முன்னுரை
மருத்துவமனையின் மகப்பேறு பிரிவு. அங்கே இரண்டு மாதக் கருவைச் சுமப்பவர் முதல், எந்த நேரமும் பிரசவத்தை எதிர்பார்க்கும் நிறைமாதக் கர்ப்பிணிகள் வரை பல பெண்கள் குழுமியிருந்தனர்.
தமிழகத்தின் மரபுப்படி, தலைப்பிரசவம் என்றால் தாய் வீடு, அடுத்தடுத்த பிரசவங்கள் என்றால் புகுந்த வீடு எனப் பிரித்து வைத்திருப்பார்கள். இன்று பெரும்பாலும் புகுந்த வீடுதான் என்ற நிலை உருவாகிவிட்டாலும், பிரசவத்திற்கு மட்டும் ஏன் தாய் வீட்டிற்கு அனுப்பப்படுகிறார்கள் என்பது இன்னும் புரியாத புதிராகவே நீடிக்கிறது. ஒருவேளை, மகளின் வலியைத் தாயால் மட்டுமே பகிர முடியும் என்பதாலா?
விசித்திரமான ஒப்பீடு
மருத்துவமனை வராந்தாவில் இன்று நான் கண்ட காட்சி சற்று வேடிக்கையாகவும், வேதனையாகவும் இருந்தது. கர்ப்பிணிப் பெண்களின் வயிறு முன்னே தள்ளி இருப்பது இயற்கை; அது ஒரு புதிய உயிரின் அடையாளம். ஆனால், அவர்களுக்குத் துணையாக வந்திருந்த ஆண்களின் வயிறுகளும் போட்டி போட்டுக்கொண்டு முன்னே தள்ளி நின்றதைச் சொல்லாமல் இருக்க முடியவில்லை.
ஒரு பக்கம், உயிரைச் சுமந்து நிற்பதற்கே சிரமப்படும் பெண்கள். மறுபக்கம், தேவையற்ற சதையைச் சுமக்கும் ஆண்கள்.
உயிரைச் சுமக்கும் பெண்கள் அமர இடமில்லாமல் நின்றுகொண்டிருக்க, தேவையற்ற சதையைச் சுமக்கும் ஆண்கள் அமர்ந்திருப்பது எவ்வகை அறம்? பாதுகாவலர்கள் வந்து அவர்களைச் சத்தமிட்டு எழுப்பி, பெண்களுக்கு இடம் கொடுக்கச் சொல்ல வேண்டியிருந்தது.
"பெண்களின் வயிறாவது பத்து மாதத்தில் பிரசவத்திற்குப் பின் மறைந்துவிடும்; ஆனால் ஆண்களின் வயிறோ நாளுக்கு நாள் பெருகுமே தவிர வற்றுவதே இல்லை" என்ற உண்மை சுளீரென உறைத்தது.
பொதுவாகப் பெண்கள் கர்ப்ப காலத்தில்தான் பருமனாகத் தெரிவார்கள். மற்ற நேரங்களில் சிலர் சதைப்பிடிப்போடு இருப்பார்களே ஒழிய, பெரும்பாலும் பெண்களுக்குத் தொப்பை விழுவதில்லை. ஆனால், ஆண்களுக்கோ எந்தப் பிரசவ வலியும் இல்லாமல், 'தொப்பை' மட்டும் வாழ்நாள் துணையாகிவிடுகிறது.
ஆண்களுக்கு ஒரு 'வார்டு' தேவை!
கர்ப்பிணிப் பெண்களின் பேறுகால வயிற்றையும், ஆண்களின் பெருத்த தொப்பையையும் ஒரே வரிசையில் கண்டபோது எனக்குத் தோன்றியது இதுதான்:
பெண்களுக்குப் பிரசவம் பார்க்க ஒரு 'லேபர் வார்டு' (Labour Ward) இருப்பது போல, இந்தப் பெருத்த தொப்பை கொண்ட ஆண்களைப் பராமரிக்கவும், அந்தச் சதையைக் குறைக்கவும் ஒரு தனி ‘வயிற்று வார்டு’ (Tummy Ward) அவசியமோ என்று தோன்றியது.
முடிவுரை
பெண்கள் தங்கள் உடலை வருத்தி ஒரு உயிரை உலகிற்குக் கொண்டு வருகிறார்கள். ஆனால், சில ஆண்கள் முறையற்ற உணவு பழக்கத்தாலும், உடற்பயிற்சி இன்மையாலும் தேவையற்ற பாரத்தைச் சுமக்கிறார்கள். அடுத்த முறை மகப்பேறு மருத்துவமனைக்குச் செல்லும்போது, ஒரு கர்ப்பிணிப் பெண்ணிற்கு இடம் கொடுக்கும் மனப்பக்குவமாவது இந்த 'தொப்பை' ஆண்களுக்கு வர வேண்டும். குறைந்தபட்சம், சுமக்கும் உயிரின் கனத்தை உணர்ந்தாவது அவர்கள் எழுந்து நிற்கட்டும்!
ஊரான்

No comments:
Post a Comment