ஏன் விவாதங்கள் காயப்படுத்துகின்றன?

நாம் ஒருவரைத் தனிப்பட்ட முறையில் விமர்சிப்பதில்லை; அவர் காலங்காலமாகப் போற்றி வரும் ஒரு கருத்தைத்தான் கேள்வி கேட்கிறோம். ஆனால், அந்தக் கேள்வி ஏன் ஒரு முள்ளாகப் பாய்கிறது? ஏன் அன்பான மனிதர்கள்கூட விவாதத்தின் போது எதிரிகளாக மாறுகிறார்கள்? இதன் பின்னணியில் இருப்பது ஈகோவோ, வெறுப்போ அல்ல... நம் மூளை வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கும் விதம்!

கடவுள் மறுப்பு அல்லது ஒரு கருத்தியல் சார்ந்த விவாதங்களின் போது, நாம் தனிநபர்களைக் குறிப்பிடாமல் ஒரு கருத்தை மட்டுமே விமர்சிக்கிறோம். ஆனால், சம்பந்தப்பட்டவர்கள் ஏன் அதைத் தன்மீதான தாக்குதலாகவோ அல்லது இழிவாகவோ கருதுகிறார்கள்? இதன் பின்னணியில் உள்ள 5 முக்கிய காரணங்களை இங்கே காண்போம் (உளவியல் ஆய்வுகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு):

1. "நானும் என் நம்பிக்கையும் ஒன்றுதான்"(அடையாளச் சிக்கல்)

பலர் ஒரு கருத்தை வெறும் தகவலாகப் பார்ப்பதில்லை; அதைத் தங்களின் அடையாளமாகவே மாற்றிக் கொள்கிறார்கள்.

ஒரு கருத்தை நீங்கள் உடைக்கும்போது, அவர்கள் தங்கள் பிம்பமே (Identity) உடைவதாக உணர்கிறார்கள்.

சுருக்கமாகச் சொன்னால், அவர்களுக்கு அந்த நம்பிக்கை என்பது உடுத்தியிருக்கும் 'சட்டை' அல்ல; அது அவர்களின் 'தோல்'. தோலைச் சுரண்டினால் வலிக்கும் அல்லவா? அதுதான் இங்கே நடக்கிறது. (ஆதாரம்: Social Identity Theory, Tajfel & Turner, 1979 – விவரங்கள்: [Simply Psychology](https://www.simplypsychology.org/social-identity-theory.html))

2. மூளையின் பாதுகாப்பு உணர்வு (Amygdala Hijack)

உளவியல் ஆய்வுகளின்படி, ஒருவருடைய ஆழ்ந்த நம்பிக்கைக்கு எதிரான கருத்துக்கள் வரும்போது, மூளையின் 'அமிக்டலா' (Amygdala – பய உணர்வு பகுதி) பகுதி தூண்டப்படுகிறது.

இது ஒரு மனிதனுக்கு உடல் ரீதியான ஆபத்து வரும்போது செயல்படும் பகுதி.

எனவே, ஒரு விவாதத்தின் போது அவர்களின் மூளை தர்க்கத்தைப் பயன்படுத்துவதற்குப் பதிலாக, "ஆபத்து வந்துவிட்டது... சண்டையிடு அல்லது தப்பித்து ஓடு" (Flight or Fight) என்கிற தற்காப்பு நிலையில் அவர்களைத் தள்ளுகிறது. இதனால்தான் அவர்கள் கோபப்படுகிறார்கள். (ஆதாரம்: Daniel Goleman-ன் "Emotional Intelligence" புத்தகம் – விவரங்கள்: [Verywell Mind](https://www.verywellmind.com/what-happens-during-an-amygdala-hijack-4165944))

3. இது அனைவருக்கும் பொதுவான இயல்பு (Universal Nature)

ஒரு முக்கியமான விஷயம் என்னவென்றால், இந்த எதிர்வினை கடவுள் நம்பிக்கையாளர்களுக்கு மட்டுமே உரியதல்ல. கடவுள் மறுப்பாளர்களும் தங்கள் நம்பிக்கைக்கு எதிரான கருத்துகளை எதிர்கொள்ளும்போது இதே போன்ற உளவியல் சிக்கல்களை அனுபவிக்கலாம், ஏனெனில் அவர்களும் தங்கள் அடையாளத்தை அறிவியல் அல்லது தர்க்கத்துடன் பிணைத்துக் கொள்ளலாம்.

அரசியல், மொழிப்பற்று, இன அடையாளம் என எதோடு ஒரு மனிதன் தன் சுயத்தை (Self) அளவுக்கு அதிகமாகப் பிணைத்துக் கொள்கிறானோ, அங்கெல்லாம் இந்தச் சிக்கல் வரும்.

எனவே, இது ஒரு குறிப்பிட்ட தரப்பை இழிவுபடுத்துவது அல்ல; மனித மனம் கருத்து மோதல்களை எப்படிக் கையாள்கிறது என்பதற்கான விளக்கம் மட்டுமே. (ஆதாரம்: உளவியல் ஆய்வுகள் – விவரங்கள்: [PMC](https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC3667744/))

4. நடுநிலைவாதிகளின் 'தவிர்த்தல்' மனநிலை (Avoidance)

"இந்த விவாதம் இங்கு வேண்டாம்" எனக் கோரும் நடுநிலைவாதிகள் உண்மையில் 'சமூக அமைதி'யை விரும்புபவர்கள்.

அவர்களுக்கு உண்மையைவிட 'சமூக ஒழுங்கு' முக்கியம். ஒரு விவாதம் கசப்பில் முடிந்தால் உறவுகள் பாதிக்கப்படும் என்ற அச்சமே அவர்களை விவாதத்தைத் தவிர்க்கச் சொல்கிறது. இது தேடலை விட தவிர்த்தல் என்கிற உளவியல் நிலை.

5. ஈகோ மற்றும் 'சரி' என்கிற பிம்பம் (Confirmation Bias)

மனித மனம், தான் காலம் காலமாகச் சரி என்று நம்பி வந்த ஒரு விஷயம் தவறாக இருக்கலாம் என்பதை ஏற்கத் தயங்கும்.

அந்த உண்மையை ஏற்றுக் கொண்டால், தன் ஈகோ பாதிக்கப்படும் என்று நினைக்கும்.

அதனால்தான், மாற்றுக்கருத்தை முன்வைப்பவரை 'ஆணவக்காரர்' என்றோ அல்லது 'இழிவுபடுத்துபவர்' என்றோ முத்திரை குத்தித் தள்ளிவிட்டு, தங்களின் பழைய பிம்பத்தைத் தக்கவைத்துக் கொள்ளப் பார்க்கிறார்கள். (ஆதாரம்: Confirmation Bias உளவியல் – விவரங்கள்: [UConn Today](https://today.uconn.edu/2022/08/cognitive-biases-and-brain-biology-help-explain-why-facts-dont-change-minds-2/))

முடிவுரை: புரிந்துணர்வோடு அணுகுவோம்

சுருக்கமாகச் சொன்னால், கடவுள் நம்பிக்கை என்பது பலருக்கு வெறும் தகவலோ அல்லது தர்க்கமோ அல்ல; அது அவர்களின் வாழ்நாள் முழுவதும் பின்னிப் பிணைந்த ஒரு உணர்ச்சிப்பூர்வமான பிணைப்பு. ஒரு குழந்தைக்குப் பாதுகாப்புத் தரும் அரண் போலவோ அல்லது இருளில் வழிகாட்டும் ஒளி போலவோ அந்த நம்பிக்கையை அவர்கள் கருதுகிறார்கள்.

நாம் ஒரு கருத்தை (Concept) ஆய்வு நோக்கில் அணுகும்போது, அவர்கள் அதைத் தங்களுக்குப் பாதுகாப்புத் தரும் அந்த ஆழ்ந்த பிணைப்பை யாரோ துண்டிக்க முயல்வதாக உணர்கிறார்கள். இதனால்தான், தனிநபர்களை நாம் விமர்சிக்காத போதும், அவர்கள் அறியாமலேயே ஒரு தற்காப்பு மனநிலைக்குத் தள்ளப்படுகிறார்கள்.

இந்த உளவியல் இடைவெளியைப் புரிந்து கொண்டால், விவாதங்களை கசப்புணர்வின்றி, பரஸ்பர மரியாதையுடன் முன்னெடுத்துச் செல்ல முடியும்.

ஊரான்

ஆசை, பேராசையிலிருந்து மனிதன் விடுபட முடியுமா?

“ஆசையே துன்பத்திற்குக் காரணம்" என்று புத்தர் போதித்தார். ஆசை மற்றும் பற்றுகளைத் துறப்பதன் மூலம் துன்பங்களிலிருந்து விடுபட முடியும் என்பது பௌத்தத்தின் அடிப்படை. 

ஆனால், இன்றைய நுகர்வோர் கலாச்சாரம் நிறைந்த சூழலில், ஒரு மனிதன் விரும்பினாலும் தனது பற்றுகளைத் துறக்க முடியுமா? துன்பங்களில் இருந்து அவனால் உண்மையிலேயே விடுபட முடியுமா?

சொத்துடமை: ஆசை மற்றும் பேராசையின் வேர்

மனித மனதின் இயல்பான ஆசைகள், இன்று நுகர்வு வெறியாகவும் பேராசையாகவும் உருமாறியுள்ளன. இதன் பின்னணியில் உள்ள சமூகப் பொருளாதாரக் காரணிகளை ஆராய்ந்தால், தனிச்சொத்துரிமை (Private Property) எனும் கட்டமைப்பே அனைத்துப் பிரச்சினைகளுக்கும் வேராக இருப்பதை அறியலாம்.

கார்ல் மார்க்ஸ் போன்ற சிந்தனையாளர்களின் கோட்பாடுகளின்படி உழைப்பாளிகளின் உழைப்பு சுரண்டப்பட்டு (Surplus Value), அது உரிமையாளர்களின் பேராசைக்கு உணவாகிறது.

ஆசை - பேராசை: சொத்துடமையின் வெளிப்பாடுகள்

ஆசைக்கும் பேராசைக்கும் இடையிலான வேறுபாடு என்பது தேவையிலிருந்து ஆடம்பரத்திற்குச் செல்லும் பயணம் மட்டுமல்ல; அது பாதுகாப்பிலிருந்து அதிகாரத்திற்குச் செல்லும் பயணம். ஒருவன் தன் அடிப்படைத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்ய விரும்புவதை 'ஆசை' எனலாம். ஆனால், அந்தத் தேவைக்கும் அதிகமாகப் பொருட்களைக் குவிக்க முற்படுவது 'பேராசை'.

இந்த இரண்டு உணர்வுகளுமே பொருள் சார்ந்தவை. "இது என்னுடையது" என்ற சொத்துடமைச் சிந்தனை எப்போது உதிக்கிறதோ, அப்போதே மற்றவர்களிடமிருந்து தன்னைத் தனிமைப்படுத்திக் கொள்ளும் போட்டியும் தொடங்கிவிடுகிறது. இந்தச் சிந்தனைதான் பேராசையை ஒரு சமூக அந்தஸ்தாக மாற்றுகிறது.

உதாரணமாக, அமேசான் அல்லது டெஸ்லா போன்ற நிறுவனங்களின் பில்லியனர் செல்வம், உழைப்பாளிகளின் ஊதியத்துடன் ஒப்பிடுகையில், இந்தச் சுரண்டல் தெளிவாகத் தெரிகிறது.

உறவுகளின் சிதைவு: ஒரு கண்கூடான அனுபவம்

சொத்துடமை என்பது வெறும் பொருளாதாரச் சிக்கல் மட்டுமல்ல, அது மிக நெருக்கமான உறவுகளையும் சிதைக்கும் நஞ்சு. இதற்கு நம் அன்றாட சமூக அனுபவங்களே சாட்சி. ஒரு கட்டத்தில், சொத்துக்காகவும் அதன் மீதான பேராசையினாலும், இரத்த உறவுகள்கூட சுயநலத்தால் பொறாமை கொண்டு பகையாகிப் போவதை நாம் காண்கிறோம். அன்பு இருக்க வேண்டிய இடத்தில் 'பங்கு' வந்து அமரும்போது, உறவுகள் கசந்து போகின்றன. இது பேராசைக்கு ஒரு கண்கூடான சான்று.

நுகர்வு வெறியும் இன்பமும்

அடுத்தக்கட்டமாக, ஆசை என்பது நுகர்வுக்காக மாறுகிறது. சொத்து சேரச் சேர, மனிதன் பொருள்களை அனுபவிப்பதில்லை; மாறாகப் பொருட்கள் மனிதனை அனுபவிக்கத் தொடங்குகின்றன. இது ஒரு முடிவற்ற நுகர்வுச் சுழலாகத் தொடர்கிறது. இந்தச் சுழலில் சிக்கிய மனிதனுக்கு இன்பம் என்பது எட்டாக்கனியாகவே இருக்கிறது. இதனைத் திருவள்ளுவர் மிக அழகாகத் தன் குறளில் விளக்குகிறார்:

"இன்பம் இடையறா தீண்டும் அவாவெனும் துன்பத்தில் துன்பம் கெடின்" (குறள்: 369)

"துன்பங்களிலேயே மிகக் கொடிய துன்பமான 'பேராசை' (அவா) ஒருவனுக்கு ஒழிந்து போகுமானால், அவனுக்கு இடையறாத இன்பம் உண்டாகும்" என்பது இதன் பொருள்.

தனிநபர் மாற்றமா? சமூக மாற்றமா?

ஆசை அல்லது பேராசையிலிருந்து மீள்வது என்பது வெறும் தனிநபர் ஒழுக்கம் சார்ந்த விஷயம் அல்ல. நாம் வாழும் சமூகம் சொத்துடமையைப் போற்றும் ஒரு கட்டமைப்பைக் கொண்டது.

• சமூகக் கட்டமைப்பு: தனிச்சொத்துரிமையை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒரு சமூகத்தில், ஒரு மனிதன் தன் இருப்புக்காகவும் பாதுகாப்பிற்காகவும் சொத்துக்களைச் சேர்க்க வேண்டிய கட்டாயத்திற்குத் தள்ளப்படுகிறான்.

• அமைப்பு ரீதியான மாற்றம்: எனவே, பேராசை எனும் விலங்கிலிருந்து மனிதன் விடுபட வேண்டுமானால், தனிச்சொத்துரிமை ஒழிக்கப்பட்ட ஒரு சமூக மாற்றம் நிகழ வேண்டும். சொத்துக்கள் அனைத்தும் சமூகத்திற்குப் பொதுவானதாக மாறும்போது, "சேகரித்தல்" மற்றும் "நுகர்வு வெறி" என்பதற்கான தேவையே அற்றுப் போகிறது.

உதாரணமாக, சோவியத் யூனியன் போன்ற பொதுவுடைமை அமைப்புகளில் சொத்துரிமையைத் தொடர்ந்து பாதுகாக்க விரும்பியோரின் கலகம்தான் அந்த நாடுகளைச் சீர்குலைத்தது. சொத்துடமை எனும் பிணி இல்லாத நிலையில் மட்டுமே ஆசை, பேராசை அற்றுப்போகும்; அப்போதுதான் எப்போதும் இன்பம் நிலைக்கும்.

முடிவுரை

சொத்துடமை ஒழியாமல் ஆசையோ பேராசையோ நம்மை விட்டு அகலாது. தனிமனிதன் தன் மனதைக் கட்டுப்படுத்துவது என்பது ஒரு தற்காலிகத் தீர்வே. நிரந்தரமான இன்பமும், பேராசையற்ற வாழ்வும் மலர வேண்டுமானால், சொத்துடமைச் சிந்தனை வேரோடு பிடுங்கப்பட்டு, ஒரு புதிய பொதுவுடைமைச் சமூகம் கட்டமைக்கப்பட வேண்டும். அந்தச் சமூக மாற்றமே மனிதகுலத்தை "துன்பத்தில் துன்பமான" அவாவிலிருந்து விடுவித்து, இடையறாத இன்பத்தை நோக்கி அழைத்துச் செல்லும்.

இன்று பூமி வெப்பமயமாதல் (climate change) போன்ற உலகளாவிய பிரச்சனைகள்கூட இந்த பேராசையின் விளைவுகளே.

- ஊரான்

கருத்தியல் தன்னலம்!

தன்னலம் என்பது பணம், சொத்து சார்ந்தது மட்டுமல்ல; அது நாம் பிடித்துக் கொண்டிருக்கும் கருத்துகள் மற்றும் சித்தாந்தங்கள் சார்ந்ததும்கூட. இதனை உளவியலில் 'கருத்தியல் தன்னலம்' (Ideological Ego) என்கிறோம். ஈராயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே திருவள்ளுவர் இதனைத் துல்லியமாக அடையாளம் கண்டு எச்சரித்துள்ளார்.

1. பிடிவாதம் ஒரு தீராத நோய்

இன்று உளவியலில் 'Cognitive Rigidity' (சிந்தனைப் பிடிவாதம்) எனப்படுவதை வள்ளுவர் 'புல்லறிவாண்மை' (சிற்றறிவு) என்கிறார்.

“ஏவவும் செய்கலான் தான் தேறான் அவ்வுயிர்

போஒம் அளவுமோர் நோய்.” (குறள்: 848)

பிறர் சொன்னாலும் கேட்காமல், தானாகவும் உண்மையை உணர முற்படாமல், "நான் சொல்வதே சரி" எனப் பிடிவாதம் பிடிப்பது ஒரு தீராத மனநோய் போன்றது என்பதே வள்ளுவரின் துணிபு. உளவியல் ஆய்வுகள் இதை உறுதிப்படுத்துகின்றன; எடுத்துக்காட்டாக, பிடிவாத சிந்தனை பதட்டம் மற்றும் மனச்சோர்வை அதிகரிக்கும் என்று காட்டுகின்றன. இத்தகைய கருத்தியல் பிடிவாதம், ஒரு விவாதத்தின் போது மெய்ப்பொருளைத் தேடுவதை விட, "நான் தோற்றுவிடக் கூடாது" என்ற பதட்டத்தையே (Anxiety) அதிகம் உருவாக்குகிறது.

2. பதட்டத்தின் வேர் எது?

குடும்பத்திலோ, அலுவலகத்திலோ அல்லது சமூக ஊடகங்களிலோ ஒரு விவாதம் எழும்போது ரத்த அழுத்தம் எகிறுகிறதென்றால், அங்கே நமது 'அடையாளம்' சவாலுக்கு உள்ளாக்கப்படுவதாக நாம் அஞ்சுகிறோம். உண்மையை ஏற்றுக்கொள்வதை விட, நமது பிம்பத்தைக் காப்பாற்ற முயலும் அந்த 'ஈகோ' தான் மன அழுத்தத்தின் ஊற்றுக்கண். 

உதாரணமாக:

- குடும்பச் சூழல்: தந்தை தனது அனுபவமே இறுதியானது என நம்பி, மகன் சொல்லும் புதிய தீர்வை ஏற்க மறுக்கும்போது, இருவருக்கும் இடையே பதட்டம் உருவாகிறது.

- அலுவலக விவாதங்கள்: சக ஊழியரின் சிறந்த யோசனையை ஏற்க மறுத்து, தன் கருத்தைத் தற்காக்கும்போது மன அழுத்தம் பிறக்கிறது.

- சமூக ஊடக விவாதங்கள்: விமர்சனம் வரும்போது, கருத்தியல் அடையாளம் சிதைவதாக உணர்ந்து ரத்த அழுத்தம் அதிகரிக்கிறது.

உளவியல் ஆய்வுகள் காட்டுவது போல, இத்தகைய பிடிவாதம் பொதுவான பதட்டக் கோளாறுகளில் (GAD) காணப்படுகிறது, அங்கு cognitive flexibility குறைந்திருப்பது பதட்டத்தை அதிகரிக்கும்.

3. தீர்வு: மெய்ப்பொருள் காண்பதே அறிவு

கருத்தியல் தன்னலத்தைச் சிதைக்க வள்ளுவர் ஒரு எளிய மந்திரத்தைத் தருகிறார்:

“எப்பொருள் யார்யார்வாய்க் கேட்பினும் அப்பொருள்

மெய்ப்பொருள் காண்ப தறிவு.” (குறள்: 423)

யார் சொன்னாலும், நமது நம்பிக்கைகளுக்கு அது எதிராக இருந்தாலும், அதிலுள்ள 'உண்மையை' மட்டும் பிரித்தெடுத்துப் பார்ப்பதே உண்மையான அறிவு. இந்த Intellectual Humility (அறிவுப் பணிவு) அன்றே தமிழ்ப் பண்பாட்டில் போதிக்கப்பட்டுள்ளது. இதையே மேலைநாட்டு அறிஞரான சாக்ரடீஸ், "எனக்கு ஒன்றுமே தெரியாது என்பதுதான் எனக்குத் தெரியும்" எனத் தன் அறிவுப் பணிவை வெளிப்படுத்தினார். உளவியல் ஆய்வுகள் இத்தகைய பணிவு வாழ்க்கை திருப்தியை அதிகரிக்கும் என உறுதிப்படுத்துகின்றன.

அவ்வையார் போன்ற அறிஞர்களும் இதை வலியுறுத்தியுள்ளனர்: கற்றவர்கள் புதிய கருத்துக்களைப் பகிர்ந்து மகிழ்வார்கள், ஆனால் பிடிவாதக்காரர்களோ தங்களைப் போன்றே பிடிவாதம் பிடிப்பவர்களையே நாடிச் செல்வார்கள் (மூர்க்கரை மூர்க்கர் முகப்பர்).

இதிலிருந்து விடுபடுவது எப்படி?

- கருத்து நீங்கள் அல்ல: ஒரு கருத்து தவறென்று தெரியும்போது அதை மாற்றிக்கொள்வது தோல்வி அல்ல; அது வளர்ச்சி.

- நெகிழ்வுத்தன்மை: மாற்றங்களை ஏற்கத் தயாராக இருக்கும் மனமே அமைதியை அடையும்.

- சுய அவதானிப்பு: பதட்டம் ஏற்படும் போது, "இங்கே காயப்படுவது என் அறிவா? அல்லது என் ஈகோவா?" என்று உங்களையே கேட்டுப்பாருங்கள்.

முடிவுரை

பதட்டம் என்பது, நமது கருத்துக் கோட்டையைப் பாதுகாக்க நாம் நடத்தும் ஒரு வீணான போர். "பொருள் சார்ந்த தன்னலத்தை இழந்தால் செல்வம் மட்டுமே குறையும்; ஆனால் கருத்தியல் தன்னலத்தை இழந்தால் மட்டுமே, அங்கே ஒரு புதிய மனிதன் பிறக்கிறான்."

நமது ஈகோவைத் தவிர்த்து, "யார் சொன்னாலும் அதில் மெய்ப்பொருள் காண்போம்" என்ற மனநிலைக்கு வரும்போதுதான், நாம் உண்மையான சுதந்திரத்தையும் மன அமைதியையும் அடைகிறோம்.

— ஊரான்

Life and Soul: Fictions and Facts

In the history of humankind, the search for answers to the questions 'Who are we? Where did we come from?' has branched out as spirituality and science. In this journey, eliminating the contradictions in the way we approach ancient traditions and modern discoveries is the first step towards the true truth.

In human history, Life and Soul:  

A Computer Analogy

To dispel many fictions about life and soul, comparing them to a computer's operation helps simplify complex philosophies.

Body (Hardware): A computer's screen, chips, and parts are made of various elements; ultimately, they are all assemblies of atoms. Similarly, the human body is matter constructed from atomic elements like carbon and hydrogen.

Life (Energy / Power Flow): Electricity flow is essential for a computer to run. The flow of electrons in that electricity activates the machine. Likewise, ongoing bio-chemical reactions in human cells make the body function. If this energy flow stops, just as a computer shuts down, we call that cessation death.

Soul / Consciousness (Software / OS): Software runs only if there's electricity in the computer. Similarly, in humans, the integrated functioning of memories, experiences, and emotions is the soul or consciousness. Scientific view holds that if the brain (hardware) is damaged or the life energy flow stops, this consciousness ceases.

Beliefs and Scientific Truths

We often accept the ideas of ancient sages without question. But science is not a conclusion; it's ongoing inquiry. Its strength lies in self-correcting based on new information from each era.

Just because there was once a belief that the world is flat doesn't make the truth that it's round false. No. Our understanding changes, and so do our thought processes. But truth is always one; only the paths to it vary.

Darwin and Modern Perspectives
Itt's a great contradiction to study scientists' discoveries only for exams and forget them in life. Especially when we ignore Charles Darwin's theory of evolution, we fall back into the simple fiction that "this world was created in a single moment by someone." Evolution is not an accident; it's a continuous change.

We must view science not just as a tool for livelihood, but as a lens to understand life. Living in this era where artificial intelligence (AI) reigns, we have no need to lose faith in our knowledge. Let's respect past wisdom; but we shouldn't hesitate to test it against today's scientific touchstone.

Science and Spirituality: Differing Approaches

Many who believe in spiritual philosophies consider them unchanging, final truths. On the other hand, those who accept scientific theories are ready to change and update them whenever new evidence emerges. This difference in approach is key. Thinking stagnates where questions are avoided; it grows where questions are welcomed. In that sense, science is not a belief that stands still; it's a continuous journey.

Let discussions continue without hatred.

ஊரான்

உயிர், ஆன்மா: கற்பிதங்களும் உண்மைகளும்

மனிதகுல வரலாற்றில் 'நாம் யார்? எங்கிருந்து வந்தோம்?' என்ற கேள்விக்கான விடை தேடலே ஆன்மீகமாகவும் (மெய்யியலாகவும்) அறிவியலாகவும் கிளைத்து நிற்கிறது. இந்தப் பயணத்தில் பழைய மரபுகளையும் நவீன கண்டுபிடிப்புகளையும் நாம் அணுகும் முறையில் உள்ள முரண்பாடுகளைக் களைவதே மெய்யான உண்மையை நோக்கிய முதல் அடியாகும்

உயிர் மற்றும் ஆன்மா: ஒரு கணினி உவமை

உயிர் மற்றும் ஆன்மா குறித்து நிலவும் பல கற்பிதங்களை விலக்கி, அவற்றை ஒரு கணினியின் செயல்பாட்டோடு ஒப்பிடுவது, சிக்கலான தத்துவங்களை எளிமையாகப் புரிந்துகொள்ள உதவும்.

• உடல் (Hardware): கணினியின் திரை, சிப்புகள் (chips), உதிரிபாகங்கள் ஆகியவை பல்வேறு தனிமங்களால் (elements) ஆனவை; இறுதியில் அவை அனைத்தும் அணுக்களின் கூட்டமைப்பே. அதுபோலவே, மனித உடலும் கார்பன், ஹைட்ரஜன் போன்ற தனிம அணுக்களால் கட்டமைக்கப்பட்ட ஒரு பருப்பொருள் (matter).

• உயிர் (Energy / Power Flow):கணினி இயங்க மின்சார ஓட்டம் அவசியம். அந்த மின்சாரத்தில் எலக்ட்ரான்கள் பாயும் இயக்கமே (electronic flow) இயந்திரத்தைச் செயல்படுத்துகிறது. அதேபோல, மனித உடலில் செல்களுக்குள் தொடர்ந்து நடைபெறும் வேதிவினைகள் (bio-chemical reactions) உடலை இயங்கச் செய்கின்றன. இந்த ஆற்றல் ஓட்டம் நின்றால், கணினி எப்படிச் செயலிழக்குமோ, அதுபோலவே அந்த வேதிவினைகள் நிற்பதையே நாம் மரணம் என அழைக்கிறோம்.

• ஆன்மா / உணர்வு (Software / OS): கணினியில் மின்சாரம் இருந்தால்தான் மென்பொருள் இயங்கும். அதுபோலவே, மனிதனில் நினைவுகள், அனுபவங்கள், உணர்வுகள் ஆகியவற்றின் ஒருங்கிணைந்த செயல்பாடே ஆன்மா அல்லது உணர்வு. மூளை (hardware) பாதிக்கப்பட்டாலோ, உயிர் எனும் ஆற்றல் ஓட்டம் நின்றாலோ, இந்த உணர்வும் தன் இயக்கத்தை நிறுத்துகிறது என்பதே அறிவியல் பார்வை.

நம்பிக்கைகளும் அறிவியல் உண்மைகளும்

பழைய காலத்து அறிஞர்கள் சொன்ன கருத்துக்களை நாம் பல நேரங்களில் எந்தக் கேள்வியும் இன்றி ஏற்றுக் கொள்கிறோம். ஆனால் அறிவியல் என்பது ஒரு முடிவல்ல; அது தொடர்ச்சியான தேடல். ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும் கிடைக்கும் புதிய தகவல்களின் அடிப்படையில், தன்னைத்தானே திருத்திக் கொள்ளும் பண்பே அறிவியலின் வலிமை.

ஒரு காலத்தில் உலகம் தட்டை என்ற நம்பிக்கை இருந்தது என்பதற்காக, உலகம் உருண்டை என்ற உண்மை பொய்யாகி விடுமா? இல்லை. நமது புரிதல் மாறும்போதுதான் சிந்தனைப் போக்குகளும் மாறுகின்றன. ஆனால் உண்மை எப்போதும் ஒன்றே; நாம் அதை அடையும் பாதைகள்தான் மாறுபடுகின்றன.

டார்வினும் நவீன பார்வையும்

அறிவியல் அறிஞர்களின் கண்டுபிடிப்புகளைப் பரீட்சைக்காக மட்டும் படித்து, வாழ்க்கையில் அவற்றை மறந்து விடுவது ஒரு பெரிய முரண்பாடு. குறிப்பாக, Charles Darwin முன்வைத்த பரிணாம வளர்ச்சிக் கோட்பாட்டை நாம் புறக்கணிக்கும் போதுதான், “இந்த உலகம் ஒரே நொடியில் யாரோ ஒருவரால் படைக்கப்பட்டது” என்ற எளிய கற்பிதத்துக்குள் மீண்டும் விழுகிறோம். பரிணாமம் என்பது ஒரு விபத்தல்ல, அது ஒரு தொடர்ச்சியான மாற்றம்.

அறிவியலை வெறும் பிழைப்புக்கான கருவியாக மட்டும் பார்க்காமல், வாழ்வியலைப் புரிந்துகொள்ளும் கண்ணாடியாகப் பார்க்க வேண்டும். செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) கோலோச்சும் இக்காலத்தில் வாழும் நாம், நமது அறிவைப் பற்றிய நம்பிக்கையை இழக்க வேண்டிய அவசியமே இல்லை. கடந்த கால ஞானத்தை மதிப்போம்; ஆனால் அதை இன்றைய அறிவியல் உரைகல்லில் உரசிப் பார்க்கத் தயங்கக் கூடாது.

அறிவியலும் ஆன்மீகமும்: வேறுபடும் அணுகுமுறைகள்

ஆன்மீகத் தத்துவங்களை நம்புவோரில் பலர் அவற்றை மாறாத, இறுதியான உண்மைகளாகக் கருதுகின்றனர். மறுபுறம், அறிவியல் கோட்பாடுகளை ஏற்றுக்கொள்பவர்கள், புதிய ஆதாரங்கள் கிடைக்கும் போதெல்லாம் அவற்றை மாற்றவும் புதுப்பிக்கவும் தயார் நிலையில் இருக்கிறார்கள்.

இந்த அணுகுமுறை வேறுபாட்டில்தான் முக்கியமான வித்தியாசம் உள்ளது. கேள்விகளைத் தவிர்க்கும் இடங்களில் சிந்தனை நிலைபெறுகிறது; கேள்விகளை வரவேற்கும் இடங்களில் சிந்தனை வளர்கிறது. அந்த வகையில், அறிவியல் என்பது ஒரே இடத்தில் நின்று விடும் நம்பிக்கை அல்ல; அது தொடர்ச்சியான ஒரு பயணம்.

வெறுப்பின்றி விவாதங்கள் தொடரட்டும்.

ஊரான்