முன்னுரை
நடைபெற உள்ள தமிழ்நாடு சட்டமன்றத் தேர்தலை முன்னிட்டு ஒன்று மிகவும் வெளிப்படையாகக் காணப்படுகிறது.
“நாங்கள் தமிழ்நாட்டில் இத்தனை சதவீதம் இருக்கிறோம்”,
“இந்தத் தொகுதியில் எங்கள் சாதியினர் இத்தனை பேர் இருக்கிறார்கள்”,
“எங்களுக்கு எந்தக் கட்சியும் வாய்ப்பு தரவில்லை”
என்று ஒவ்வொரு சாதி அமைப்புகளும் அங்கலாய்ப்பதைப் பார்க்க முடிகிறது.
சில இடங்களில், வாய்ப்பு கிடைக்காததால் ஒரு சில உயர்சாதியினர் தாங்கள்தான் தமிழ்நாட்டில் ஒடுக்கப்பட்ட சமூகம் என்று கதைப்பதையும் காண்கிறோம். உண்மையில், சாதியை சாதி என்று குறிப்பிடாமல் “சமூகம்” என்று அழைப்பதே ஒரு அபத்தமான அரசியல் மொழியாக மாறியுள்ளது.
வாய்ப்பு யாருக்கு?
“அவர் ஒருவரேதான் போட்டியிட வேண்டுமா? வேறு யாரும் இல்லையா? நேற்று கட்சிக்கு வந்தவனுக்கும் எங்கோ இருந்து வந்தவனுக்கும் இங்கே வாய்ப்பா? அந்த வாய்ப்பு எங்கள் சாதிக்குக் கிடையாதா?”
என்று கேட்பவர்களும் இருக்கிறார்கள்.
அதேபோல், ஏற்கனவே ஒரு தொகுதியில் சட்டமன்ற உறுப்பினராக இருந்த ஒருவரின் மகனுக்கு அந்தத் தொகுதி ஒதுக்கப்பட்டால்,
“இந்தத் தொகுதி என்ன அவர்கள் குடும்பச் சொத்தா?
வாரிசுகளுக்கே கொடுத்தால் மற்றவர்கள் எதற்காகக் கட்சியில் உழைக்க வேண்டும்?”
என்று பலர் கோபப்படுவதையும் காண முடிகிறது.
உண்மையான நோக்கம் என்ன?
ஆனால் இவ்வாறு கேட்பவர்களின் உண்மையான நோக்கம் என்ன என்பதை நாம் ஆராய வேண்டியிருக்கிறது.
பல நேரங்களில், வேறு சாதியைச் சேர்ந்த ஒருவர் வாய்ப்பு பெற்றால் அதனால் தங்களுக்கு எந்த ஆதாயமும் கிடைக்காது என்பதால்தான் எதிர்ப்பு எழுகிறது. ஆனால் அதே வாய்ப்பு தனது சாதியைச் சேர்ந்தவருக்கு கிடைத்தால், அது பெருமையாகக் கருதப்படுகிறது.
இதில் கவனிக்க வேண்டிய முக்கியமான விஷயம் என்னவென்றால் — அந்த நபர் அந்தத் தொகுதிக்காக நல்லது செய்வாரா இல்லையா என்பது பெரும்பாலும் கணக்கில் எடுத்துக் கொள்ளப்படுவதில்லை.
சாதிப் பெருமை மற்றும் தனிப்பட்ட ஆதாயம் என்ற அளவில்தான் இந்தக் கேள்விகள் எழுப்பப்படுகின்றன.
வாரிசு அரசியல்: உண்மையான அளவுகோல்
ஒரே நபர் தொடர்ந்து ஒரு தொகுதியில் போட்டியிடுவது அல்லது அவருடைய வாரிசுகளுக்கு வாய்ப்பு வழங்கப்படுவது குறித்து பெரும் விவாதம் எழுகிறது.
ஆனால் ஒரு அடிப்படை கேள்வியை நாம் கேட்க மறந்துவிடுகிறோம்.
ஒருவர் அந்தத் தொகுதி மக்களுக்கு உண்மையாக நல்லது செய்து கொண்டிருந்தால் அவர் தொடர்ந்து இருப்பதில் என்ன தவறு?
அவருடைய வாரிசு வந்தாலும் அவர் மக்களுக்கு நல்லது செய்வார் என்றால் அதில் என்ன பிரச்சனை?
மக்களுக்கு நல்லது செய்வதில்லை என்ற உணர்வு உருவாகும்போதுதான் வேட்பாளர் மீதான கோபமும் உருவாகிறது.
ஒருவருடைய வாரிசு வந்தால் அவர் நல்லது செய்வார் என்பதற்கும் உத்தரவாதம் கிடையாது.
அதேபோல், தனது சாதியைச் சேர்ந்தவர் வந்தால் அவர் நல்லது செய்வார் என்பதற்கும் எந்த உத்தரவாதமும் கிடையாது.
அபாயகரமான சாதி அரசியல்
“தொகுதி மக்களுக்கு நல்லது செய்ய வேண்டும்” என்ற அடிப்படை உண்மையை ஒதுக்கி வைத்து, “என் சாதியினர்” என்ற காரணத்திற்காக ஒருவரை ஆதரிக்கும் அரசியல் மிகவும் அபாயகரமான தன்னல அரசியலாகும்.
தேர்தல் அரசியலில் முக்கியமான அளவுகோல்:
- அவர் எந்த சாதியைச் சேர்ந்தவர் என்பதல்ல
- அவர் யாருடைய வாரிசு என்பதுமல்ல
- அவர் மக்களுக்கு நல்லது செய்கிறாரா அல்லது செய்வாரா என்பதுதான்
இதுவே தேர்தலில் வாக்களிப்பதற்கான அடிப்படை அடிச்சுவடி.
மதவாத அரசியலின் ஆபத்து
இதை கணக்கில் எடுத்துக் கொள்வதோடு, இன்னொரு முக்கியமான ஒன்றையும் நாம் மறந்து விடக்கூடாது.
இன்றைய அரசியல் சூழலில் சனாதன மதவாத சக்திகள் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்ற முயற்சி செய்து வருகின்றன. இந்த சக்திகள் அதிகாரத்திற்கு வந்துவிட்டால் சமூக சமத்துவத்துக்கும் ஜனநாயகத்துக்கும் பெரும் ஆபத்து ஏற்படும்.
எனவே, தேர்தலில் வாக்களிக்கும் போது:
- சாதி அரசியலையும்
- மதவாத அரசியலையும்
இரண்டையும் தெளிவாகப் புரிந்து கொண்டு, சமூக நீதிக்கும் ஜனநாயகத்திற்கும் ஆபத்தான சக்திகளை முற்றிலுமாக புறக்கணிப்பது அவசியம்.
முடிவுரை
தேர்தல் அரசியலில் நாம் கேட்க வேண்டிய அடிப்படையான கேள்வி ஒன்று தான்:
“இந்த நபர் எனது சாதியா?” என்பது அல்ல; “இந்த நபர் மக்களுக்கு நல்லது செய்வாரா?” என்பதே.
சாதி எண்ணிக்கையையும் குடும்ப வாரிசையும் தாண்டி, மக்கள் நலனை மையமாகக் கொண்டு அரசியல் முடிவுகள் எடுக்கப்படும் போது மட்டுமே ஜனநாயகம் உண்மையான பொருளில் வலுப்படும்.
ஊரான்

No comments:
Post a Comment