பாதுகாப்பாக வாழ்ந்து கொண்டே முற்போக்கும் புரட்சியும் பேச முடியுமா?

இன்றைய நுகர்வுப் பண்பாட்டுச் சூழலில் ஒரு விசித்திரமான போக்கு நிலவுகிறது. சமூக மாற்றத்தைப் பற்றி பேசுவது அதிகரித்திருக்கிறது; ஆனால் சமூக மாற்றத்திற்காக ஆபத்துகளை ஏற்கத் தயாரானவர்கள் குறைந்து கொண்டே செல்கிறார்கள்.

எது உண்மையான சமூகச் செயல்பாடு?

ஏழைகளுக்கு அன்னதானம், சுற்றுச்சூழல் பிரச்சினைகளைப் பற்றிய விவாதங்கள், அடிப்படை வசதிகளுக்கான குரல், மணல் கொள்ளைக்கு எதிர்ப்பு, மூடநம்பிக்கைக்கு எதிரான பகுத்தறிவுப் பிரச்சாரம் — இவை அனைத்தும் சமூகச் செயல்பாடுகள்தான். ஆனால் இவற்றுக்கும், உண்மையான அநீதிக்கு எதிரான போராட்டத்திற்கும் இடையே பெரும் இடைவெளி உள்ளது.

‘நோகாத’ சமூக சேவை

சமூக அநீதிகளுக்கு பின்னால் உள்ள அதிகார அமைப்புகளைச் சுட்டிக்காட்டி, மக்களைத் திரட்டி போராடுவது எளிதல்ல. அதிகாரத்தை  எதிர்க்கும் போது, வழக்குகள், கைது, வாழ்வாதார அச்சுறுத்தல் ஆகியவை உருவாகும். எனவே பலர் “நோகாமல்” சமூக சேவை செய்யவே விரும்புகிறார்கள். பிரச்சினையைப் பற்றி பேசுவது பாதுகாப்பானது; ஆனால் அதற்குக் காரணமான அமைப்புகளை எதிர்ப்பது சவாலானது.

இன்று நாம் பார்க்கும் முரண்பாடுகள்:

- குடிப்பழக்கத்தில் இருப்பவன் போதை ஒழிப்பு பற்றி முழங்குகிறான்.

• ஊழலில் ஈடுபடுபவன் ஊழல் ஒழிப்பு பற்றி உரையாற்றுகிறான்.

• தனிப்பட்ட வாழ்க்கையில் எந்த மாற்றமும் இல்லாமல் முற்போக்கு பேசுபவர்கள் பெருகுகிறார்கள்.

சமூகச் செயல்பாடு vs சமூக மாற்றம்

உண்மையான களப்பணியாளர்கள் இன்றும் இருக்கிறார்கள். அரசியல், சமூக அநீதிகளுக்கு எதிராக தங்கள் வாழ்வையே பணயம் வைத்துப் போராடுபவர்கள். அவர்களின் அர்ப்பணிப்பை மறுக்க முடியாது. ஆனால் அம்பேத்கர், பெரியார் போன்றோரின் பெயர்களைச் சொல்வது எளிது; அவர்கள் எதிர்கொண்ட விலையைச் செலுத்தத் தயாராக இருப்பது வேறு.

சொல்வதும் செய்வதும் ஒன்றாக

ஒரு சமூகச் செயல்பாட்டாளரின் நம்பகத்தன்மை அவரது பேச்சில் மட்டுமல்ல; அவரது வாழ்க்கை முறையிலும் வெளிப்பட வேண்டும். மூடநம்பிக்கைக்கு எதிராகப் பேசுபவன் தன் வீட்டில் அதை ஒழிக்க வேண்டும். ஊழலை எதிர்ப்பவன் தன் நடத்தையில் நேர்மையைக் காட்ட வேண்டும். எளிமையைப் போதிப்பவன் அதை வாழ்க்கையில் கடைப்பிடிக்க வேண்டும். மொத்தத்தில் சமூகச் செயல்பாட்டாளர்களின் வாழ்க்கை ஒரு திறந்த புத்தகமாக இருக்க வேண்டும்.

நாம் சிந்திக்க வேண்டியது

புதிய பொருளாதாரக் கொள்கைகளுக்குப் பிறகு, தனிநபர் வெற்றி, நுகர்வு, சமூக ஊடகப் புகழ் ஆகியவை பொதுநல உணர்வைப் பின்னுக்குத் தள்ளிவிட்டன. சமூக மாற்றம் என்பது சமூக ஊடகங்களில் பதியப்படும் சில பதிவுகள், புகைப்படங்கள், முழக்கங்களில் அல்ல; அது நேரம், உழைப்பு, தியாகம் மற்றும் சவால்களை ஏற்கும் துணிவு ஆகியவற்றால் தீர்மானிக்கப்படுவது.

பாதுகாப்பாக வாழ நினைப்பது தவறல்ல. ஆனால் பாதுகாப்பான தூரத்தில் நின்றுகொண்டு புரட்சியைப் பற்றி பேசி, தன்னைப் பெரிய முற்போக்காளராகக் காட்டிக் கொள்வது நேர்மையான அணுகுமுறையல்ல.

புரட்சியைப் பற்றி பேசுவது எளிது; ஆனால் அதற்காக தனிப்பட்ட இழப்புகளையும் ஆபத்துகளையும் ஏற்கத் தயாராக இருப்பதுதான் உண்மையான முற்போக்கின் அளவுகோல். சமூக மாற்றத்தைப் பற்றி பேசுபவர்கள் அதிகரித்துள்ளனர்; ஆனால் அதற்காக விலை கொடுக்கத் தயாரானவர்கள் எத்தனை பேர்?

— ஊரான்