கருத்தியல் தன்னலம்!

தன்னலம் என்பது பணம், சொத்து சார்ந்தது மட்டுமல்ல; அது நாம் பிடித்துக் கொண்டிருக்கும் கருத்துகள் மற்றும் சித்தாந்தங்கள் சார்ந்ததும்கூட. இதனை உளவியலில் 'கருத்தியல் தன்னலம்' (Ideological Ego) என்கிறோம். ஈராயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே திருவள்ளுவர் இதனைத் துல்லியமாக அடையாளம் கண்டு எச்சரித்துள்ளார்.

1. பிடிவாதம் ஒரு தீராத நோய்

இன்று உளவியலில் 'Cognitive Rigidity' (சிந்தனைப் பிடிவாதம்) எனப்படுவதை வள்ளுவர் 'புல்லறிவாண்மை' (சிற்றறிவு) என்கிறார்.

“ஏவவும் செய்கலான் தான் தேறான் அவ்வுயிர்

போஒம் அளவுமோர் நோய்.” (குறள்: 848)

பிறர் சொன்னாலும் கேட்காமல், தானாகவும் உண்மையை உணர முற்படாமல், "நான் சொல்வதே சரி" எனப் பிடிவாதம் பிடிப்பது ஒரு தீராத மனநோய் போன்றது என்பதே வள்ளுவரின் துணிபு. உளவியல் ஆய்வுகள் இதை உறுதிப்படுத்துகின்றன; எடுத்துக்காட்டாக, பிடிவாத சிந்தனை பதட்டம் மற்றும் மனச்சோர்வை அதிகரிக்கும் என்று காட்டுகின்றன. இத்தகைய கருத்தியல் பிடிவாதம், ஒரு விவாதத்தின் போது மெய்ப்பொருளைத் தேடுவதை விட, "நான் தோற்றுவிடக் கூடாது" என்ற பதட்டத்தையே (Anxiety) அதிகம் உருவாக்குகிறது.

2. பதட்டத்தின் வேர் எது?

குடும்பத்திலோ, அலுவலகத்திலோ அல்லது சமூக ஊடகங்களிலோ ஒரு விவாதம் எழும்போது ரத்த அழுத்தம் எகிறுகிறதென்றால், அங்கே நமது 'அடையாளம்' சவாலுக்கு உள்ளாக்கப்படுவதாக நாம் அஞ்சுகிறோம். உண்மையை ஏற்றுக்கொள்வதை விட, நமது பிம்பத்தைக் காப்பாற்ற முயலும் அந்த 'ஈகோ' தான் மன அழுத்தத்தின் ஊற்றுக்கண். 

உதாரணமாக:

- குடும்பச் சூழல்: தந்தை தனது அனுபவமே இறுதியானது என நம்பி, மகன் சொல்லும் புதிய தீர்வை ஏற்க மறுக்கும்போது, இருவருக்கும் இடையே பதட்டம் உருவாகிறது.

- அலுவலக விவாதங்கள்: சக ஊழியரின் சிறந்த யோசனையை ஏற்க மறுத்து, தன் கருத்தைத் தற்காக்கும்போது மன அழுத்தம் பிறக்கிறது.

- சமூக ஊடக விவாதங்கள்: விமர்சனம் வரும்போது, கருத்தியல் அடையாளம் சிதைவதாக உணர்ந்து ரத்த அழுத்தம் அதிகரிக்கிறது.

உளவியல் ஆய்வுகள் காட்டுவது போல, இத்தகைய பிடிவாதம் பொதுவான பதட்டக் கோளாறுகளில் (GAD) காணப்படுகிறது, அங்கு cognitive flexibility குறைந்திருப்பது பதட்டத்தை அதிகரிக்கும்.

3. தீர்வு: மெய்ப்பொருள் காண்பதே அறிவு

கருத்தியல் தன்னலத்தைச் சிதைக்க வள்ளுவர் ஒரு எளிய மந்திரத்தைத் தருகிறார்:

“எப்பொருள் யார்யார்வாய்க் கேட்பினும் அப்பொருள்

மெய்ப்பொருள் காண்ப தறிவு.” (குறள்: 423)

யார் சொன்னாலும், நமது நம்பிக்கைகளுக்கு அது எதிராக இருந்தாலும், அதிலுள்ள 'உண்மையை' மட்டும் பிரித்தெடுத்துப் பார்ப்பதே உண்மையான அறிவு. இந்த Intellectual Humility (அறிவுப் பணிவு) அன்றே தமிழ்ப் பண்பாட்டில் போதிக்கப்பட்டுள்ளது. இதையே மேலைநாட்டு அறிஞரான சாக்ரடீஸ், "எனக்கு ஒன்றுமே தெரியாது என்பதுதான் எனக்குத் தெரியும்" எனத் தன் அறிவுப் பணிவை வெளிப்படுத்தினார். உளவியல் ஆய்வுகள் இத்தகைய பணிவு வாழ்க்கை திருப்தியை அதிகரிக்கும் என உறுதிப்படுத்துகின்றன.

அவ்வையார் போன்ற அறிஞர்களும் இதை வலியுறுத்தியுள்ளனர்: கற்றவர்கள் புதிய கருத்துக்களைப் பகிர்ந்து மகிழ்வார்கள், ஆனால் பிடிவாதக்காரர்களோ தங்களைப் போன்றே பிடிவாதம் பிடிப்பவர்களையே நாடிச் செல்வார்கள் (மூர்க்கரை மூர்க்கர் முகப்பர்).

இதிலிருந்து விடுபடுவது எப்படி?

- கருத்து நீங்கள் அல்ல: ஒரு கருத்து தவறென்று தெரியும்போது அதை மாற்றிக்கொள்வது தோல்வி அல்ல; அது வளர்ச்சி.

- நெகிழ்வுத்தன்மை: மாற்றங்களை ஏற்கத் தயாராக இருக்கும் மனமே அமைதியை அடையும்.

- சுய அவதானிப்பு: பதட்டம் ஏற்படும் போது, "இங்கே காயப்படுவது என் அறிவா? அல்லது என் ஈகோவா?" என்று உங்களையே கேட்டுப்பாருங்கள்.

முடிவுரை

பதட்டம் என்பது, நமது கருத்துக் கோட்டையைப் பாதுகாக்க நாம் நடத்தும் ஒரு வீணான போர். "பொருள் சார்ந்த தன்னலத்தை இழந்தால் செல்வம் மட்டுமே குறையும்; ஆனால் கருத்தியல் தன்னலத்தை இழந்தால் மட்டுமே, அங்கே ஒரு புதிய மனிதன் பிறக்கிறான்."

நமது ஈகோவைத் தவிர்த்து, "யார் சொன்னாலும் அதில் மெய்ப்பொருள் காண்போம்" என்ற மனநிலைக்கு வரும்போதுதான், நாம் உண்மையான சுதந்திரத்தையும் மன அமைதியையும் அடைகிறோம்.

— ஊரான்