Showing posts with label பால். Show all posts
Showing posts with label பால். Show all posts

Tuesday, 27 October 2015

மாட்டிலாக்கா!

மாட்டிறைச்சியை உண்ணக்கூடாது என காவிகள் சொல்கிறார்களே! மாட்டிறைச்சியில் என்னதான் இருக்கிறது என்று பார்த்துவிடுவோமே என்ற ஆசையை மற்றவர்களிடமும் தூண்டிவிட்டு ஆங்காங்கே மாட்டிறைச்சி விழாக்களை நடத்துவதற்கு ஊக்கமளித்து வருவதோடு அவ்வாறு மாட்டிறைச்சி விருந்து நடத்துவோரை தாக்குவதன் மூலம் மாட்டிறைச்சியின் பக்கம் மேலும் பலரை ஈர்ப்பதற்கு வழிவகுக்கும் காவிகளுக்கு நாம் முதலில் நன்றி சொல்லியாக வேண்டும்.

இதுவரை மாட்டிறைச்சியைத் தேடித்தேடி யாரும் உண்டதில்லை. கிடைக்கும்போது உண்பதோடு சரி. மாட்டிறைச்சிக்குத் தடை என்று வந்த பிறகுதான் இன்று நாடெங்கும் மாட்டிறைச்சி விழாக்கள் பெருகி வருகின்றன.. 'சும்மாக் கிடந்த சங்கை ஊதிக் கெடுத்தானாம் ஆண்டி!' என்பது போல இன்று மாட்டிறைச்சிக்குத் தடைவிதித்ததன் மூலம் மாட்டிறைச்சியின் பக்கம் மக்களை தள்ளிவிட்டுள்ளார்கள்.

ஒரு காலத்தில் தனக்குப் போகதான் மீதிப் பாலை விற்பனை செய்வான் விவசாயி. அதனால் அவன் வீட்டில் எப்பொழுதும் மோர் இருக்கும். அந்த மோர்கூட கேப்பைக் கூழுக்கும் கம்பங்கூழுக்கும் சுவை சேர்க்கவும், கோடை காலங்களில் தாகம் தீர்க்கவும்தானேயொழிய காவியைத் தூக்கித்திரியும் தயிர்வடைகளைப்போல தயிரில் மூழ்கி, வெண்ணையில் புரண்டு, நெய்யில் மிதப்பதற்கு அல்ல!.

விவசாயம் பொய்த்துவரும் இன்றைய சூழலில், விவசாயிகள் எந்த நேரத்திலும் தங்களின் அத்தியாவசியத் தேவைகளுக்காக மாடுகளை விற்கத் தயங்கமாட்டார்கள் என்பதால் வழக்கமாக மாடுகளை பராமரிக்கும் சூத்திர விவசாயிகளை நம்புவது அர்த்தமற்றது என்பதால் மாடுகளை பராமரிக்கும் பொறுப்பை இனி காவியைத் தூக்கித்திரியும் தயிர்வடைகளிடம் ஒப்படைப்பது என நடுவண் அரசு முடிவெடுத்துள்ளது. மாடுகளை பாதுகாப்பதற்கென தனியாக 'மாட்டிலாக்கா!' ஒன்றையும் அரசு உருவாக்க உள்ளது.


மாட்டிலாகா கேந்திரமான துறை என்பதால், மாடுகளை பராமரிப்பதற்கான பயிற்சி முறையாக அளிக்கப்படும். இந்த பயிற்சிக்கான பாடத்திட்டத்தையும் அரசு வெளியிட்டுள்ளது. அதன் விவரம் வருமாறு:

தினமும் காலையில் எழுந்தவுடன் சாணியை அள்ளி கோமியத்தைத் தள்ளி தொழுவத்தைத் தொடச்சிக் கழுவி சுத்தப்படுத்த வேண்டும். கோமியத்தோடு இரண்டறக் கலந்துவிட்ட சாணியை கூடையில் அள்ளிப் போட்டு தலையில் சுமந்து சென்று கொல்லை மேட்டுலயும் கழனிகாட்டுலயும் இருக்கிற எருக்குழியில் கொட்டவேண்டும். சாணியை சுமந்து செல்லும் போது கூடையின் இடுக்குகளில் உள்ள ஓட்டைகளின் வழியாக வழியும் சாணிக் கழிவுகள் முகத்திலும் தோளிலும் வழியும் போது அவற்றை லாவகமாக வழித்துவிட வேண்டும்.

குப்பையில் கொட்டிய சாணி, மக்கி எருவான பிறகு அதைக் கூடையில் வாரிப் போட்டு தலையில் சுமந்து சென்று வயல் வெளிகளில், விலைநிலங்களில் தூவ வேண்டும். எருக்குழியை தோண்டும் போது வெளியே வரும் பூரான்களையும், மண்புழுக்களையும், நட்டுவாக்கிளியையும், தவளைகளையும் இன்ன பிற பூச்சிகளையும் எச்சரிக்கையாக எதிர்கொள்ள வேண்டும்.

காலை - மலை இரண்டு வேலையும் பால் கறக்க வேண்டும். பால் கறப்பது அவ்வளவு சுலபமான வேலை கிடையாது.  பசுவின் இரண்டு கால்களையும் கயிற்றைக் கொண்டு கட்ட வேண்டும். சரியாவும் எச்சரிக்கையாகவும் கட்டத் தெரியவில்லை என்றால் மூஞ்சி பேந்திரும். பசுவின் காலை கட்டிய பிறகு தூரத்தில் கட்டி வைக்கப்பட்டு பாலுக்காக ஏங்கி நிற்கும் கன்றுக்குட்டியை அவிழ்த்துவிட வேண்டும். கன்றுக் குட்டியின் கழுத்தில் கட்டப்பட்டிருக்கும் கயிற்றின் ஒரு முனை எப்பொழுதும் கையில் இருக்க வேண்டும். பாவம் கன்றுக்குட்டி என்ன செய்யும்? முதல் நாள் மாலை பால்கறக்கும் போது நனைந்த தொண்டை அதன்பிறகு இரவு முழுக்க காய்ந்து அகோரப்பசியில் இருக்கும் கன்று, அவிழ்த்து விட்ட வேகத்தில் பசுவின் மடியை 10000 kgf ஆற்றலோடு முட்டும் போது பசுவே சற்றுத் தள்ளாடும். இருந்தாலும் கன்று தனது குழந்தையல்லவா! அந்த முட்டலை மகிழ்வோடு பசு ஏற்றுக் கொள்ளும். பசுவின் ஒவ்வொரு காம்பையும் சப்பி சப்பி ஈரமாக்கி கன்று பாலை குடிக்கும் போது தனது குழந்தைக்கு பால்கொடுக்கும் மகிழ்ச்சியில் பசு தனது நாவால் கன்றை நக்கும் போது ஒரு தாயின் அரவணைப்பைப் பார்க்க முடியும்.

இந்த அரவணைப்பைக் கண்டு சொக்கிப் போய் நின்றால், கொஞ்ச நேரத்தில் மடி காலி. அதையடுத்து உனது வேலையும் காலி. எனவே கன்று பால் குடிக்கும் போது காம்புகளை ஈரப்படுத்தும்வரைதான் அனுமதிக்க வேண்டும். உடனே கையில் இருக்கும் கயிற்றை இழுத்து பசுவின் மடி எட்டாத தூரத்தில் கன்றை கட்டிவிட வேண்டும். ஆனால் சில கன்றுகள் கில்லாடிகளாக இருக்கும். ஒரு காம்பை மட்டுமே ஈரப்படுத்தி அதிலிருந்து மட்டுமே பாலைக் குடிக்கும். கன்று சப்பாத காம்பில் பால் சுரக்காது. மற்ற காம்புகளையும் ஈரப்படுத்தும் வரை காத்திருந்தால் அப்போதும் பால் காலி. உனது வேலையும் காலி.

கன்றுக்குட்டியை இழுப்பதற்கு யானை பலம் வேண்டும். அதுக்கு மோரும் தயிரும் மட்டும் சாப்பிட்டா போதாது. அப்பப்ப கொஞ்சம் கறியை கடிச்சிருக்கனும். ஆடோ! மாடோ! எதுவானாலும் பரவாயில்லை. இப்போதைக்கு மாட்டுக்கறிக்குத் தடை இருப்பதால் உடும்புக்கறி உசிதமாக இருக்கும்.

கைகளில் தண்ணீரை அள்ளி மாட்டின் மடியில் அடித்து காம்புகளைக் கழுவ வேண்டும். பால் கறப்பதற்கு மற்றோரு முக்கியமான திறமை வேண்டும். பசுவின் மடியருகே குத்துக்கால் போட்டு உட்கார்ந்து கொண்டு பால்பாத்திரத்தை - அனேகமாக உருண்டையான ஒரு குண்டான் – கக்கத்தில் இடுக்குவது போல இரண்டு முட்டிகளுக்கிடையில் தொடையால் அழுத்திப் பிடித்துக் கொண்டு இரண்டு கைகளாலும் ஒவ்வொரு காம்பாக அழுத்தி இழுத்து "சர்! சர்!" என பால் பாத்திரத்தில் விழும்படி பால் கறக்க வேண்டும். தொடையை கொஞ்சம் விரித்தாலே, பாத்திரம் குப்புற கவிழுந்து பாலெல்லாம் மண்ணோடு மண்ணாய்ப்போகும். அதோடு உனது வேலையும் மண்ணைக் கவ்வும்.

ஒருதடவையில் பசுவின் பாலை கறந்துவிட முடியாது. மறுமுறையும் கன்றை அவிழ்த்துவிட்டு பசுவின் காம்பு ஈரமான பிறகு கன்றை இழுத்துக் கட்டி மீண்டும் மேலே கூறியது போல பால் கறக்க வேண்டும்.

தவிடு - புண்ணாக்கு அளவா வைக்கத் தெறிஞ்சிருக்க வேண்டும். ஒரு தொட்டியில் தவிடையும், புண்ணாக்கையும் போட்டு முழங்கை நனைகிற அளவுக்கு கையை தொட்டியின் உள்ளே நுழைத்து தவிட்டையும் புண்ணாக்கையும் துழாவித் துழாவி கரைத்து கலக்க கேண்டும். எச்சரிக்கை! மாட்டை அவிழ்த்துவிட்டுவிட்டு தொட்டியை கலக்கினால் புண்ணாக்கு எனக் கருதி கைவிரலை மாடு கவ்வி விடும். விரல் ஜாக்கிரதை!.
  
வைக்கோல் அளவாகப் போட வேண்டும். அதிகம் போட்டால் பால் பாதியாகிவிடும். பால் அதிகம் வேண்டும் என்றால் தவிடு புண்ணாக்கு மட்டும் போதாது. வாய்கா வரப்புல- ஏரிக்கறையில பசுவை ஓட்டிட்டுப் போய் மேய்க்க வேண்டும். மேய்க்கும் போது பக்கத்து வயல்காரன் பயிர மேய்ஞ்சிட்டா தீராப் பகை. பாத்துக்க!

மாடு மேய்க்கும் போது வெயிலடிச்சா நெழலத் தேட வேண்டும். மழை பேஞ்சா கொட்டாயத் தேட வேண்டும். மாடு அழுக்கானா தேய்ச்சிக் கழுவ வேண்டும்.

பால் அதிகம் கிடைக்க வேண்டும் என்றால் பசுவுக்கு பசும்புல் அதிகம் கொடுக்க வேண்டும். பசும்புல் கிடைக்க வேண்டுமென்றால் வயல் வரப்புகளில், கொல்லைமேடுகளில் உள்ள புற்களைத் தேடித் தேடி அறுத்தோ, பிடுங்கியோ, கட்டுக் கட்டியோ, புற்கள் குட்டையாக இருந்தால் சாக்குப் பையில் திணித்தோ சுமந்து வரவேண்டும். கதிர்அருவா கொண்டு புற்களை அறுக்கும் போது கைவிரல்கள் பத்திரம். அதுவும் குட்டையான புற்களை இடது கையால் கொத்தாக கோர்த்து வலது கையில் உள்ள அருவாவால் அறுக்கும் போது அனேகமாக சுண்டுவிரலில் இரத்தம் பார்க்காமல் புல் அறுக்க முடியாது.

சொந்த வயல் வரப்புகளில் புற்கள் இல்லை என்பதற்காக பக்கத்து வயல் வரப்புகளில் புற்கள் இருந்தால் வயக்காரனுக்குத் தெரியாமல் புற்களை அறுத்துவிடக்கூடாது. பக்கத்து வயல்காரன் பங்காளியே ஆனாலும் அனுமதி பெற்றே அறுக்க வேண்டும். இல்லையேல் அதற்கு ஒரு வெட்டுக் - குத்து, கோர்ட் - கேசு என அலைய வேண்டியிருக்கும். 

புற்களை மாட்டுக்குப் போடும் போது குட்டையான புற்கள் என்றால் கூடையில் வைத்தும், நீளமான புற்கள் என்றால் அப்படியே போடவும் தெரிந்திருக்க வேண்டும்.

மாட்டுக்கு மூக்குக் குத்த வேண்டும். அப்பப்ப மூக்குக் கயித்த மாற்ற வேண்டும். காசுருக்க (புளிச்சக் கீரை) நாரைக் கொண்டு கயிறு திரிக்க தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். கயிறை காசுக்கு வாங்கினால் கறக்கும் பால் கயித்துக்கே சரியாயிடும்.

மாட்டை கட்டி வைக்க மொளயடிக்க வேண்டும். சுருக்கு போட்டு கயித்த கட்டத் தெரிய வேண்டும். மாடு தனது கழுத்தை இந்தப் பக்கமும் அந்தப் பக்கமும் ஆட்டாமல் இருக்க மொளக்குச்சியையொட்டி ஒரு முழம் அளவு நீளம் மட்டுமே கயிறு இருக்க வேண்டும். அதிக நீளமாக கயிற்றை விட்டுக் கட்டினால் கழுத்தை வேகமாக ஆட்டி ஆட்டி, ஒன்று கயிற்றை அறுத்துவிடும்; இல்லையேல் பக்கத்து மொளையில் கட்டியுள்ள மாட்டோடு மல்லுக் கட்டும்.

கன்றுக்குட்டியை சரியா கட்டத் தெரியலன்னாலும் அல்லது பசுவிற்கு அருகே கட்டினாலும் மறுநாள் காலையில பசுவின் மடி வத்திப் போயிடும். தண்ணிய தெளிச்சு மடிய அடி அடின்னு அடிச்சாலும் பாலு வராது. காம்புதான் கண்ணிப் போகும்.

அப்பப்ப மாட்டுக்கு கொம்பு சீவ வேண்டும். சீவின கொம்புகளுக்கு பெயிண்ட்டும் அடிக்க வேண்டும். மாட்டுப் பொங்கலின் போது இது கட்டாயம்.

மாடுகளைப் பராமரிப்பதற்கான பாடத்திட்டத்தின் ஒரு பகுதிதான் இது. மற்றவைகளை வேலையின் போக்கில் தெரிந்து கொள்ளலாம்.

குறிப்பு: மாட்டிறைச்சிக்குத் தடை கோரி கூப்பாடு போடும் தயிர்வடை காவிப் பசங்களுக்கு மட்டுமே இப்பயிற்சி அளிக்கப்படும். இப்பயிற்சிக்கு உடன்பட மறுத்தாலோ அல்லது மாடுகளை பராமரிக்க மறுத்தாலோ அவர்கள் பாகிஸ்தானுக்கு நாடு கடத்தப்படுவார்கள்.

தொடர்புடைய பதிவுகள்:

மாட்டுக் கறி சாப்பிடாதவன் நல்ல இந்துவே அல்ல!

ஆ’வினில் பசு இருப்பதால் ஆவின் பால் எல்லாம் பசும்பாலாகிவிடுமா?

ஒரு கல்லூரி நிர்வாகத்தின் பச்சைப் பசுக்கொலை!


Monday, 9 June 2014

பெண் என்ன செய்தாள்? …………தொடர்-2



மணி 6.50

கொஞ்சம் புளியை எடுத்து ஒரு சிறு கிண்ணத்தில் போட்டு புளி மூழ்கும் அளவிற்கு தண்ணீர் ஊற்றி ஊற வைத்தேன். கேஸ் அடுப்பின் வலப்புற பர்னரை பற்ற வைத்து சிறு வானலி ஒன்றை வைத்து கொஞ்சம் நல்லெண்ணையை ஊற்றினேன். எண்ணெய் சூடானதும் கொஞ்சம் உருட்டு உளுந்தைப் போட்டேன். பர்னரை சிம்மில் வைத்தேன். கொஞ்சம் கடுகைப் போட்டேன். கடுகு பொறிந்தவுடன் நறுக்கி வைத்திருந்த பச்சை மிளகாய், வெங்காயம், பூண்டு, இஞ்சி, கருவேப்பிலை ஆகியவற்றை போட்டேன். அதன்பிறகு தக்காளியை சேர்த்து தேவையான அளவு மஞ்சள் தூள், மிளகாய்த் தூள் மற்றும் உப்பு ஆகியவற்றை சேர்த்தேன். பிறகு வெண்டைக்காய்த் துண்டுகளைப் போட்டு நன்றாக புரட்டிக் கிளறினேன். வெண்டைக்காயில் லேசாகத் தண்ணீர் விட்டு பர்னரை முழுமையாகத் திறந்து பாத்திரத்தை ஒரு மூடியால் மூடினேன். வெண்டைய்க்காய் பொரியல் வெந்து கொண்டிருந்தது.

குக்கரில் நீராவி உஸ்ஸ்ஸ்….. என விசில் சப்தத்துடன் வெளியேறியது. அவ்வாறு மூன்று முறை வெளியேறிய பிறகு குக்கரை இறக்கிவிட்டு அந்த அடுப்பில் மற்றொரு சிறு வாணலியை வைத்தேன். நல்லெண்ணெய் ஊற்றி வெண்டைய்க்காய் பொரியல் செய்வதற்குப் போட்ட அதே பொருட்களை வானலியில் போட்டு அவை வதங்கியவுடன் துருவிய கேரட்டைப் போட்டு சிறிதளவு தண்ணீர் விட்டு பாத்திரத்தை மூடினேன். குக்கரைத் திறந்து உருளைக் கிழங்கு துண்டுகளை மட்டும் தனியாக எடுத்து அதன் தோலை மட்டும் நீக்கினேன். உருளைக் கிழங்கு மிகவும் சூடாக இருந்ததால் கைச்சூட்டைத் தணிக்க அடிக்கடி குளிர்ந்த நீரில் கையை நனைத்துக் கொள்ள வேண்டும். இல்லை என்றால் கொப்புளம் வருவதை தவிர்க்க முடியாது. உருளைனக் கிழங்கை நன்றாக மேலும் சிறு துண்டுகளாக்கி வெந்து கொண்டிருந்த கேரட்டுடன் சேர்த்து நன்றாகக் கிளறினேன்.

கேரட் கூட்டு செய்து கொண்டிருந்த போதே வலப்புற அடுப்பில் சட்டி தீயும் வாடை வந்தது. மூடி இருந்த தட்டை எடுத்துப் பார்த்த போது வெண்டைய்க்காய் பொரியல் சற்றே தீய்ந்து போயிருந்தது. இனி வெண்டைய்க்காய் தேறுமா என எண்ணிக் கொண்டே அடுப்பை அணைத்துவிட்டு வெண்டைய்க்காய் பொறியலை இறக்கி வைத்தேன். மல்லித்தழையை சிறுதுண்டுகளாக்கி கேரட் கூட்டு மற்றும் வெண்டைய்க்காய் பொரிலில் தூவினேன்.

மணி 7.00

கேஸ் அடுப்பின் பர்னரை மீண்டும் பற்றவைத்து சாம்பார் வைப்பதற்குரிய பாத்திரத்தை வைத்து நல்லெண்ணெயை அதில் ஊற்றினேன். எண்ணெய் சூடானவுடன் நறுக்கிவைத்த இஞ்சி, பூண்டு, வெங்காயம், பச்சைமிளகாய், கருவேப்பிலை, தக்காளி ஆகியவற்றை சேர்த்து வதக்கினேன். பிறகு முருங்கைக்காய்த் துண்டுகளையும் போட்டு கிளறினேன். அதன் பிறகு மஞ்சள் தூள், மிளகாயத் தூள், உப்பு சோ்த்தேன். துவரம் பருப்பை குக்கரில் வேக வைத்திருந்ததால் அதைக்கடைய வேண்டிய அவசியம் இல்லாததால் ஒரு டம்ளர் தண்ணீர் ஊற்றி நன்றாக அலசி வெந்து கொண்டிருந்த முருங்கைக்காயுடன் சேர்த்தேன். பாத்திரத்தை ஒரு மூடியால் மூடிவைத்தேன். இதற்குள் புளி நன்றாக ஊறி இருந்தது. அதை நன்றாகப் பிசைந்து புளிச்சாற்றை கையாலேயே வடிகட்டினேன். இதற்குள் முருங்கைக்காய் சாம்பார் கொதிக்கத் தொடங்கியது. அதனுடன் புளிச்சாற்றைக் கலந்து கரண்டியால் நன்றாகக் கலக்கி மீண்டும் மூடிவைத்தேன்.

காலை 7.10

தெருவில் பால்காரர் வருகிறார் என்பதை அவரது டி.வி.எஸ். ஃபிப்டியின் ஹாரன் சப்தம் உணர்த்தியது. பால் குக்கரை ஏற்கனவே கழுவி இருந்தாலும் மீண்டும் ஒரு முறை அலசி எடுத்துக் காண்டு படி இறங்கி தெருவுக்குச் சென்றேன். அதற்குள் பால்காரர் தெருவின் மறுமுனையில் உள்ளவர்களுக்கு பால் ஊற்றிவிட்டு எங்களது வீட்டிற்கு முன்பாக வந்து நின்றார். 700 மில்லி பால் வாங்கிக் கொண்டு அட்டையிலும் அதைப்பதிந்து கொண்டு மீண்டும் சமையலறைக்கு வந்தேன்.

இதற்குள் சாம்பார் நன்றாகக் கொதித்துக் கொண்டிருந்தது. ஒரு கரண்டியால் சிறிதளவு சாம்பாரை எடுத்து இடது உள்ளங்கையில் ஊற்றி உப்பு சுவை பார்த்தேன் உப்பு சற்றே குறைவாக இருந்ததால் கொஞ்சம் உப்பு சேர்த்து நன்றாகக் கலக்கினேன். மீண்டும் சுவை பார்த்தேன். கொதிக்கும் போதே உப்பு சேர்த்தால்தான் முருங்கைக் காயிலும் உப்பு ஊறி சாப்பிடும் போது சுவையாக இருக்கும். பிறகு சேர்த்தால் அந்த அளவிற்கு சுவை இருக்காது. மற்றொரு பர்னரை பற்ற வைத்து தாளிப்புக் கரண்டியில் ஒரு ஸ்பூன் எண்ணெய் ஊற்றி சூடாக்கி அதில் சிறிது கடுகு, கொஞ்சம், கருவேப்பிலை மற்றும் இரண்டு காய்ந்த குண்டு மிளகாய்களைப் போட்டு லேசாக ஆட்டி அது பொறிந்தவுடன் சாம்பாரில் கலந்து மூடிவைத்தேன். இப்பொழுது சாம்பார் தயாராகிவிட்டது. சாம்பாரை இறக்கி வைத்துவிட்டு பால் குக்கரை அடுப்பில் வைத்தேன்.

இபபொழுது ரைஸ்குக்கரில் சோறும் நன்றாக வெந்திருந்ததால் ரைஸ் குக்கரின் சுவிட்ச் மஞ்சள் லைட்டுக்கு மாறி இருந்தது.

சமையல் தயாரிக்கப் பயன்படுத்திய அறுவாமனை, கேரட் துருவி, தட்டு, கிண்ணம் இவைகளை விம்-சபீனா பவுடர் பயன்படுத்தி நன்றாகக் கழுவி கவிழ்த்து வைத்தேன். ரைஸ் குக்கரிலிருந்து சோறு உள்ள பாத்திரத்தை தனியாக எடுத்து வைத்தேன். ரைஸ்குக்கர் அடுப்பை அதற்குரிய இடத்தில் பாதுகாப்பாக எடுத்து வைத்தேன்.

காலை 7.30 மணி

இப்பொழுது சமையலறையில் பால் மட்டுமே சூடாகிக் கொண்டிருந்தது. கோல்கேட் பிரஷில் பெப்சோடண்ட் பேஸ்ட்டை எடுத்துக் கொண்டு குளியலறை சென்றேன். சர்ப் பவுடரில் ஊறவைத்திருந்த துணிகளை வாளியிலிருந்து எடுத்து மேலும் அரசன் சோப்பைப் போட்டு துணி பிரஷால் தேய்த்து நன்றாகக் கும்மினேன். அவ்வாறு கும்மும் போது ஒரு மக்கைக் கொண்டு தண்ணீரால் அலம்பிக்கொண்டே கும்மினேன். இவ்வாறு செய்யும் போது சோப்பு மற்றும் சர்ப் பவுடரின் நுரை பெரும்பாலும் வெளியேறிவிடும். பிறகு அலசுவதற்கு சுலபமாகவும் இருக்கும்; தண்ணீரும் சற்று குறைவாக செலவாகும். பிறகு துணிகளை நன்றாக அலசிய பிறகு துணிகளை இரண்டு கைகளாலும் பிழிந்து எடுத்தேன். வாளியில் தண்ணீர் நிரப்பி பல்துலக்கி குளித்து முடித்து உடலைத் துவட்டி உடை மாற்றிக் கொண்டு வெளியே வந்தேன். அதற்குள் பால் சூடாகி விசில் சப்தம் வந்தது. பால் வைத்திருந்த அடுப்பை அணைத்துவிட்டு வராண்டாவில் உள்ள கயிற்றில் துணிகளைக் காயப் போட்டேன் காற்றடித்தால் பறக்காமல் இருக்க மறக்காமல் கிளிப்புகளையும் போட்டேன்.

காலை 7.50.

200 மில்லி அளவுக்கு சூடான பாலை எடுத்து ஃபேன் காற்றில் ஆறவைத்தேன். இப்பொழுது காலை உணவை சுவைக்க வேண்டிய நேரம். இரண்டு கரண்டி சோற்றை சாப்பாட்டுத் தட்டில் போட்டு சொஞ்சம் வெண்டைய்க்காய் பொரியல் மற்றும் கேரட் கூட்டு ஆகியவற்றை தட்டின் ஒரு ஓரமாக தனித் தனியாக வைத்துக் கொண்டு சோற்றில் இரண்டு கரண்டி சாம்பாரை ஊற்றிக் கொண்டு ஹாலுக்கு வந்து காலை உணவை சுவைத்தேன். வெண்டைய்க்காய் தீய்ந்து போயிருந்தது. மற்றவைகளின் சுவை சாப்பிடும்படியாக இருந்ததால் திருப்தியொடு காலை உணவை முடித்தேன். அதற்குள் பாலும் ஆறி இருந்தது. பாலுக்கு புறை ஊற்றி மூடிவைத்துவிட்டு “அம்மா! வெண்டைய்க்காய் பொரியல் மட்டும் கொஞ்சம் தீய்ந்து போச்சு, மற்றதெல்லாம் பரவாயில்லை. காலையிலும் மத்தியானமும் சாப்பிட்டுக்குங்க. தயிரும் இருக்கு போட்டுக்க!” எனக் கூறிவிட்டு ஒரு டம்ளர் தண்ணீர் குடித்து விட்டு அலுவலக உடைக்கு மாறி தலைவாரிக் கொண்டு இருசக்கர வாகனத்தில் காலை 8.00 மணிக்கு அலுவலகம் நோக்கி விரைந்தேன்.

தொடரும்…..

தொடர்புடைய பதிவுகள்:

பெண் என்ன செய்தாள்? .........தொடர்-1