராமரிக்கவோ கடின உழைப்பைச் சிந்த வேண்டிய அவசியம் இருப்பதில்லை. தேவையான வசதிகள் ஏதோ ஒரு வகையில் அவர்களுக்குக் கிடைத்து விடுகின்றன. அவர்களுக்கு இருப்பது ‘சமூகச் செயல்பாடுகள்’ மட்டுமே. அதை ‘மனநிறைவோடு’ செய்யும் போது, புகழ் எனும் ஊக்கம் அவர்களுக்குக் கிடைக்கும் போது, இயற்கையாகவே அவர்களின் ஆயுள் கூடுகிறது.

சமூகத்தின் ‘பொருள் உற்பத்தியில்’ (Production of goods) இவர்களின் நேரடிப் பங்களிப்பு சொல்லிக்கொள்ளும்படி இல்லை என்றாலும், புகழின் வெளிச்சத்தில் இவர்களே ‘உயர்ந்த மனிதர்களாக’ மதிக்கப்படுகிறார்கள். 

“இவ்வளவு வயதிலும் கடுமையாக உழைக்கிறார் பாருங்கள்” என்ற பெருமிதங்கள் இவர்களைச் சுற்றியே சுழல்கின்றன. அன்றாட வாழ்வைத் தாங்கும் பொருள் உற்பத்தியில் ஈடுபடும் அதே வயது உழைப்பாளிகளின் மதிப்பு பெரும்பாலும் கவனிக்கப்படாமல் போகிறது.

பொருள் உற்பத்தி உழைப்பில் ஈடுபடாமலேயே தமது வாழ்க்கைத் தேவைகளை ஈடு செய்துகொண்டு சுகபோக வாழ்வு வாழும் எந்தவிதப் பெருமைக்கும் தகுதியற்ற அரசியல்வாதிகளும் அங்கம் பக்கமாக வாழ்கிறார்கள் என்பதையும் நாம் மறந்துவிடக் கூடாது.

உண்மையான தியாகிகள் யார்?

ஆனால், உண்மையில் போற்றுதலுக்குரியவர்கள் யார்?

நீண்ட ஆயுள் வாழ முடியாவிட்டாலும், தன் இறுதி மூச்சு வரை சமூகத்திற்குத் தேவையான உணவுப் பொருட்களையும், கட்டுமானங்களையும், கட்டமைப்புகளையும் தன் கையால் உற்பத்தி செய்யும் உழைப்பாளிகளே உயர்ந்தவர்கள்.

அதிலும் வறுமை வாட்டியும், 90 வயதைக் கடந்தும் மண்ணை நம்பி உழைக்கும் ஒரு முதிய விவசாயியோ அல்லது தொழிலாளியோ, எந்த ஒரு தலைவரை விடவும் பல மடங்கு உயர்ந்தவர்.

சமூகச் செயல்பாடுகளில் ஈடுபடுவோர் தங்கள் புகழ்ச்சியில் மகிழ்ச்சி தேடுவார்கள்; ஆனால் உழைப்பாளிகளோ எவ்விதப் பிரதிபலனையும் எதிர்பாராமல், உழைப்பை மட்டுமே நேசித்து, அதிலேயே தன் வாழ்வைக் கழிப்பார்கள். 

முடிவுரை

மேடையில் பேசுபவர்களின் உழைப்பைப் போற்றுகிறோமே ஒழிய, மௌனமாக மண்ணில் வியர்வை சிந்தி, எவ்விதப் புகழுக்கும் ஆசைப்படாமல் நூறு வயதிலும் உழைக்கும் அந்த ‘அறியப்படாத’ உழைப்பாளிகளை நாம் மறந்துவிடுகிறோம். 

புகழ் வெளிச்சம் ஒருவருக்கு ஆயுளைக் கூட்டலாம்; ஆனால், மௌனமான உழைப்புதான் இந்த உலகையே தாங்கிப் பிடிக்கிறது.

அங்கீகாரம் தேடாத உழைப்பாளியின் வியர்வைக்கு முன், எந்த மேடை முழக்கமும் ஈடாகாது.

உலகத்தை மாற்றுவது மேடைப் பேச்சுகள் அல்ல; உலகைத் தாங்கி நிறுத்துவது மௌன உழைப்பே.

ஊரான்

திராவிடம்: சனாதன எதிர்ப்பு எனும் அறச்சீற்றம்!

“திராவிடம்” என்ற சொல் இன்று பல விவாதங்களுக்கு உள்ளாகி இருக்கிறது. குறிப்பாக, ‘தமிழ்த் தேசியம்’ பேசும் சூழலில், அது தமிழர்களின் அடையாளத்தைச் சிதைக்கும் சொல் என்ற பிம்பம் உருவாக்கப்படுகிறது.

ஆனால், வரலாற்றுப் பூர்வமாகவும் தத்துவார்த்த ரீதியாகவும் அணுகினால், திராவிடம் என்பது வெறும் இன அடையாளமல்ல; அது ஒரு பெரும் கருத்தியல் போராட்டம் என்பதை உணர முடியும்.

திராவிடம் என்ற சொல்லுக்கு வரலாற்றில் பல அர்த்தங்கள் இருந்தாலும், இங்கு நான் அதை சமூக நீதி சார்ந்த கருத்தியலாக பயன்படுத்துகிறேன்.

தமிழன் – அடையாளம்; திராவிடம் – அறம்

நான் பிறப்பால், மொழியால், இனத்தால் தமிழன் என்பதில் எந்த ஐயமும் இல்லை.
ஆனால், என் சிந்தனையால், கருத்தால் நான் ஒரு திராவிடன்.

பிறப்பால் உயர்வு-தாழ்வு கற்பிக்கும் வர்ணாசிரம அமைப்பை நியாயப்படுத்தும் சனாதனப் புரிதல்களை எதிர்ப்பதே திராவிடத்தின் அடிப்படை.

அடையாளங்கள் எப்படி உருவாகின்றன?

நமது அன்றாட வாழ்வே இதற்கான பதிலை தருகிறது:

• சிவனைத் தொழுபவன் தன்னைச் சைவன் என்கிறான்

• திருமாலைத் தொழுபவன் தன்னை வைணவன் என்கிறான்

• நபியைப் பின்பற்றுபவன் இஸ்லாமியன்

• இயேசுவை ஏற்றுக்கொள்ளுபவன் கிறிஸ்தவன்

அதேபோல்,

• பெரியாரை ஏற்றுக்கொள்ளுபவர் பெரியாரிஸ்ட்

• அம்பேத்கரைப் பின்பற்றுபவர் அம்பேத்கரிஸ்ட்

• மார்க்சியத்தை ஏற்றவர் மார்க்சியர்

இவர்கள் இனத்தால் தமிழர்களாக இருக்கலாம், இல்லாமலும் இருக்கலாம்.

ஒரு தமிழன் மார்க்சியனாக இருக்க முடியும் போது,
ஒரு தமிழன் ஏன் திராவிடனாக இருக்க முடியாது?

திராவிடம் – ஒரு அரசியல் அடையாளம்

பிறப்பால் உயர்வு-தாழ்வு கற்பிக்கும் அமைப்புகளை எதிர்ப்பதே ஒருவரது வாழ்வியல் என்றால்,
தன்னை ‘திராவிடன்’ என்று அழைத்துக் கொள்வது
ஒரு சிந்தனை சார்ந்த அரசியல் நிலைப்பாடு.

சங்க காலத் தமிழனும் சமூக அமைப்பும்

ஆதித் தமிழர் வாழ்வில்,
இன்றைய வர்ணாசிரம அமைப்பு பிரதானமாக இருந்ததற்கான தெளிவான சான்றுகள் குறைவு.
சங்க இலக்கியங்களில் காணப்படும் சமூக அமைப்புகள்,
பின்னர் உருவான படிநிலைகளிலிருந்து வேறுபட்டவையாகத் தோன்றுகின்றன.

இதன் மூலம்,
சமத்துவ நோக்கமுடைய வாழ்வியலே தமிழரின் அடிப்படை பண்பாக இருந்திருக்கலாம் என்று கருத முடியும்.

யார் திராவிடர்?

எனது புரிதலில், திராவிடம் எல்லைகளுக்குள் அடைக்கப்பட்ட ஒன்று அல்ல:
சனாதனப் படிநிலைகளை எதிர்த்து, சமத்துவத்தைப் போற்றுபவர் யாராக இருந்தாலும் அவர் திராவிடர்.

பிறப்பால் பிராமணராக இருந்தாலும், சனாதனத்தை மறுத்தால் அவர் திராவிடர்.
தமிழர் மட்டுமல்ல — இந்தியாவின் எந்த பகுதியைச் சேர்ந்தவராக இருந்தாலும், இந்தக் கருத்தியலை ஏற்றுக்கொண்டால் அவர் திராவிடர்.

ஒரு தவறான புரிதல்

திராவிடம் ஒரு இனமல்ல; ஒரு இடப்பெயருமல்ல.
அதை இவ்வாறு சுருக்கிப் பார்ப்பவர்களும், அதை மறுப்பவர்களும் —

அதன் உண்மையான அரசியல் அர்த்தத்தைப் புரிந்து கொள்ளவில்லை.

முடிவுரை

திராவிடம்
ஒரு புவியியல் சொல்லாக இருந்திருக்கலாம்;
ஒரு மொழிக்குடும்பத்தின் பெயராக இருந்திருக்கலாம்;
ஆனால் இன்று — அது ஒரு அரசியல் நெறி.

பிறப்பால் உயர்வு-தாழ்வு கற்பிக்கும் அமைப்புகளை எதிர்த்து,
சமத்துவத்தை நிலைநாட்டும் அறச்சீற்றமே திராவிடம்.

திராவிடம் என்பது தமிழினத்திற்கு எதிரானது அல்ல;
தமிழரின் ஆதிப் பண்பான சமத்துவத்தை மீட்டெடுக்கும் ஆயுதம்.

சனாதனம் எனும் இருளை எதிர்க்கிற ஒவ்வொருவரும் —
அவர் நீங்களாக இருந்தாலும், நானாக இருந்தாலும் —
கருத்தால் திராவிடர்களே!

இனம் நம் உடல் என்றால்,
திராவிடம் நமது சமூக நீதிச் சிந்தனை.

ஊரான்

உழைப்பைச் செலுத்துபவன் விவசாயி! விலையைத் தீர்மானிப்பவன் எவனோ?

“விவசாயிகள் இந்த நாட்டின் முதுகெலும்பு” என்று அரசியல்வாதிகள் மேடைகளில் முழங்குவதோடு சரி…

உண்மையில் அந்த முதுகெலும்பை உடைக்கும் நிலைதான் இன்று நாட்டில் நிலவுகிறது.
ஒரு தீப்பெட்டி தயாரிப்பவன் கூட அதன் விலையை அவனே முடிவு செய்கிறான்.

ஆனால் கோடிக்கணக்கான மக்களின் பசியைத் தீர்க்கும் நாம் மட்டும்,
விளைபொருளை சந்தைக்குக் கொண்டு சென்றால்
வியாபாரி சொல்லும் விலைக்கே தலையாட்ட வேண்டிய நிலை.

இது வெறும் பணப் பிரச்சனை அல்ல —
இது நம் மானத்துக்கும், நியாயத்துக்கும் இடையிலான போராட்டம்.

விவசாயி ஏன் விலையை முடிவு செய்ய முடியவில்லை?

நம்மூரில் 100 பேரில் 80 பேர் சிறு விவசாயிகள்.
தனித்தனியாக நமக்குப் பேரம் பேசும் பலம் இல்லை.

அதனால்,
இடைத்தரகர் சொல்வதே விலை.
சந்தை விதிகள் அவர்களுக்கே சாதகம்.
உழைப்பு நம்முடையது…
ஆனால் லாபம் இடையில் இருப்பவர்களுக்கே.

விளைச்சல் அதிகமானால் லாபமா… நஷ்டமா?

மற்ற தொழில்களில் உற்பத்தி அதிகமானால் லாபம் கூடும்.
ஆனால் விவசாயத்தில்?

விளைச்சல் கூடினால் விலை குறைகிறது.

சேமிக்க கிடங்கு இல்லை
அழுகிவிடுமோ என்ற பயம்

அதனால்,
கேட்கும் விலைக்கு விற்க வேண்டிய கட்டாயம்.

அரசு நிர்ணயிக்கும் குறைந்தபட்ச ஆதார விலையும் (MSP) விவசாயிகளுக்கு போதியப் பலனை அளிக்கவில்லை.

விளைச்சல் அதிகமான நேரங்களில் தக்காளி, வெங்காயம் சாலைகளில் கொட்டப்படுவது
விவசாயியின் தவறு அல்ல —
இது ஒரு மோசமான கட்டமைப்பின் தோல்வி.

நமக்குத் தேவைப்படும் அடிப்படை வசதிகள்

ஒரு பெரிய நிறுவனம் என்ன செய்கிறது? தமது உற்பத்திப்
பொருளை கிடங்கில் வைத்து, சரியான விலைக்கு விற்கிறது.

ஆனால் நமக்கு:

• குளிர்பதனக் கிடங்குகள் இல்லை

• விளை பொருட்களை எடுத்துச் சொல்ல சரியான போக்குவரத்து வசதிகள் இல்லை

• ‘ஆன்லைன்’ சந்தை போன்ற அரசு திட்டங்கள் இன்னும் முழுமையாக எட்டவில்லை

இவையே நம்மை பலவீனமாக்குகின்றன.

விவசாயி செழித்தால்தான் நாடு செழிக்கும்

விவசாயியின் கையில் பணம் இருந்தால்:

• தேவையான பொருட்களை வாங்குவான்

• பிள்ளைகளைப் படிக்க வைப்பான்

• வாழ்க்கைத் தரம் உயரும்

• பயணங்களையும் மேற்கொள்வான்

அதன் மூலம்:

• கடைகளில் விற்பனை அதிகரிக்கும்

• தொழிற்சாலைகள் வளர்ச்சி அடையும்

• வேலைவாய்ப்புகள் பெருகும்

நாட்டின் பொருளாதாரத்தின் வேரே விவசாயியின் வருமானத்தில்தான் இருக்கிறது.

மாற்றத்திற்கான நான்கு முக்கிய வழிகள்

1. கூட்டுப்பலம் (FPO)

• தனியாக அல்ல, ஒன்றாகச் சேர வேண்டும்.

• விவசாய உற்பத்தி அமைப்புகள் (FPOs) மூலம் “செலவு + நியாயமான லாபம்” 

என்ற அடிப்படையில் நாமே விலை நிர்ணயம் செய்ய வேண்டும்.

2. ஊருக்கொரு கிடங்கு

ஒவ்வொரு பஞ்சாயத்திலும்:

• குளிர்பதனக் கிடங்குகள்

• சேமிப்பு வசதிகள்

விலை குறையும்போது சேமித்து வைத்து,

விலை கூடும்போது விற்கும் சுதந்திரம் வேண்டும்.

3. நேரடி விற்பனை

• உழவர் சந்தைகள்

• விவசாயி → நுகர்வோர் நேரடி விற்பனை

• கூட்டுறவு அங்காடிகள்

• டிஜிட்டல் தளங்கள்

இவையே இடைத்தரகர் சார்பை குறைக்கும்.

4. பாதுகாப்பு அமைப்புகள்

• பயிர் காப்பீடு (Crop Insurance)

• நிலையான விலை அமைப்பு

• பாதுகாப்பான ஏற்றுமதி கொள்கை

இவையே சந்தை அதிர்ச்சியிலிருந்து விவசாயியை காப்பாற்றும்.

முடிவுரை

சோறு போடுபவனுக்கே
தன் உழைப்புக்கான விலை சொல்லும் உரிமை இல்லை என்றால்,
அது ஒரு பொருளாதார குறைபாடு மட்டும் அல்ல —
அது ஒரு பெரிய சமூக அநீதி.

விவசாயியின் கையில் பணமும், அதிகாரமும் சேர்ந்தால்தான்
இந்த நாடு உண்மையாக முன்னேறும்.

உழவன் கையில் உபரி வருமானம் சேர்வதே
ஒரு வலுவான பொருளாதாரத்தின் முதல் படி!

ஊரான்

மூத்திரத்தில் தொடங்கும் கொள்ளை... கோட்டை வரை நீளும் அவலம்!

நேற்றுதான் ஜனநாயகக் கடமையை ஆற்றி முடித்தோம். விரலில் வைத்த மை கூட இன்னும் காய்ந்திருக்கவில்லை; அதற்குள் அதிகார மட்டத்தின் ஆசீர்வாதத்தோடு நடக்கும் ரௌடித்தனம் நம்மைத் திகைக்க வைக்கிறது.

24.04.2026 அன்று இரவு 8.00 மணிவாக்கில் வேலூர் புதிய பேருந்து நிலையத்தில் சித்தூர் பேருந்துகள் நிற்கும் இடத்திற்கு அருகே உள்ள கழிவறைக்குச் சென்றேன். அங்கு கல்லாப் பெட்டியில் அமர்ந்திருந்த ஒரு முரட்டுத் தாடிக்காரன், சிறுநீர் கழிக்கப் பத்து ரூபாய் கேட்டான்.

"அரசு நிர்ணயித்த கட்டண அறிவிப்பு எங்கே?" என்று நான் கேட்டதற்கு,

"அதெல்லாம் கிடையாது... பத்து ரூபாய் கொடுத்துவிட்டு உள்ளே போ, இல்லையேல் தள்ளிப் போ" என்றான் அலட்சியமாக.

அரசு நிர்ணயித்த தொகை என்றால் கொடுப்பதில் எனக்கு எந்தத் தயக்கமும் இல்லை. ஆனால், பகற்கொள்ளை அடிப்பதைக் காணும்போதுதான் குருதி கொதிக்கிறது. பேச்சு முற்றி, 'நீ, வா, போ' என தகராறில் முடிந்தது. அங்கே அவனுக்கு ஆதரவாக இருவர் நின்றனர். ஆனால், அநியாயத்தைக் கேள்வி கேட்ட எனக்கு ஆதரவாக ஒருவருமில்லை.

சிறுநீரிலும் காசு பார்க்கும் இந்தக் கயமைத்தனம், எந்த 'மாடல்' ஆட்சியானாலும் தொடர்ந்து கொண்டுதான் இருக்கிறது. இரவு நேரம் என்பதால் நான் திரும்பி வந்துவிட்டேன்; இதுவே பகலாக இருந்திருந்தால் நிச்சயம் கூட்டத்தைக் கூட்டி கேள்வி கேட்டிருப்பேன்.

இங்கே சிறுநீரில் தொடங்கும் இந்தச் சில்லரைக் கொள்ளைதான், சென்னை கோட்டை வரை பெருங்கொள்ளையாக நீள்கிறது. 

உரிய அதிகாரிகளின் காதுகளுக்கு இது எட்டினாலும், அவர்களது வாய்கள் எலும்புத் துண்டுகளைக் கவ்விக்கொண்டிருப்பதால், அவை ஒருபோதும் பேசப்போவதில்லை...

பொன்.சேகர்

வழக்குரைஞர்

24.04.2026

***

மேற்கண்ட சம்பவம் தொடர்பாக புகார் மனு ஒன்றை வேலூர் மாநகராட்சி ஆணையர், வேலூர் மாவட்ட ஆட்சியர் உள்ளிட்டோருக்கு 25.04.2026 அன்று அனுப்பி உள்ளேன்.

மேலும் கழிவறைக் கட்டணம் மற்றும் ஒப்பந்ததாரர் உள்ளிட்ட விவரங்களைக் கேட்டு தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டத்தின் கீழ் விண்ணப்பித்துள்ளேன்.

உரிய நடவடிக்கை இல்லை எனில் விரைவில் களப்போராட்டம் தொடரும்.

***

வேலூர் மாநகராட்சி ஆணையர் மற்றும் வேலூர் மாவட்ட ஆட்சியர் ஆகியோருக்கு அனுப்பிய புகார் மனு:

Sub: Complaint regarding overcharging and lack of transparency in public toilet fee – Vellore New Bus Stand

Respected Sir/Madam,

I wish to bring to your attention an issue of possible overcharging and lack of transparency in the public toilet facility at Vellore New Bus Stand (near Chittoor bus bay).

On 24.04.2026 at around 8:00 PM, I was asked to pay Rs.10 for urination. However:

• No official fee structure display was available
• No receipt was issued
• The person collecting money refused to provide any official clarification

This raises concerns regarding:

• Unauthorized or excess fee collection
• Absence of transparency in a public facility
• Possible violation of civic norms

I kindly request:

1. Immediate inspection of the said facility

2. Display of official fee structure clearly for public awareness

3. Disclosure of contractor details and agreement terms

4. Necessary action against any irregularities

This is a basic public service, and such issues affect common people daily. I request your prompt intervention.

Photos  are attached for reference.

Thanking you,

Yours sincerely,

P.Sekar, BE, ML, M.Phil.,

Advocate, 

***

RTI மனு:

To

The Public Information Officer (PIO),

Vellore City Municipal Corporation,

Vellore.

Subject: Request for information under RTI Act – Public Toilet Management at Vellore New Bus Stand

Sir/Madam,

I request the following information under the Right to Information Act, 2005 regarding the public toilet facility located at Vellore New Bus Stand (near Chittoor bus bay):

1. What is the government fixed official fee for usage of public toilets (urination / defecation)?

2. Whether separate charges are prescribed for urination and defecation? If yes, provide details.

3. Copy of the contract/agreement awarded for maintenance of the said toilet facility.

4. Name and details of the current contractor.

5. Duration of the contract and terms & conditions regarding fee collection.

6. Whether it is mandatory to display the fee structure publicly? If yes, provide relevant rule/order copy.

7. Details of inspections carried out in the last 1 year.

8. Action taken against complaints of overcharging, if any.

I request that the above information be provided within the stipulated time.

Applicant Details:

Name: P.Sekar, BE, ML, M.Phil., 

Advocate 

Date: 25.04.2026