மாதவிடாய் தீண்டாமையும் சனாதனப் பெண்ணடிமைத்தனமும்: நீதியரசர் நாகரத்னாவின் அறச்சீற்றம்

அண்மையில் உச்ச நீதிமன்ற நீதியரசர் பி.வி.நாகரத்னா அவர்கள், மாதவிடாய் குறித்து சமுதாயத்தில் நிலவும் பிற்போக்குத்தனமான கண்ணோட்டத்தைச் சாடி மிக முக்கியமான கருத்தைப் பதிவு செய்துள்ளார். சபரிமலை கோவில் உள்ளிட்ட வழிபாட்டுத் தலங்களில் பெண்களுக்கு இழைக்கப்படும் பாகுபாடு குறித்த விசாரணையின் போது அவர் எழுப்பிய வினா, சனாதன தர்மம் கட்டமைத்துள்ள போலிப் புனிதங்களின் வேர்களையே அசைத்துப் பார்த்துள்ளது.

நீதியரசர் நாகரத்னா

1.நீதியரசர் நாகரத்னாவின் மையக் கருத்து

நீதியரசர் நாகரத்னா அவர்கள் தனது கருத்தில்,

“ஒரு பெண் மாதத்தில் மூன்று நாட்கள் தீண்டத்தகாதவளாகவும் (Untouchable), நான்காம் நாளில் தீண்டத்தக்கவளாகவும் கருதப்படுவது எந்த வகையில் நியாயம்? ஒரு பெண்ணை இத்தகைய தீண்டாமைக்கு உள்ளாக்குவதை எக்காரணம் கொண்டும் ஏற்க முடியாது.”

என்று ஆணித்தரமாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

நீதித்துறையின் மிக உயர்ந்த இடத்தில் இருக்கும் ஒரு பெண் நீதிபதியின் இந்த அறச்சீற்றம், பல நூற்றாண்டுகளாக சனாதன மரபுகள் ‘தீட்டு’ என்ற பெயரில் பெண்களை எவ்வாறு இழிவுபடுத்தி வைத்திருக்கின்றன என்பதைத் தெளிவாக வெளிக்கொணர்கிறது.

2.சனாதனம் கட்டமைத்துள்ள பெண்ணடிமைத்தனம்

சனாதன தர்மத்தின் அடிப்படை நூல்களில் ஒன்றாகக் கருதப்படும் மனுஸ்மிருதி, பெண்களைச் சுதந்திரமான மனிதர்களாகக் கருதாமல், அவர்களை அடிமைப்படுத்தும் விதமான பல விதிகளை முன்வைக்கிறது.

தீட்டு எனும் ஆயுதம்

மனுஸ்மிருதி (5:85) படி, மாதவிடாயான பெண்ணைத் தொடுவது என்பது பிணத்தையோ அல்லது தீண்டத்தகாதவர் என ஒதுக்கப்பட்டவர்களையோ தொடுவதற்குச் சமம் என்று கூறப்படுகிறது. அவர்களைத் தொட்டால் குளிப்பதன் மூலம் மட்டுமே ஒருவன் புனிதமடைய முடியும் என அந்த நூல் குறிப்பிடுகிறது.

வழிபாட்டு மறுப்பு

சபரிமலை கோவிலில் 10 முதல் 50 வயது வரையிலான பெண்களுக்கு அனுமதி மறுக்கப்பட்டதன் பின்னணியில் இருப்பதும் இதே ‘தீட்டு’ கோட்பாடுதான்.

ஐயப்பனின் ‘நைஷ்டிக பிரம்மச்சரியத்தை’ ஒரு பெண்ணின் உயிரியல் சுழற்சி கெடுத்துவிடும் என்று வாதிடுவது, பெண்ணின் உடலை அசுத்தமான ஒன்றாகச் சித்தரிக்கும் அணுகுமுறையையே பிரதிபலிக்கிறது.

3.வாழ்வியல் தீட்டுகளும் இழிவுபடுத்தப்படும் தாய்மையும்

பெண்ணின் வாழ்வில் இயல்பாக நிகழும் பல உயிரியல் மாற்றங்களையே சனாதனச் சடங்குகள் ‘தோஷம்’ அல்லது ‘தீட்டு’ எனக் குறிக்கின்றன.

பூப்பு மற்றும் பிரசவம்

பெண் பூப்பெய்துவதையும், குழந்தை பெற்றுக்கொள்வதையும் கூட தீட்டாகக் கருதி அவர்களை ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு சமூகச் செயல்பாடுகளிலிருந்து ஒதுக்கி வைக்கும் நடைமுறைகள் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன (மனு 4:212, 5:62).

வளைகாப்பு / சீமந்தம்

இன்று நாம் கொண்டாடும் ‘சீமந்தம்’ அல்லது ‘வளைகாப்பு’ சடங்கு கூட, கர்ப்ப காலத்தில் ஏற்படும் ‘தோஷங்களை’ நீக்கும் பரிகாரமாகவே சில மரபுகள் விளக்குகின்றன.

ஒரு உயிரைச் சுமக்கும் தாய்மையை ‘அசுத்தம்’ என்ற கோணத்தில் பார்க்கும் இந்த மனநிலை, பெண்ணிய மரியாதைக்கு எதிரானதாகவே பார்க்கப்படுகிறது.

4.சித்தர்களின் கலகக்குரல்: 1500 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே எழுந்த எதிர்ப்பு

நீதியரசர் நாகரத்னா இன்று எழுப்பிய அதே தர்க்கரீதியான கேள்வியை, பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பே சிவவாக்கியர் தனது பாடல்களில் முன்வைத்துள்ளார்.

“மாதமாதம் தூமைதான்,

மறந்துபோன தூமைதான்…

நாதம் ஏது, வேதம் ஏது,

நற்குலங்கள் ஏதடா?”

மனித இனவிருத்திக்குத் தேவையான இயற்கைச் செயலாக இருக்கும் மாதவிடாயை ‘தீட்டு’ எனக் கூறுவோர், அதே உயிரியல் செயல்முறையின் வழியாகத்தான் இந்த உலகிற்கு வந்தவர்கள் என்பதைக் குறிப்பிடும் இந்தக் கேள்வி, சமூகக் கட்டுக்கதைகளுக்கு சவால் விடுகிறது.

5.நவீன காலப் போராட்டமும் விடுப்பு உரிமையும்

மாதவிடாயை ‘தீட்டு’ என்று கூறி பெண்களை வீட்டுக்குள் கட்டுப்படுத்தும் முயற்சிகள் இருந்தாலும், இன்று பெண்கள் அனைத்துத் துறைகளிலும் முன்னேறி வருகின்றனர்.

ஆனால், வேலை செய்கிற பெண்களுக்கு மாதவிடாய் காலங்களில் ஏற்படும் உடல் ரீதியான வலிகளை சமூகமும் பணியிடங்களும் இன்னும் போதுமான அளவில் அங்கீகரிக்கவில்லை.

உயிர் வாழும் உரிமை

மாதவிடாய் காலங்களில் பெண்களுக்கு ஏற்படும் வலி மாரடைப்பிற்குச் சமமானது (Menstrual pain is as bad as a heart attack). இக்காலங்களில் அவர்களுக்கு ஊதியத்துடன் கூடிய விடுப்பு வழங்குவது, இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டம் பிரிவு 21-ன் கீழ் அவர்களின் 'உயிர் வாழும் உரிமை' சார்ந்ததாகும்.

சமூகப் பார்வை

சுப்பிரமணிய பாரதி பாடிய

“மாதர் தம்மை இழிவு செய்யும்

மடமையைக் கொளுத்துவோம்”

என்ற வரிகள் இன்றும் முழுமையாக சமூக வாழ்வில் நடைமுறைபடுத்தப்படவில்லை என்பது ஒரு கசப்பான உண்மை.

முடிவுரை

நீதியரசர்  பி.வி நாகரத்னா அவர்களின் கருத்து வெறும் சட்ட ரீதியான கருத்தாக மட்டும் பார்க்க முடியாது; அது கோடிக்கணக்கான பெண்களின் சுயமரியாதைக்கான குரலாகும்.

பெண்களை ‘புனிதம்’ என்ற பெயரில் உயர்த்திப் பேசும் மரபுகள், நடைமுறையில் அவர்களை ‘தீட்டு’ என்ற பெயரில் கட்டுப்படுத்தி வைத்திருப்பது ஒரு முரண்பாடான நிலையாகவே உள்ளது.

பெண்களின் உயிரியல் மாற்றங்களை இயற்கையாக ஏற்றுக்கொண்டு, வழிபாட்டுத் தலங்களிலிருந்து பணியிடங்கள் வரை அவர்களுக்குச் சம உரிமையும் கண்ணியமும் வழங்கப்படும் நாளில்தான் பெண்களை அடக்கி வைத்துள்ள பழைய மனநிலைகள் முற்றிலும் ஒழியும்.

பொன். சேகர்

வழக்கறிஞர்