பாலியல் வன்முறை: தனிநபர் சிக்கலா, சமூக கட்டமைப்பின் விளைவா?

இன்றைய சொத்துடமைச் சமூக அமைப்பு பல பொருளாதார முறைகேடுகளுக்கும் ஊழலுக்கும் உகந்த சூழலை உருவாக்குகிறது.

ஆனால், நாளுக்கு நாள் அதிகரித்து வரும் பெண்கள் மீதான பாலியல் அத்துமீறல்களுக்கு எது அடிப்படை? இது வெறும் தனிநபர் ஒழுக்கம் சார்ந்த சிக்கலா அல்லது இதற்கும் பொருளாதாரக் கட்டமைப்பிற்கும் ஏதேனும் தொடர்பு உண்டா?

பெண்ணை நுகர்வுப் பொருளாக்கும் போலிப் பிம்பங்கள்

பெண்கள் மீதான வக்கிரங்களுக்கு முதன்மைக் காரணமாக நாம் திரைப்படங்கள், கவிதைகள், பாடல்கள் மற்றும் சமூக ஊடகங்களைச் சாடுகிறோம். நிச்சயமாக, கலைப் படைப்புகள் பெண்களை வெறும் 'போகப் பொருளாக' (Objectification) உருவகப்படுத்துவது எரியும் நெருப்பில் ஊற்றப்படும் எண்ணெயாகச் செயல்படுகிறது.

பெண்ணின் சம்மதத்தைவிட அவளை எப்படியாவது 'வீழ்த்திப் பெறுவதே' ஆணுக்கான வீரம் எனச் சித்தரிக்கும் போக்கு, ஆண்களின் வக்கிர மனநிலைக்கு ஒரு சமூக அங்கீகாரத்தை வழங்குகிறது.

ஆளுமை ஈர்ப்பே ஆண்களின் மூலதனம்

ஒரு பெண் ஒரு ஆணை அணுகும்போது, அவளிடம் இல்லாத ஒரு கருத்தியல் ஆளுமையோ அல்லது ஏதோ ஒரு சிறப்பம்சமோ அந்த ஆணிடம் இருக்கும்போது அவள் ஈர்க்கப்படுகிறாள். உதாரணமாக, முப்பது வயதுப் பெண் ஒரு அறுபது வயது முதியவரின் அறிவார்ந்த ஆளுமையைக் கண்டு வியந்து அவரை விரும்பக்கூடும். தன்னிடம் இல்லாத ஆளுமை இன்னொருவரிடம் இருக்கும்போது அவரிடம் ஈர்க்கப்படுவது இயல்புதான்.

இந்தத் தருணத்தில் அந்த ஆண் காட்ட வேண்டியது கண்ணியமும், அவளது உணர்வை மதிக்கும் பண்பும்தான். ஆனால், கெடுவாய்ப்பாக சில ஆண்கள் பெண்களின் அந்த ஈர்ப்பைத் தங்களின் 'மூலதனமாக' மாற்றிக் கொள்கிறார்கள்.

பெண்களை ஒரு நுகர்வுப் பொருளாகப் பார்க்கும் அந்த ஆணாதிக்கத் தன்மை, அவர்களைச் சுரண்டுவதற்கான வாய்ப்பாகவே இதைப் பார்க்கிறது.

பொருளாதார அதிகாரமும் பாலியல் சுரண்டலும்

இங்கேதான் பொருளாதாரமும் பாலியலும் ஒன்றிணைகின்றன. பெண்கள் பல சமயங்களில் ஆண்களின் அதிகாரம், பொருளாதாரம் அல்லது சமூக நிலை காரணமாக அவர்களிடம் ஈர்க்கப்படலாம். அவர்கள் தரும் பொருளாதார உதவிகள் (பணம், நகை, சொத்து அல்லது நட்சத்திர விடுதி உணவு உள்ளிட்ட ஆடம்பரப் பொருட்கள்) ஒரு தூண்டிலாக அமைகின்றன. சமூகம் பெண்களைப் பொருளாதார ரீதியாகச் சுதந்திரமற்றவர்களாக வைத்திருக்கும் வரை, இந்த வகை ஏமாற்றுகளும் பாலியல் அத்துமீறல்களும் தொடரவே செய்யும்.

கருத்தாளுமை: பெண்களின் கேடயம்

இந்தச் சூழலை மாற்ற வேண்டுமானால், பெண்கள் கல்வியில் முன்னேறுவதும் பொருளாதாரத் தற்சார்பு பெறுவதும் மட்டும் போதாது. அதையும் தாண்டி அவர்கள் கருத்தியல் ஆளுமை (Ideological Strength) மிக்கவர்களாக வளர வேண்டும்.

"ஆண்களைப் போல பெண்களும் கருத்தாளுமைக்குச் சளைத்தவர்கள் அல்ல என்கிற நிலை உருவாக வேண்டும்."

அதற்கு, பெண்கள் சமூகப் பிரச்சினைகளில் (சாதியம், வர்க்கச் சுரண்டல், அரசியல் பொருளாதாரம்) அக்கறை செலுத்த வேண்டும். 

ஒரு பெண் வெறும் 'உடலாக' அல்லாமல், ஒரு 'சிந்தனை ஆளுமையாக'த் தன்னை நிலைநிறுத்திக் கொள்ளும்போது, அவளது ஆளுமை ஆண்களின் வக்கிரப் பார்வைக்கு அப்பாற்பட்டதாக மாறுகிறது. அறிவு ரீதியான சமநிலை ஏற்படும்போது பாலியல் சுரண்டலுக்கான இடைவெளி குறைகிறது.

நாம் செய்ய வேண்டியவை:

1. பொருளாதாரச் சுதந்திரம்: பெண்களுக்குச் சொத்துரிமையிலும், வாழ்வாதாரத்திலும் முழுமையான சமபங்கு வேண்டும்.
2. கருத்தியல் பலம்: பெண்கள் சமூக விவாதங்களில் தங்களை ஈடுபடுத்திக்கொண்டு, ஆண்களுக்கு நிகரான - அல்லது மேலான - கருத்தாளுமையைப் பெற வேண்டும்.
3. ஊடகக் கட்டுப்பாடு: பெண்களை இழிவுபடுத்தும் காட்சிகள் மற்றும் உள்ளடக்கங்களுக்கு எதிராக சமூக விழிப்புணர்வும் பொறுப்பான ஊடக நடைமுறைகளும் உருவாக வேண்டும்.

முடிவுரை

பாலியல் வக்கிரங்கள் ஒழிய வேண்டுமானால் தனிநபர்களை மட்டும் திருத்த முயல்வதை விட, அத்தகைய குற்றங்களை உற்பத்தி செய்யும் சமூகக் கட்டமைப்பைக் கேள்விக்குள்ளாக்க வேண்டும். பெண்கள் வெறும் 'நுகர்வுப் பண்டம்' அல்ல; அவர்கள் சமூகத்தை வழிநடத்தும் 'கருத்தியல் ஆளுமைகள்' என்பதை இந்தச் சமூகம் அங்கீகரிக்கும்போதுதான் பாலியல் குற்றங்களுக்கு நிரந்தரத் தீர்வு கிடைக்கும்.

விவாதிப்போம். மாற்றத்தை நோக்கி சிந்திப்போம்.

ஊரான்