இறந்த பிறகும் வாழும் மனிதன்!

முன்னுரை

ஒவ்வொரு மனிதனும் சமூகத்தில் தனக்கென ஒரு அடையாளத்தை உருவாக்க விரும்புகிறான். அந்த விருப்பம், மற்றவர்கள் தன்னை எப்படிக் காண வேண்டும் என்ற ஒரு “பிம்பத்தை” உருவாக்குவதிலேயே தொடங்குகிறது. நடை, உடை, அலங்காரம் மற்றும் பேசும் பாங்கு எனத் தொடங்கும் இந்த முயற்சி, இன்று டிஜிட்டல் திரைகள் வரை விரிந்துள்ளது.

ஆனால் இந்த அடையாளத் தேடலில், மனிதன் தனது அகத்தைக் காட்டிலும் புறத்திற்கே அதிக முக்கியத்துவம் அளிக்கத் தொடங்கியிருக்கிறான்.

புறத்தோற்றம்: ஒரு தற்காலிகக் கேடயம்

மனிதர்கள் தங்களின் உடற்கட்டமைப்புக்கேற்ப நடையை அமைத்துக் கொண்டாலும், உடைகள் மற்றும் அலங்காரங்களின் மூலம் ஒரு குறிப்பிட்ட பிம்பத்தை வெளி உலகிற்கு உருவாக்க முயல்கிறார்கள். இது ஒருவரை உடனடியாக கவனிக்க வைக்கும் எளிய வழியாகக் கருதப்படுகிறது.

ஆனால் இத்தகைய புற அடையாளங்கள் பெரும்பாலும் ஒரு தற்காலிகக் கேடயம் மட்டுமே. அவை ஒருவரின் உண்மையான தன்மையை வெளிப்படுத்துவதில்லை; மாறாக, வெளிப்புறத்தில் உருவாக்கப்பட்ட ஒரு தோற்றத்தை மட்டுமே காட்டுகின்றன.

'டிஜிட்டல்' உலகமும் ‘தோற்ற’ முன்னுரிமையும்

இன்றைய டிஜிட்டல் உலகம் இந்த புற அடையாளங்களுக்கே அதிக முக்கியத்துவம் அளிக்கும் ஒரு கலாசாரத்தை உருவாக்கியுள்ளது. சாதாரண சாமானியர் முதல் அரசியல் களத்தில் இருக்கும் அடிமட்டத் தொண்டர்கள் மற்றும் உயர் மட்டத் தலைவர்கள் வரை பலரும் தங்களை அடையாளப்படுத்திக் கொள்ள புறத்தோற்றத்தையே முதன்மையாக நம்புகின்றனர்.

சமூக ஊடகத் தாக்கம்

முகநூல், இன்ஸ்டாகிராம் போன்ற சமூக ஊடகத் தளங்களில் ஒருவரின் அறிவு அல்லது அறத்தை விட, அவர் பகிரும் புகைப்படங்கள், அலங்காரம் மற்றும் வெளிப்படையான வாழ்க்கை முறையே அதிக கவனத்தைப் பெறுகிறது.

இந்தத் தளங்களில் உருவாகும் அடையாளங்கள் பெரும்பாலும் ஒரு “பிம்பம்” மட்டுமே; அவை மனிதனின் உண்மையான ஆளுமையை முழுமையாக பிரதிபலிப்பதில்லை.

அரசியலும் பிம்ப உருவாக்கமும்

இன்றைய அரசியலிலும் “பிம்ப அரசியல்” ஒரு முக்கிய கருவியாக மாறியுள்ளது. மேடைப் பேச்சுகளில் காட்டப்படும் பாவனைகள், ஆடம்பரமான உடைகள், பின்னால் செல்லும் வாகன வரிசைகள் போன்றவற்றின் மூலம் ஒரு வகையான அதிகாரத் தோற்றத்தை உருவாக்க முயற்சிக்கப்படுகிறது.

ஆனால் இத்தகைய பிம்பங்கள் நீர் குமிழிகளைப் போன்றவை — கண்களுக்கு கவர்ச்சியாகத் தோன்றினாலும், நீடித்த உண்மையை கொண்டிருக்காது.

உண்மையான அடையாளம் எது?

ஒரு மனிதனின் நிரந்தரமான அடையாளம் அவனது புற அலங்காரங்களில் இல்லை. அது அவனது ஆற்றல், குணநலன்கள் மற்றும் அறநெறி சார்ந்த வாழ்வியலில் மட்டுமே இருக்கிறது.

புறத்தோற்றத்தின் மூலம் தங்களை முன்னிலைப்படுத்திக் கொள்ளும் ஆண்களும் பெண்களும் இன்று எல்லா துறைகளிலும் அதிகரித்துள்ளனர். ஆனால் தோற்றத்தின் மூலம் கிடைக்கும் கவனம் தற்காலிகமானது; குணநலன்களின் மூலம் கிடைக்கும் அங்கீகாரம் மட்டுமே நிலையானது.

ஏற்றுக்கொள்ளப்படுவதற்கான அடிப்படை

புறத்தோற்றம் என்பது ஒரு புத்தகத்தின் அட்டைப்படத்தைப் போன்றது. அட்டைப்படம் அழகாக இருப்பதாலேயே ஒரு புத்தகம் சிறந்ததாகி விடாது.

அதேபோல், அலங்காரங்களால் கவரப்படுபவர்கள் ஒருவரைத் தற்காலிகமாக வியந்து நோக்கலாம். ஆனால் ஒருபோதும் மனதார மதிக்க மாட்டார்கள்.

ஒரு மனிதனின் சொல், செயல் மற்றும் சிந்தனையில் நேர்மை இருக்கும்போது மட்டுமே அவன் மற்றவர்களால் உண்மையாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகிறான்.

முடிவுரை

பிம்பங்களை மட்டுமே துரத்தும் இன்றைய ஓட்டத்தில், மனிதர்கள் தங்கள் அக அடையாளத்தை மெதுவாக இழந்து வருகிறார்கள். அலங்காரங்கள் மேலோட்டமானவை; ஆனால் ஆற்றலும் அறமும் ஆழமானவை.

புறத்தோற்றத்திற்குக் கொடுக்கும் முக்கியத்துவத்தை விட, தனது குணநலன்களை செதுக்குவதில் ஒருவன் கவனம் செலுத்தினால் மட்டுமே அவன் காலங்களைக் கடந்த ஒரு உண்மையான அடையாளமாக மாற முடியும்.

தோற்றம் கவனத்தை ஈர்க்கலாம்;

ஆனால் குணநலன்களே மரியாதையைப் பெறும்.

மனிதன் நினைவில் நிற்பது அவன் அணிந்த உடையால் அல்ல — அவன் வாழ்ந்த முறையால்தான்.

ஆடை அலங்காரங்களில் மின்னும் மனிதன், இறக்கும் போது அவன் அணிந்த ஆடைகளைப் போலவே காலத்தோடு புதைந்து போகிறான்.

ஆனால் அக குணங்களால் மக்களின் மனதை வென்ற மனிதன், இறந்த பின்னரும் அவர்களுடைய நினைவுகளில் உயிரோடு வாழ்கிறான்.

இறப்புக்குப் பிறகும் நீ வாழ வேண்டுமா?

அப்படியானால் உன் நற்குணத்தையும் அறத்தையும் ஒருபோதும் கைவிடாதே!

அதனால்தான், 

"உலக நடைமுறைகள் பண்பாளர்களைச் சார்ந்து இயங்க வேண்டும். இல்லையேல் அந்த நடைமுறைகள் நாசமாகிவிடும்"

என்கிறான் வள்ளுவன்.

"பண்புடையார்ப் பட்டுண்டு உலகம்; அதுஇன்றேல் 

மண்புக்கு மாய்வது மன்." 

(திருக்குறள் - 996, பண்புடைமை அதிகாரம்)

ஊரான்