அன்னதானம் ஒரு அறச்செயலா?
1. பேரிடர் கால உணவளித்தல் (அவசரகால அறம்)
இயற்கைச் சீற்றங்கள் அல்லது எதிர்பாராத விபத்துகளின் போது, சக மனிதனின் உயிரைக் காப்பது முதன்மையான அறம்.
- நோக்கம்: உயிர் பிழைத்தல் (Survival).
- எதார்த்தம்: அங்கே தத்துவம் பேசுவதை விட, பசித்த வயிறுகளுக்கு 'உண்டி கொடுத்தல்' என்பது ஒரு சமூகக் கடமையாகும்.
.jpg)
2. ஏலாதி மற்றும் வைதீகக் கருத்துக்கள்
ஏலாதி போன்ற சில நூல்கள்,
"தேவர்களுக்கு உணவளித்தால் சொர்க்கம் கிடைக்கும்" அல்லது "மறுமையில் பயன் தரும்" என்று குறிப்பிடுகின்றன. இது கீழ்க்கண்ட காரணங்களால் ஏற்புடையதல்ல:
- கண்ணுக்குத் தெரியாத உலகம்: நிலத்தில் வாழும் மனிதனின் பசியைத் தீர்ப்பதை விட, கண்ணுக்குத் தெரியாத தேவர்களுக்குப் படைப்பது என்பது ஒரு கற்பனை சார்ந்த சடங்கு.
- பயன் எதிர்பார்ப்பு: மறுமைப் பயனை எதிர்பார்த்துச் செய்வது 'அறம்' அல்ல; அது ஒரு 'வணிகம்' போன்றது.
- எதார்த்தத்தின் மீதான அலட்சியம்: வானுலகைப் பற்றிச் சிந்திப்பது, இங்கே பூமியில் நிலவும் வறுமைக்கான உண்மையான காரணங்களை (சமூகக் கட்டமைப்பு) மறைத்துவிடுகிறது.
3. சாதாரண கால அன்னதானம்: விளம்பர அரசியலும் ஆன்மீகமும்
சாதாரண காலங்களில் செல்வந்தர்களும் ஆன்மீக அமைப்புகளும் செய்யும் அன்னதானம் பெரும்பாலும்:
- தங்களைத் தற்காத்துக் கொள்ளும் விளம்பர உத்தியாகவே இருக்கிறது.
- வறியவர்களைத் தொடர்ந்து வறியவர்களாகவே வைத்திருக்கவும், அவர்களை ஒரு குறிப்பிட்ட அமைப்பின் கீழ் கட்டுப்படுத்தவும் உதவுகிறது.
4. மெய்யறிவு சார்ந்த தீர்வு: வறுமையின் வேர் கண்டறிதல்
உண்மையான மெய்யறிவு (மெய்யுணர்வு) என்பது மாற்றங்களை உணர்வது.
- ஆய்வு செய்தல்: ஒரு மனிதன் ஏன் உணவு இல்லாமல் இருக்கிறான்? சமூகத்தில் கல்வி, வேலைவாய்ப்பு மற்றும் சொத்துப் பகிர்வில் உள்ள சமமின்மை என்ன? என்பதை ஆராய்வதே அறிவு.
- கட்டமைப்பு மாற்றம்: பிச்சை எடுக்கும் நிலையை ஒழிப்பதே உண்மையான அறம். வானுலகத் தேவர்களுக்குப் படைப்பதை விட, சக மனிதன் உழைத்து உண்ணும் சூழலை உருவாக்குவதே "மெய்ப்பொருள் காண்பது அறிவு" என்பதற்குப் பொருந்தும்.
முடிவாக: உணவளித்தல் என்பது பேரிடர் காலத்தில் ஒரு 'முதலுதவி'. ஆனால், சாதாரண காலங்களில் அது ஒரு 'சமூக மாற்றத்திற்கான திட்டமாக' மாற வேண்டும். வானுலகத் தேவர்களுக்குப் படைப்பது போன்ற கருத்துக்கள் மனிதனின் கவனத்தை எதார்த்தத்திலிருந்து திசைதிருப்பும் செயல்களே.
ஊரான்
