முன்னுரை
தமிழின் முதல் நாவலான மாயூரம் வேதநாயகம் பிள்ளையின் 'பிரதாப முதலியார் சரித்திரம்' சமூகச் சீர்திருத்தக் கனவுகளோடு வெளிவந்த சில ஆண்டுகளில், 1893-ல் பி.ஆர். ராஜம் ஐயரால் எழுதப்பட்டது 'கமலாம்பாள் சரித்திரம்'.
தமிழின் இரண்டாவது நாவல் என்று அடையாளப்படுத்தப்படும் இப்படைப்பு, இலக்கிய நயத்தில் சிறந்து விளங்கினாலும், அதன் சித்தாந்தம் மற்றும் சமூகப் பார்வையில் எத்தகைய தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது என்பதை ஒரு வரலாற்று மற்றும் சமூகவியல் கண்ணோட்டத்தில் ஆராய வேண்டியுள்ளது.
இந்நாவல், 19ஆம் நூற்றாண்டின் தமிழக சமூக அமைப்பை பிரதிபலிக்கும் ஒரு கண்ணாடியாக இருந்தாலும், அதன் பிற்போக்கு சாரத்தை இன்றைய வாசகர்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.
1. கதையின் சுருக்கமும் முதன்மை மாந்தர்களும்
மதுரை அருகிலுள்ள சிறுவூர் எனும் கிராமத்தில் வாழும் செல்வாக்குமிக்க முத்துசாமி ஐயர் மற்றும் அவரது மனைவி கமலாம்பாள் ஆகியோரின் குடும்ப வாழ்வே இக்கதை. வீண் வதந்திகளால் ஒரு நிறைவான குடும்பம் எப்படிச் சிதைந்து போகிறது என்பதை நாவல் விவரிக்கிறது. உதாரணமாக, அம்மையப்ப பிள்ளை எனும் பாத்திரம், செவ்வியல் பாடல்களைத் தவறாகப் புரிந்து கொண்டு "அம்மையப்பா, நீயும் கமலாம்பாள் போல்..." என்று கூறி தவறான வதந்தியைப் பரப்பி, குடும்பத்தை அழிவின் விளிம்புக்கு தள்ளுகிறார் – இது நாவலின் நகைச்சுவை மையமாகத் திகழ்கிறது.
முத்துசாமி ஐயர்: நற்பண்புகள் கொண்டவர், ஆனால் உலகியல் துன்பங்களால் அலைக்கழிக்கப்பட்டு, இறுதியில் வேதாந்தத் தேடலில் அமைதி காண்பவர்.
அம்மையப்ப பிள்ளை: நாவலின் நகைச்சுவை மையம். செவ்வியல் பாடல்களைத் தவறாகப் புரிந்து கொண்டு அவர் செய்யும் குளறுபடிகள் இன்றும் ரசிக்கத்தக்கவை.
வம்பர் மகாசபை: பொன்னம்மாள் போன்ற பாத்திரங்கள் மூலம், ஒரு சிறு கிராமத்தில் 'புறம்பேசுதல்' எப்படி ஒரு பேரழிவை உருவாக்கும் என்பதை ஆசிரியர் காட்டியுள்ளார்.
2. அதிகார ஆதிக்கமும் சமூகப் படிநிலையும்
இந்நாவல் மூலம் நூறாண்டுகளுக்கு முந்தையத் தமிழகத்தின் ஒரு கசப்பான உண்மையை உணர முடிகிறது. அன்றைய காலக்கட்டத்தில் பிராமணர்களே கல்வியிலும், வேலைவாய்ப்புகளிலும், அதிகாரப் பதவிகளிலும் முழுமையாக ஆதிக்கம் செலுத்தியுள்ளனர்.
19ஆம் நூற்றாண்டின் மெட்ராஸ் பிரசிடென்சியில், பிராமணர்கள் அரசு வேலைகளின் 70%க்கும் மேல் பங்கேற்பதைக் காட்டும் புள்ளிவிவரங்கள் இதை உறுதிப்படுத்துகின்றன. நாவலில் வரும் பாத்திரங்கள் பெரும்பாலும் வக்கீல்களாகவோ அல்லது அதிகாரிகளாகவோ இருப்பது இதையே காட்டுகிறது. மற்ற சமூகத்தினர் (குறிப்பாகக் கள்ளர் சமூகத்தினர்) இவர்களுக்கு ஏவல் செய்பவர்களாகவோ அல்லது அச்சுறுத்தும் வழிப்பறிக்காரர்களாகவோ மட்டுமே எதிர்மறையாகச் சித்தரிக்கப்படுவது, அந்த காலக்கட்டத்தின் ஒருதலைப்பட்சமான அதிகார அமைப்பை (Power Hegemony) அப்பட்டமாகப் பிரதிபலிக்கிறது.
3. முற்போக்கு எதிர் பிற்போக்கு: ஒரு ஒப்பீடு
முதல் நாவலான 'பிரதாப முதலியார் சரித்திரம்' பெண் கல்வி, பொது நீதி மற்றும் பகுத்தறிவு பேசியது. அது ஒரு முற்போக்கான சமூகத்தை நோக்கிய அறிவொளி (Enlightenment) காலத்து படைப்பு. ஆனால், ராஜம் ஐயரின் இந்தப் படைப்பு முற்றிலும் ஆன்மீகத்தையும், விதிப்பயனையும் (Karma) போதிக்கும் ஒரு பக்தி இலக்கிய வரிசையில் சேரத்தக்க ஒன்றாகவே உள்ளது. வாழ்வியல் சிக்கல்களுக்குச் சமூகத் தீர்வு காண்பதை விடுத்து, 'உலகமே மாயை' என்று காசிக்குச் சென்று துறவறம் பூணும் நாயகனின் முடிவு, ஒரு பின்னோக்கி நகர்வாகவேத் தெரிகிறது. இருப்பினும், இத்தகைய ஆன்மீகத் தேடல், தனிப்பட்ட அமைதிக்கான ஒரு வழியாகவும் பார்க்கப்படலாம், ஆனால் சமூக மாற்றத்திற்கு பங்களிக்கவில்லை.
4. உழைக்கும் வர்க்கத்தின் புறக்கணிப்பு
தமிழகத்தின் முதுகெலும்பான வேளாண்மை குறித்த செய்திகளோ, நிலத்தில் பாடுபடும் விவசாயிகளின் வாழ்வியலோ இதில் துளிக்கூட இல்லை. 19ஆம் நூற்றாண்டின் தமிழகத்தில், நில உரிமை பெரும்பாலும் பிராமண-சமூகத்தினரிடம் இருந்ததால், உழைப்பாளர்கள் (எ.கா., பஞ்சமி நிலம் அல்லது கூலி உழைப்பு) சமூக-பொருளாதார அடிமைத்தனத்தில் சிக்கியிருந்தனர். நிலத்தைச் சொந்தமாக வைத்திருக்கும் முத்துசாமி ஐயருக்கும், அந்த மண்ணை உழுது பயிரிடும் உழைப்பாளர்களுக்கும் இடையிலான உறவு குறித்து ஆசிரியர் மௌனம் சாதிப்பது, நாவலின் சமூகப் பார்வைக் குறைபாட்டையே காட்டுகிறது.
5. வேதாந்தச் சிறையில் இலக்கியம்
நாவல் முழுவதும் கம்பராமாயணம், நளவெண்பா, தாயுமானவர் மற்றும் சித்தர் பாடல்கள் எனத் தமிழ் இலக்கியக் கடலிலிருந்து முத்துக்களை எடுத்து ராஜம் ஐயர் கோர்த்துள்ளார். உதாரணமாக, கம்பராமாயணத்திலிருந்து "உலகம் இது மாயை, உணர்ந்தால் அழியும்" போன்ற வரிகள், நாவலின் ஆன்மீகத் திருப்பத்தை வலுப்படுத்துகின்றன. எனினும், அவையனைத்தும் 'நிவிருத்தி மார்க்கம்' எனப்படும் உலகப் பற்றற்ற நிலையையே வலியுறுத்துகின்றன. போராட்டக் குணத்தை மழுங்கடித்து, விதியை நம்பச் சொல்லும் ஒரு தத்துவச் சிறைக்குள் நாவல் சிக்கிக்கொண்டுள்ளது.
6. மாறாத சூழல்: 100 ஆண்டுகளுக்கு முன் – பின்
வாசிப்பின் இறுதியில் நமக்குக் கிடைக்கும் மிக முக்கியமான உண்மை இதுதான்: நூறு ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய பிராமணக் குடும்பச் சூழலும், அன்றிருந்த வதந்திகளும், சடங்குகள் சார்ந்த வாழ்வியலும் இன்றும் பெரிய அளவில் மாறிவிடவில்லை. ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்தின் கலாசாரத் தேக்கநிலை (Social Stagnation) இக்கதை மூலம் இன்றும் உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது.
முடிவுரை
'கமலாம்பாள் சரித்திரம்' ஒரு முன்னோடி நாவல்; அதன் நகைச்சுவையும் மொழிநடையும் இன்றும் தனித்துவமானவை. இருப்பினும், சமூக நீதி, சமத்துவம் மற்றும் உழைக்கும் மக்களின் வாழ்வு ஆகிய கண்ணோட்டங்களில் பார்த்தால், இது ஒரு 'பிற்போக்குச் சிந்தனை கொண்ட வேதாந்தப் பிரசங்கமாகவே' எஞ்சி நிற்கிறது.
இன்றைய நவீன வாசகனுக்கு இது ஒரு வரலாற்று ஆவணமாக இருக்குமே தவிர, வாழ்வியல் வழிகாட்டியாக இருக்க முடியாது. இந்நாவலைப் படித்த உங்கள் அனுபவம் என்ன?
ஊரான்
தொடர்புடைய பதிவுகள்



.png)
.png)

