Sunday, 22 March 2026

மாற்றுக் கருத்தை ஏற்க மறுக்கும் மனநிலை!

நாம் எதற்காகப் போராடுகிறோம்? எதை மாற்ற நினைக்கிறோம்? சமூகம் மாற வேண்டும், மக்கள் மாற வேண்டும், மூடநம்பிக்கைகள் ஒழிய வேண்டும் என்று மேடைகளில் முழங்குகிறோம். ஆனால், அந்த மாற்றத்தை நம்மிடமிருந்தோ அல்லது நமக்கு நெருக்கமானவர்களிடமிருந்தோ தொடங்க முற்படும்போதுதான், நாம் எவ்வளவு பெரிய முரண்பாட்டில் வாழ்கிறோம் என்பது வெளிச்சத்திற்கு வருகிறது.


'கருத்தியல் தன்னலம்' (Ideological Ego)?

தன்னைப் பற்றித் தானே ஒரு உயர்ந்த பிம்பத்தைக் கட்டமைத்துக் கொண்டு, அந்தப் பிம்பத்திற்கு எவ்விதச் சிறு பாதிப்பும் வந்துவிடக் கூடாது என்று நினைப்பதே கருத்தியல் தன்னலம்.

நாம் ஒரு கருத்தைச் சொல்லும்போது அது அறிவுப்பூர்வமானதா என்று பார்ப்பதைவிட, அது எனக்கு சாதகமானதா என்பதே முக்கியமாகிவிட்டது.
ஒரு சமூகச் செயல்பாட்டில் அல்லது சடங்கில் இருக்கும் அர்த்தமற்ற தன்மையை யாராவது சுட்டிக்காட்டினால், அதை ஒரு விவாதமாக எடுத்துக் கொள்வதற்குப் பதிலாக, அதை ஒரு தனிநபர் தாக்குதலாக (Personal Attack) கருதும் மனநிலை வளர்ந்து வருகிறது.

'தோழமை' என்பது என்ன?

"வெளியாட்கள் சொன்னால் பரவாயில்லை, நீங்களே இப்படியா?" என்ற ஒரு கேள்வி அடிக்கடி எழுகிறது. உண்மையில், ஒரு தோழமை அல்லது நெருங்கிய நட்பு அல்லது நெருங்கிய உறவு என்பது எது? தவறுகளைக் கண்ணை மூடிக்கொண்டு ஆதரிப்பதா? அல்லது முரண்பாடுகளைச் சுட்டிக்காட்டி ஒருவரைச் செம்மைப்படுத்துவதா?
நிச்சயமாகச் செம்மைப்படுத்துவதுதான்.

ஆனால், இன்று நிலைமை தலைகீழாக இருக்கிறது. மாற்றுக் கருத்துக்களைச் செவிமடுக்கத் தயாராக இல்லாதவர்கள், சமூக மாற்றத்தைப் பற்றிப் பேசுவது ஒரு முரண்பாடு.

உறவுகளும் பிம்பங்களும்

இந்தத் தன்னலம் என்பது இயக்கங்கள் அல்லது நண்பர்களோடு நின்றுவிடுவதில்லை. குடும்பத்திற்குள்ளும் இதுவே நீடிக்கிறது. ஒவ்வொருவரும் தங்களை 'சரியானவர்களாகவும்', 'மேலானவர்களாகவும்' காட்டிக் கொள்ளவே விரும்புகிறார்கள். 

அவர்களின் செயல்களில் இருக்கும் தர்க்கப் பிழைகளைச் சுட்டிக்காட்டினால், உடனே உறவுகளில் விரிசல் விழுகிறது.
"உன் கருத்தை உன்னோடு மட்டும் வைத்துக் கொள்; அடுத்த வீட்டுக் கதவைத் தட்டி உள்ளே திணிக்காதே" என்ற மனநிலை நம்மை ஒரு குறுகிய வட்டத்திற்குள் அடைத்துவிடுகிறது. 

மற்றவர்களின் கதவைத் தட்டத் தயங்கும் அறிவு, எந்த மாற்றத்தையும் உருவாக்க இயலாது.

முடிவுரை

சமூகத்தை மாற்றப் புறப்படும் ஒவ்வொருவரும் முதலில் உடைக்க வேண்டியது தங்களின் கருத்தியல் தன்னலத்தைத்தான். நமது பிம்பங்கள் சிதைக்கப்படும்போது எழும் கோபத்தைவிட, ஒரு தவறான கருத்து நிலைபெறுவதைக் கண்டு நாம் வருந்த வேண்டும். மாற்றுக் கருத்துக்களைச் சகித்துக் கொள்ளவும், ஆரோக்கியமான விமர்சனங்களை உள்வாங்கவும் பழகாத வரை, நாம் கட்டமைக்கும் 'முற்போக்கு' என்பது ஒரு வெற்று அலங்காரமே.

சிந்திப்போம்...

ஊரான்

தொடர்புடைய பதிவு 

No comments: