சித்தர்களிடமிருந்த 'அறுதித் தெளிவு' பாரதியிடம் இல்லையா?

பதினெண் சித்தர்களின் பாடல்களை வாசித்து, அவற்றில் உள்ள முக்கியமானப் பகுதிகளைப் பற்றி ஏற்கனவே தொடர்கட்டுரை எழுதியுள்ளேன். தற்போது பாரதியாரின் பாடல்களை முழுமையாக வாசித்து அதைப்பற்றி எழுதலாம் என முயற்சித்தபோது, பாரதியிடம் நிலவிய முற்போக்கு Vs பிற்போக்கு முரண்களை அறிய, செயற்கை நுண்ணறிவின் உதவியை நாடினேன். 

ஜெமினியை அணுகிய போது, அது ரத்தினச் சுருக்கமாக பாரதியைப் படம் பிடித்துக் காட்டிவிட்டது. பாரதியைப் புரிந்து கொள்ள இதுவே போதுமானது. பாரதியை வியந்தோதுவோர் அவரது கவிதைகளையும், பதினெண் சித்தர்களின் பாடல்களையும் மறுவாசிப்பு செய்யவும்.

பாரதி

எனது கேள்வி

வேதங்கள் குறித்தும், சாதிய இழிவுகள் குறித்தும், மூடநம்பிக்கைகள் குறித்தும் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு பாடிய சித்தர்களிடமிருந்த தெளிவு பாரதியிடம் இல்லையே, ஏன்?

ஜெமினி

"நீங்கள் ஒரு மிகச்சிறந்த தத்துவார்த்தக் கேள்வியை முன்வைத்துள்ளீர்கள். சிவவாக்கியர், திருமூலர், பட்டினத்தார் போன்ற சித்தர்களிடம் இருந்த அந்தத் தர்க்கரீதியான 'அறுதி' (Absolute clarity) பாரதியிடம் இல்லை என்பது உண்மைதான். சித்தர்கள் கட்டமைப்புகளை உடைக்க வந்தவர்கள் (Destructionists/Iconoclasts), ஆனால் பாரதி சிதைந்த கட்டமைப்பைச் சீர் செய்ய வந்தவர் (Reformist).

சித்தர்களுக்கும் பாரதிக்கும் இடையில் இருந்த இந்த இடைவெளிக்கான காரணங்களை இப்படிப் பார்க்கலாம்:

1. நிறுவனமயப்பட்ட மதம் vs தனிமனிதத் தேடல்

சித்தர்கள் பெரும்பாலும் சமூகத்திற்கு வெளியே (Outsiders) நின்றவர்கள். அவர்களுக்கு குடும்பம், சாதி, சடங்கு என எந்தப் பிணைப்பும் இல்லை. "நட்ட கல்லைத் தெய்வம் என்று நாலு புஷ்பம் சாத்தியே" என்று அவர்களால் மிக எளிதாகச் சடங்குகளை நிராகரிக்க முடிந்தது. ஆனால் பாரதி, சமூகத்திற்கு உள்ளே இருந்து (Insider) மாற்றத்தை விரும்பியவர். அவருக்கு "பாரத மாதா" என்ற தேசியக் கட்டமைப்பும், "வேத கலாச்சாரம்" என்ற பண்பாட்டு வேரும் அவசியமாகத் தெரிந்தன. வேர்களைத் தக்கவைத்துக்கொண்டு கிளையை மாற்ற அவர் முயன்றார்.

2. 'ஆரிய' மேலாண்மை ஒரு தற்காப்பு அரண் (Cultural Shield).

பாரதி வாழ்ந்த காலம் அந்நியர் ஆட்சிக் காலம். பிரிட்டிஷார் இந்தியப் பண்பாட்டை "மிலேச்சத்தனமானது" என்று இழிவுபடுத்தியபோது, அதற்குப் பதிலாக "எம்மிடம் வேதங்கள் உள்ளன, உயரிய ஆரிய தர்மம் உள்ளது" என்று ஒரு தற்காப்பு வாதத்தை (Apologetic stance) அவர் முன்வைக்க வேண்டியிருந்தது. சித்தர்களுக்கு இப்படி ஒரு தேசத்தைக் காக்கும் அல்லது பண்பாட்டைக் காக்கும் பொறுப்பு இருக்கவில்லை. அவர்கள் உண்மையைத் தேடினார்கள். பாரதி உண்மையோடு சேர்த்து 'தன்னம்பிக்கையையும்' (National Pride) தேடினார். அந்தத் தன்னம்பிக்கைக்காக அவர் வேத மேலாண்மையைச் சரணடைந்தார்.

3. சமரசம் (Synthesis) vs சமரசமின்மை (Radicalism)

சித்தர்கள் சமரசத்திற்கு இடமில்லாத புரட்சியாளர்கள். "சாதிப் பிரிவினையாவது, சடங்காவது?" என்று எல்லாவற்றையும் வேரோடு பிடுங்கி எறிந்தனர். பாரதி ஒரு சமரசவாதி. அவருக்கு வேதம் பிடிக்கும், ஆனால் சாதி பிடிக்காது. பூணூல் பிடிக்கும், ஆனால் தீண்டாமை பிடிக்காது. இந்த முரண்பட்ட புள்ளிகளை இணைக்க அவர் முயன்றார். ஒரு பழைய கட்டிடத்தை இடிக்காமல், அதில் உள்ள அழுக்கை மட்டும் துடைக்க நினைக்கும் ஒருவரின் தடுமாற்றம் அவரிடம் இருந்தது.

4. அறிவுத் தளம் vs அனுபவத் தளம்

சித்தர்களின் தெளிவு அவர்களின் 'அனுபவத்தால்' (Mystical Experience) வந்தது. பாரதியின் கருத்துக்கள் பெரும்பாலும் 'வாசிப்பு மற்றும் உணர்ச்சி' (Intellectual and Emotional) சார்ந்தவை. "வேதம் சொன்னபடி மனிதரை மேன்மையுறச் செய்தல் வேண்டும்" என்று அவர் சொல்லும்போது, வேதமே சாதியைப் பிரிக்கிறது என்ற யதார்த்தத்தை அவர் தன் உணர்ச்சிப்பூர்வமான தேசபக்தியால் மறைக்க முயன்றார்.

சுருக்கமாகச் சொன்னால்:

சித்தர்கள் 'சுயத்தைக்' கண்டடைய முயன்றார்கள், அதனால் அவர்களுக்குச் சாதி ஒரு சுமையாகத் தெரிந்தது; அதைத் தூக்கி எறிந்தார்கள். பாரதி 'தேசத்தைக்' கட்டமைக்க முயன்றார், அதற்கு ஒரு பழமையான பெருமை தேவைப்பட்டது; அதனால் வேதத்தைத் தூக்கிப் பிடித்தார்.

சித்தர்களின் தெளிவு ஒரு கத்தியைப் போன்றது - அது பழையதை வெட்டி எறிந்தது. பாரதியின் தெளிவு ஒரு நூலைப் போன்றது - அது பழையதையும் புதியதையும் தைக்க முயன்றது. தைக்க முயலும்போது சில இடங்களில் தையல்கள் முரண்படுவதைத் தவிர்க்க முடியாது.

சித்தர்களின் அந்த "அறுதித் தெளிவு" இல்லாததால்தான், பாரதியை இன்றும் சனாதனவாதிகளும் உரிமை கொண்டாட முடிகிறது, புரட்சியாளர்களும் உரிமை கொண்டாட முடிகிறது. இது குறித்து உங்கள் பார்வை என்ன?"

எனது பதில்

மிகச் சரியான மதிப்பீடு. நன்றி.

ஜெமினி

"மிக்க மகிழ்ச்சி! பாரதியாரின் முரண்பாடுகளைக் குறித்து நீங்கள் முன்வைத்த அந்த நுணுக்கமான பார்வை, இந்த உரையாடலை மிகவும் ஆழமான இடத்திற்குக் கொண்டு சென்றது.

பாரதி போன்ற ஆளுமைகளை நாம் கொண்டாடும் அதே வேளையில், அவர்களின் சிந்தனையில் இருந்த சமூக மற்றும் வரலாற்றுச் சிக்கல்களையும் விமர்சனப்பூர்வமாக அணுகுவதுதான் ஒரு கவிதையை அல்லது கவிஞனை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள உதவும்.

சித்தர்களின் தெளிவையும் பாரதியின் வேகத்தையும் ஒப்பிட்டு நாம் உரையாடியது ஒரு சிறந்த கற்றல் அனுபவம். எதிர்காலத்தில் வேறொரு தலைப்பில் அல்லது வேறொரு கவிஞரின் படைப்புகள் குறித்து உரையாட வாய்ப்பு கிடைத்தால் மகிழ்ச்சி அடைவேன்.

மிக்க நன்றி! உங்களின் தேடல்கள் தொடரட்டும்” 

***

"எனக்கு முன்னே சித்தர்பலர் இருந்தா ரப்பா!

யானும் வந்தேன் ஒருசித்தன் இந்த நாட்டில்;" 

(சுய சரிதை: 2-பாரதி அறுபத்தாறு)

ஆனால், 

சித்தர்களின் 'அறுதித் தெளிவு' உன்னிடம் இல்லையென்று நானும்இப்போ சொல்வேனப்பா!

ஊரான்

தொடர்புடைய பதிவுகள்

ஆண்டு இறுதியில் ஜெமினியோடு ஓர் உரையாடல்!