பராமரிப்புத் தொகை: நடுத்தெருவில் நிறுத்தப்படும் பெண்களும், தேயும் நீதிமன்றப் படிகளும்: ஒரு சமூக ஆய்வு

பராமரிப்புத் தொகை: நடுத்தெருவில் நிறுத்தப்படும் பெண்களும், தேயும் நீதிமன்றப் படிகளும்: ஒரு சமூக ஆய்வு

முன்னுரை

“திருமணம் என்பது ஆயிரம் காலத்துப் பயிர்" என்பார்கள். ஆனால் இன்று அந்தப் பயிர் கருகிப்போகும் தருணங்களில் அதை காப்பாற்றுவதற்குப் பதிலாக, அதை முற்றிலுமாக அழிக்க முயலும் மனநிலை சமூகத்தில் அதிகரித்து வருகிறதோ என்ற அச்சம் எழுகிறது.

குறிப்பாக, பிரிந்த மனைவிக்கு வழங்க வேண்டிய ‘பராமரிப்புத் தொகை’ (Maintenance) என்று வரும்போது, சட்டம் மற்றும் சமூகத்தின் ஓட்டைகளைப் பயன்படுத்தி ஆண்கள் காட்டும் வன்மம் அதிர்ச்சியளிக்கிறது.

ஒரு வழக்கறிஞரின் அனுபவமும் மாறாத வன்மமும்

1996-ம் ஆண்டு வாக்கில் திருச்சியில் ஒரு விசித்திரமான நபரை நான் கண்டேன். அவர் ஒரு அரசு ஊழியர். பிரிந்த தன் மனைவிக்குச் சொற்பமான பராமரிப்புத் தொகையைக் கூட தந்துவிடக் கூடாது என்பதற்காகத் தனது அரசு வேலையையே துறந்தவர்.

"நானே அன்றாடம் காய்ச்சியாகிவிட்டேன், நான் எப்படிப் பணம் தர முடியும்?" என நீதிமன்றத்தில் அவரே வாதாடுவார். ஒரு பெண்ணை வஞ்சிக்க வேண்டும் என்பதற்காகத் தனது வாழ்வாதாரத்தையே சிதைத்துக்கொள்ளும் இந்த வன்மம் சமூகத்தில் இன்றும் தொடர்கிறது.

இன்னும் சிலர் மாதாமாதம் தர வேண்டிய தொகையைத் தராமல், ஆண்டுக் கணக்கில் இழுத்தடிப்பார்கள். அந்தப் பெண் தன் உரிமையைப் பெற நீதிமன்றப் படிகளில் ஏறி ஏறி, இறுதியில் மூட்டுகள் தேய்ந்து போவதுதான் மிச்சம்.

அலகாபாத் உயர் நீதிமன்றத் தீர்ப்பு உணர்த்தும் கசப்பான உண்மை

சமீபத்தில் அலகாபாத் உயர் நீதிமன்றம் வழங்கிய தீர்ப்பு இந்தச் சோகத்தின் மற்றொரு பக்கத்தை உறுதி செய்கிறது. அந்த வழக்கில், நவம்பர் 2023 முதல் செப்டம்பர் 2025 வரையிலான 22 மாத காலத்திற்குச் செலுத்த வேண்டிய ரூ. 2,64,000 பராமரிப்பு நிலுவைத் தொகையை வழங்கத் தவறியதற்காக ஒரு நபர் சிறையில் அடைக்கப்பட்டிருந்தார்.

குற்றவியல் நடைமுறைச் சட்டம் பிரிவு 125(3)-ன் படி, பராமரிப்புத் தொகை வழங்கத் தவறுபவர்களுக்கு ஒரு மாத சிறைத்தண்டனை மட்டுமே வழங்க முடியும் என்பதைச் சுட்டிக்காட்டிய நீதிமன்றம், அந்த நபர் ஏற்கனவே 22 மாதங்கள் சிறையில் இருந்ததால் அவரை உடனடியாக விடுதலை செய்ய உத்தரவிட்டது. 

சட்டம் கணவனின் உரிமையைச் சிந்திக்கும் அதே வேளையில், இந்த இரண்டு ஆண்டுகால நிலுவைத் தொகை கிடைக்காமல் அந்தப் பெண் தன் வாழ்வாதாரத்திற்கு என்ன செய்திருப்பார் என்ற கேள்வி எஞ்சி நிற்கிறது.

பெண்களின் தற்போதைய அவலநிலை

சமூகத்தில் ஒரு பெண் புகுந்த வீடு சென்றுவிட்டால் பிறந்த வீட்டின் ஆதரவு மெதுவாக துண்டிக்கப்படுகிறது என்பதுதான் எழுதப்படாத விதியாக உள்ளது. புகுந்த வீட்டில் என்ன நடந்தாலும் ஏற்றுக்கொண்டு வாழ வேண்டும் என்ற கட்டாயம் பெண்ணுக்கு இருக்கிறது. பல்வேறு காரணங்களால் வெளியேறும் அல்லது வெளியேற்றப்படும் பெண்கள், பிறந்த வீட்டிலும் ஆதரவின்றி நடுத்தெருவில் நிற்கும் நிலை ஏற்படுகிறது. வசதி படைத்த வீட்டுப் பெண்கள் வேண்டுமானால் மறுமணம் செய்து கொண்டோ அல்லது தனியாகவோ வாழ்ந்து விட முடியும். ஆனால் ஏழை மற்றும் நடுத்தர வர்க்கப் பெண்களின் நிலை மிக மோசமானது.

தீர்வுக்கான மாற்று வழிமுறைகள்

1.ஒரே முறை தீர்வு (One-Time Settlement): மாதாமாதம் பராமரிப்புத் தொகை வழங்கும் முறை நடைமுறையில் பல நேரங்களில் தோல்வியடைகிறது. இருவர் சேர்ந்து வாழ முடியாது என்றால், கணவனுடைய சொத்திலிருந்து ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதியை 'ஒரே முறை தீர்வாக' (One-Time Settlement) பிரித்துக் கொடுத்துவிட வேண்டும். இது அந்தப் பெண் தற்சார்புடன் வாழ உதவும்.

2.வங்கி வழிப் பிடித்தம்:

சொத்து இல்லாதவர்கள் என்றால், அவர்கள் வேலை செய்யும் இடத்திலிருந்து வரும் ஊதியத்தில் ஒரு பகுதியை வங்கியே நேரடியாகப் பிடித்தம் செய்து மனைவியின் கணக்கிற்கு அனுப்ப வேண்டும். இந்த நடைமுறை ஏற்கனவே இருந்தாலும் அவற்றை கட்டாயமாக்க வேண்டும். தினக்கூலிகளாக இருந்தாலும், அவர்களின் கூலியை வங்கி மூலம் வழங்கச் செய்து அதிலிருந்து பிடித்தம் செய்யச் சட்டங்கள் இயற்றப்பட வேண்டும்.

3.திருமணப் பதிவும் வைப்பு நிதியும்: சட்டங்கள் மட்டும் இயற்றிவிட்டால் இந்தப் பிரச்சினை தீர்ந்துவிடாது. நடைமுறைச் சிக்கல்களைத் தீர்க்கும் வகையில் சில முன்நிபந்தனைகள் தேவை:

• பெண் திருமணம் முடிந்து புகுந்தவீடு செல்லும் போது அவரது பிறந்த வீட்டுச் சொத்தில் ஒரு பகுதியை வங்கியில் 'நிரந்தர வைப்புத் தொகையாக' வைத்தால் மட்டுமே திருமணத்தைப் பதிவு செய்ய முடியும் என்ற நிலையை உருவாக்க வேண்டும்.

• அதேபோல், புகுந்த வீட்டிலும் ஒரு குறிப்பிட்ட தொகையை வைப்பு நிதியாகச் செலுத்திய பின்னரே திருமணப் பதிவு செய்யப்பட வேண்டும்.

முடிவுரை

திருமணப் பதிவு கட்டாயமாக்கப்பட வேண்டும்; பதிவு செய்யப்படாத திருமணங்கள் கிரிமினல் குற்றமாக்கப்பட வேண்டும். இந்த ஆலோசனைகள் சற்றுத் தீவிரமாகத் தோன்றலாம், ஆனால் நட்டாற்றில் தள்ளப்படும் பெண்களுக்கு இது ஒன்றே நம்பிக்கையைத் தரும் 'இரட்டை பலம்' கொண்ட பாதுகாப்பாக அமையும்.

அலகாபாத் நீதிமன்றத் தீர்ப்புகள் சட்ட நுணுக்கங்களைப் பேசலாம்; ஆனால் பெண்களின் வாழ்வாதாரத்தை உறுதி செய்யும் சமூக மாற்றமே உண்மையான நீதி.

பொன்.சேகர்

வழக்கறிஞர்

தொடர்புடைய பதிவுகள் 

பிறந்த வீட்டின் மகள், புகுந்த வீட்டிலும் மகளாக முடியுமா? ஓர் அலசல்!

சொத்தில் உரிமை உண்டு, சுமையில் பங்கு இல்லையா? – சட்டத்தின் ஓட்டைகளும் சிதையும் தார்மீகக் கடமைகளும்!