ஆசை, பேராசையிலிருந்து மனிதன் விடுபட முடியுமா?

“ஆசையே துன்பத்திற்குக் காரணம்" என்று புத்தர் போதித்தார். ஆசை மற்றும் பற்றுகளைத் துறப்பதன் மூலம் துன்பங்களிலிருந்து விடுபட முடியும் என்பது பௌத்தத்தின் அடிப்படை. 

ஆனால், இன்றைய நுகர்வோர் கலாச்சாரம் நிறைந்த சூழலில், ஒரு மனிதன் விரும்பினாலும் தனது பற்றுகளைத் துறக்க முடியுமா? துன்பங்களில் இருந்து அவனால் உண்மையிலேயே விடுபட முடியுமா?

சொத்துடமை: ஆசை மற்றும் பேராசையின் வேர்

மனித மனதின் இயல்பான ஆசைகள், இன்று நுகர்வு வெறியாகவும் பேராசையாகவும் உருமாறியுள்ளன. இதன் பின்னணியில் உள்ள சமூகப் பொருளாதாரக் காரணிகளை ஆராய்ந்தால், தனிச்சொத்துரிமை (Private Property) எனும் கட்டமைப்பே அனைத்துப் பிரச்சினைகளுக்கும் வேராக இருப்பதை அறியலாம்.

கார்ல் மார்க்ஸ் போன்ற சிந்தனையாளர்களின் கோட்பாடுகளின்படி உழைப்பாளிகளின் உழைப்பு சுரண்டப்பட்டு (Surplus Value), அது உரிமையாளர்களின் பேராசைக்கு உணவாகிறது.

ஆசை - பேராசை: சொத்துடமையின் வெளிப்பாடுகள்

ஆசைக்கும் பேராசைக்கும் இடையிலான வேறுபாடு என்பது தேவையிலிருந்து ஆடம்பரத்திற்குச் செல்லும் பயணம் மட்டுமல்ல; அது பாதுகாப்பிலிருந்து அதிகாரத்திற்குச் செல்லும் பயணம். ஒருவன் தன் அடிப்படைத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்ய விரும்புவதை 'ஆசை' எனலாம். ஆனால், அந்தத் தேவைக்கும் அதிகமாகப் பொருட்களைக் குவிக்க முற்படுவது 'பேராசை'.

இந்த இரண்டு உணர்வுகளுமே பொருள் சார்ந்தவை. "இது என்னுடையது" என்ற சொத்துடமைச் சிந்தனை எப்போது உதிக்கிறதோ, அப்போதே மற்றவர்களிடமிருந்து தன்னைத் தனிமைப்படுத்திக் கொள்ளும் போட்டியும் தொடங்கிவிடுகிறது. இந்தச் சிந்தனைதான் பேராசையை ஒரு சமூக அந்தஸ்தாக மாற்றுகிறது.

உதாரணமாக, அமேசான் அல்லது டெஸ்லா போன்ற நிறுவனங்களின் பில்லியனர் செல்வம், உழைப்பாளிகளின் ஊதியத்துடன் ஒப்பிடுகையில், இந்தச் சுரண்டல் தெளிவாகத் தெரிகிறது.

உறவுகளின் சிதைவு: ஒரு கண்கூடான அனுபவம்

சொத்துடமை என்பது வெறும் பொருளாதாரச் சிக்கல் மட்டுமல்ல, அது மிக நெருக்கமான உறவுகளையும் சிதைக்கும் நஞ்சு. இதற்கு நம் அன்றாட சமூக அனுபவங்களே சாட்சி. ஒரு கட்டத்தில், சொத்துக்காகவும் அதன் மீதான பேராசையினாலும், இரத்த உறவுகள்கூட சுயநலத்தால் பொறாமை கொண்டு பகையாகிப் போவதை நாம் காண்கிறோம். அன்பு இருக்க வேண்டிய இடத்தில் 'பங்கு' வந்து அமரும்போது, உறவுகள் கசந்து போகின்றன. இது பேராசைக்கு ஒரு கண்கூடான சான்று.

நுகர்வு வெறியும் இன்பமும்

அடுத்தக்கட்டமாக, ஆசை என்பது நுகர்வுக்காக மாறுகிறது. சொத்து சேரச் சேர, மனிதன் பொருள்களை அனுபவிப்பதில்லை; மாறாகப் பொருட்கள் மனிதனை அனுபவிக்கத் தொடங்குகின்றன. இது ஒரு முடிவற்ற நுகர்வுச் சுழலாகத் தொடர்கிறது. இந்தச் சுழலில் சிக்கிய மனிதனுக்கு இன்பம் என்பது எட்டாக்கனியாகவே இருக்கிறது. இதனைத் திருவள்ளுவர் மிக அழகாகத் தன் குறளில் விளக்குகிறார்:

"இன்பம் இடையறா தீண்டும் அவாவெனும் துன்பத்தில் துன்பம் கெடின்" (குறள்: 369)

"துன்பங்களிலேயே மிகக் கொடிய துன்பமான 'பேராசை' (அவா) ஒருவனுக்கு ஒழிந்து போகுமானால், அவனுக்கு இடையறாத இன்பம் உண்டாகும்" என்பது இதன் பொருள்.

தனிநபர் மாற்றமா? சமூக மாற்றமா?

ஆசை அல்லது பேராசையிலிருந்து மீள்வது என்பது வெறும் தனிநபர் ஒழுக்கம் சார்ந்த விஷயம் அல்ல. நாம் வாழும் சமூகம் சொத்துடமையைப் போற்றும் ஒரு கட்டமைப்பைக் கொண்டது.

• சமூகக் கட்டமைப்பு: தனிச்சொத்துரிமையை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒரு சமூகத்தில், ஒரு மனிதன் தன் இருப்புக்காகவும் பாதுகாப்பிற்காகவும் சொத்துக்களைச் சேர்க்க வேண்டிய கட்டாயத்திற்குத் தள்ளப்படுகிறான்.

• அமைப்பு ரீதியான மாற்றம்: எனவே, பேராசை எனும் விலங்கிலிருந்து மனிதன் விடுபட வேண்டுமானால், தனிச்சொத்துரிமை ஒழிக்கப்பட்ட ஒரு சமூக மாற்றம் நிகழ வேண்டும். சொத்துக்கள் அனைத்தும் சமூகத்திற்குப் பொதுவானதாக மாறும்போது, "சேகரித்தல்" மற்றும் "நுகர்வு வெறி" என்பதற்கான தேவையே அற்றுப் போகிறது.

உதாரணமாக, சோவியத் யூனியன் போன்ற பொதுவுடைமை அமைப்புகளில் சொத்துரிமையைத் தொடர்ந்து பாதுகாக்க விரும்பியோரின் கலகம்தான் அந்த நாடுகளைச் சீர்குலைத்தது. சொத்துடமை எனும் பிணி இல்லாத நிலையில் மட்டுமே ஆசை, பேராசை அற்றுப்போகும்; அப்போதுதான் எப்போதும் இன்பம் நிலைக்கும்.

முடிவுரை

சொத்துடமை ஒழியாமல் ஆசையோ பேராசையோ நம்மை விட்டு அகலாது. தனிமனிதன் தன் மனதைக் கட்டுப்படுத்துவது என்பது ஒரு தற்காலிகத் தீர்வே. நிரந்தரமான இன்பமும், பேராசையற்ற வாழ்வும் மலர வேண்டுமானால், சொத்துடமைச் சிந்தனை வேரோடு பிடுங்கப்பட்டு, ஒரு புதிய பொதுவுடைமைச் சமூகம் கட்டமைக்கப்பட வேண்டும். அந்தச் சமூக மாற்றமே மனிதகுலத்தை "துன்பத்தில் துன்பமான" அவாவிலிருந்து விடுவித்து, இடையறாத இன்பத்தை நோக்கி அழைத்துச் செல்லும்.

இன்று பூமி வெப்பமயமாதல் (climate change) போன்ற உலகளாவிய பிரச்சனைகள்கூட இந்த பேராசையின் விளைவுகளே.

- ஊரான்